Leibniz Legible

Machine transcription of the Leibniz Nachlass

Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 9, 23, fol. 13r

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.95.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 14v); this page is its right half.

The machine reads it as

  1. tignem
  2. re vis quae
  3. divisa per at
  4. dat a
  5. Tanuar. 1678
  6. Scheda Sexta de concursu corporum
  7. Hactenus de corporis in aliud quescens vel anteredens incursu tractavi sine
  8. consideratione percussionis, Sed nunc ea quoque adhibenda videtur. Dico
  9. igitur Abreptionem esse cum corpus alteri celeriorem duo corpora corpus aliquod
  10. ideo in eam plagam tendit, in quae aliud fortius quam ante, quia aliud nunc ipsum comitatur
  11. ost reforma
  12. sed cum sirice aequ. 0 no sic
  13. fit autem obreptio vel ine percussione vel cum percussione. Sine
  14. percussione, ut si corpori in mota existenti aliquod aliud imboni intelligatur vel
  15. appendi tunc enim procedent simul celentate quae sit ad prictem theorema
  16. autem progressus hoc erit; quiescens
  17. Si corpus mumi abripiat aliud sine percussione, procedent ambo celeritate
  18. quae sit ad celeritatem incurgus, ut summa corporum ad corpus incurreus
  19. ad corporum summam. Utus Alioqui enim non servabitur eadem potentia
  20. idem aliter ostendi potest, quia utique tardius progredi necesse est, unde neesse
  21. est p et eo magis quidem quo majus est corpus additum unde ponet
  22. uotae qucuus ob progressionis, simplicitatem ostendendo altem lineande qua agitur
  23. esse debere rectam, habetur quaesitum
  24. itaque res ha modo ine lps Idem est si corpus abripiat aliud antecedens, quod proba
  25. tur tum independenter a praecedenti, ex eo quodvis eadem tum etiam
  26. ex eo quod posita compositione motus, ex communi, ambobus et eo qui
  27. incurrenti est proprius. Qui consensus tum ratiocinationem nostram per composi
  28. tionem et per vim conservatam magis probabilem reddt, si opus ea
  29. haberet probabilitate.
  30. Orpora duo concurrentia cum percussione, post percussionem a se
  31. vel si dura, aut
  32. one eus
  33. invicem recedunt. hae Haec propositio et experimentum elastica dicimus concuoper
  34. one
  35. de
  36. ugeatur
  37. si motius sit corpus incurrens, etiam percussio
  38. augetur
  39. imanentibus Beteris
  40. Si inim majus sit corpus excipiens etiam percussio fit major augebitur
  41. augeatur
  42. Si augeatur celeritas corporis incurrentis, etiam percussio, id est
  43. conatus corporum a se invicem recedendi, augetur
  44. si duo corpora sibi occurrant eo maj est et propius ad aequalita
  45. tem accedat eorum potentia utrinque; etiam major est percussio.
  46. Maxima est per cussio percussio semper minon est
  47. Si duo corpora duo sibi aequali vi occurrant aequalis est percussio tanta
  48. In aliis casibus omnibus percussio minor est tota vi.
  49. Si duo corpora sibi occurrant vis percussionis non potest esse minur
  50. vi communi duplicata. Sive de tota vi residuum pro simpliciis aebreptio
  51. ine non potest esse majus differentia virium. Quod ita demonstratur
  52. pionamus corpus potentius esse A, debilius B inferatur ab A virium excessus
  53. constat tunc excessum percassionem fore aequalem vi communi
  54. daplicatae, id est vi toli; ergo nunc si quid vi ipsius A adjiciatur
  55. non ideo minuetur percussio. Imo potius augebitur et
  56. Si duo corpora sibi occurrant vis percussionis major est vi communi
  57. ideo affirmo,
  58. duplicata quia supra dixi aucta sola incurrentis hoct loco alte
  59. rutrius us occurrentis) celeritate augeri percustionem.
  60. Si duorum corporum unum incurrat in aliud cum percussione
  61. minore celeritate prigreditur, quam si incurreret sine percussione
  62. patet ex demonstratis sub finem pau. praecedentis schedae, et locum habet
  63. tem in incurtu quam in occursu
  64. Si corpus incurrat in quiescens, minor est percussio quam si occurrat
  65. in quiescent occurrens. aucta est enim celeritas alterius incurrentis.
  66. sob st fieri ut minor sit percussio duorum corporum sibi occurrentium,
  67. quam si altentium quiesceret. Modo enim concedatur aliquam
  68. esse percussionem, patet pnim vim occursus minorem quavis data
  69. se si autem nulla esset percussio num inquresentur cum in quies
  70. a colunitali
  71. oris mymentum
  72. su un
  73. quae i eleritas.
  74. non procedit.
  75. videtur nimirum
  76. percussio ab his
  77. tribus pendere
  78. quia supta dixi,
  79. cote

Cite

Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 9, 23, fol. 13r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068148:0025?run=74