Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 9, 27, fol. 2r

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.93.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 1v); this page is its right half.

The machine reads it as

  1. voluit, quemadmodum
  2. conservare naluisse ex diotis manifestum est. nec facile (opinor) Cartesia
  3. nus quis quam procluoi poterit, qui aliter Magistrum sit interpre
  4. regulam ejus
  5. tatus ante objectionem meam, aut qui eam ad solas euinqu machinas
  6. vulgares vel ad potentias isochroni motus restrinxerit, hoc enim legem
  7. esset
  8. naturae pro universalissima venditatam, et (si vera so) pulcherrimam
  9. pronsus coaretare ac corrumpere, et deserere potius quam defencere
  10. foret.
  11. Si quis vero putet tempus novam aliquam vim moli et
  12. celeritati addere, sic ut e duobus corporibus existentibus aequalibus
  13. majore
  14. totam
  15. et aeque velocibus illuel sit potentius quod inore tempore vim suam
  16. acquisivit aut exeret
  17. tia enim
  18. te et mole
  19. um lange aberrare mas
  20. aclvires astimandas posse molem ad ocleritatem pra
  21. variari ut d
  22. aesi atiemi consentan
  23. o
  24. eter
  25. putfioi
  26. itentiam
  27. ai e latum alri per se inhats ectuu
  28. ee stvtouleva
  29. sed potius potentia sibi hed rempus agendi determinat pro circumstantis ex cersut vartatur cum infinitie quibers v
  30. lariatur usin
  31. emperc
  32. aestimentur. et sane possum efficere, ope planorum vario inclinatorum,
  33. utcunqeC
  34. et exer
  35. inaequalitatis utcumque sese habentibus, ea elem vires acquirantimo, dum
  36. hac seribo elegantia problematis motus, Lineam dlescensoriam singularem.
  37. excogito, cujus ea est natura mirabilis, ut grare in ea non abcelerate sed
  38. cequabiliter et hsochrone sit descensurum; hoc est, ut des census (in perpendiculari
  39. tlimirum non in ipsa linea descensoria sumti, seu quod idlem est appropinqua,
  40. tiones ad planum hdrizentale:) futuri sint temporibus proportionales
  41. et grare tantum uno minuto quantum altero, ad inferiora progreciatur:
  42. cujus lineae naturam illis divinandam relinquo qui nimiae me confidentia
  43. insimulabunt, quod aliquid Cartesianis objicere et epsam Cartesii (virilicet mea
  44. quoque confessione summi) Geometriam imperfectionis accusare non dubitavi.
  45. Habebunt enim hic ejus cultores exercenelae artis suae analyticae materiam.,
  46. praetertim cum non difficile sit problema et paucis peragi possit, si ea
  47. analysi tractetur, cujus principia a me sunt publicata.
  48. Porro praefer propositam supra naturae legem, quod eadem servetur summa
  49. virium aliam habeo non mins generalem et rationi consentaneam, candlem
  50. semper in summa servari quantitaten directionis sive in corporibus particula
  51. ribus inter se communicantitus, sive in tota natura; hoc est si dlucatur recta qua
  52. eunque pro arbitrio et propositis corporibus solum inter se communicantibus
  53. quotcunque scilit certimetur in rectis assumta parallelis quantitas pregressu
  54. in unam partem detracta quantitate progressus in contrariam, reperietur hunc
  55. differentiam semper manere eandem, adeoque naturam non obstantibus corporum
  56. conflictibus, non inter rupto tenore aequabiliter, prosequi scopum eundem quen
  57. in toto singulis partibus in unum computatis, compensatione facta sibi pero
  58. posuit, quippe cum ipsamet sibi ipsi obstare atque impeclimenta ponere non possi
  59. In unimerta autem natura omnia se in aequilibrio sunt, et respectu plagarum
  60. quarumcunque totius universi parallelos conatus contrarios inter se in summa
  61. perfecte aequales esse necesse est, lifferentia (nempe nulla) iticem
  62. pranente quod si abesset illud aequilibrium unversi partis, quod ratione caret
  63. Partes
  64. quoniam spatium ubique sibi similé est, nec causa intelligi potest cur in hanc potius
  65. plagam quam in contrariam sit eunelem. In partibus tamen universi varios astus

Cite

Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 9, 27, fol. 2r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068152:0003?run=74