Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 10, 11, fol. 76r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.91.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 75v); this page is its right half.
The machine reads it as
- Sed aliqua est difficultas ciria modum pplinandi ane
- mobile seu efficcendi, ut viae insistant punctis. et redeunda
- est hoc undo ad flobulos aequales ut si sit uperficies
- retae perpendiculanter insistant et exanusa fingatur in planam
- et cuivis globulo iisistat sun via ngulo ad planum recto, utiq
- res procedit. Nam quod ad solidum attinet novus figuras
- instistendoe non gererant ensi pliu prius iiss ptanas
- figuras exhibeaus propirtionales
- Ablendum es vero admodum est ne id quidem necesse
- ut superficiees vel linea in planas aut rectas ex pandantum
- sufficit insistere adango rectas quae duci debent applicari
- debent ordinatim odei insistere ipsi superficieiant
- lineae ad angulos. verum, non in parte con vexa sed in con-
- cava, item semper habetur artificium efficiendi ductum
- ne ipso applicae ad AB, BC, cd
- nempe L.Z se intersecent, quod flavetur si decescant verus eas
- idue hoc modo ut ladeatur
- ccedita
- partes versus quas redii circulorum osculantium crescunt, quod
- si crescant in contraria, revera, tunae sumantur eaum complementio
- ad date rectam, quae dede omnibus incjirem. Combud
- omnibu sallem aliquousque sumtis, sicrescant in infinitum
- et haum deinde applicalaum sumacomprementalim
- summa detracta a recta data in eaa cur linea vel super
- ficiem ducta dat propositum. Ut si upplicando fussent
- trescentes LS NF9Y, deliahantur omnes a recta
- XX c constante EF omnibus majore et residuae LM
- NP, qa applicentur. Vem jam videxne sic quide
- et MPR aquari t rectangulis p, ut B pC in N p.
- dimidia
- quam dimidas rectansulis PR in est autem P incomparabili
- differens a va pV ergo demum s id demum verum est recta,
- acandas utrique rectae, quam termi-
- tidemi est extrorsum se applicando ad conveaum subssi
- videam
- pro M P, _ scrbantur (nZ, (P) _) pearet aatem ipsas ps
- et comparabilitei differre ab ipsis NY quae aeguales
- seeti
- ipsis N) vel NB). Sed rem distinctius consideremus
- an gise CH pos
- Cd
- video non differee cum enim NC sit incomparbiliter mnor ipsa
- IXp, utique BC et pN non differunt compambiliter. pari argumerito
- PpC et CH non differunt comparabiliter eego PN et CH
- normalicce. Itaque memozabile habemi
- theorema hoc mod si applicentur quaedam odinatae a curva duas
- quoque non differunt comparabilio
- ut
- curvas terminatas spatium intercipere, quod dimidum est summae rectarum
- erdinuli applican in mrogui ele . ic unrae curgis atisque simul
- curvis atqi in curvam utrarum, clementa ductarum, Aet generaliter
- si duae scil curvae, et ab una in altera ducantur minimae, ista ipsae
- minimae sunt tales. sed qu cece sibit pulcherrima consideratio
- quod ipse qui s ipse p(B) ponantur data. Psp) possunture ita assume
- ut ipsa. lingae MpH et (1) ()(2) suit rectae, sed anto id fieri non posses
- enim asumatir una , ut recta altenus habebitur genus
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 10, 11, fol. 76r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068164:0151?run=74