Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 10, 14, fol. 9v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.87.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 10r); this page is its left half.
The machine reads it as
- videndum quomodo corpus cujus centrum gravitatis G, innitens plano Ad, sed cum
- ibertate descendendi moveatur in plano, nersiena et an ac quatenus simul volvatu
- et defluat
- pondus E0 si Varignonio credimus pondus E0, resistentia superficieiGH, et potentia e sunt
- incricem, ut lineae AC, Ad, AB. posito A esse punctum concursus directionis ponderis et potentiarm
- praeteres necessario debet esse Ad peppendicularis ad HCG. in 0, alioquicor corpus volvetur super
- super fiere. Haec ille. itaque perunde ipsi est, utin quo puacto recto AC centim
- gravitatis sit corporis sit situm. Et quidem videtur ration consentaneu nom perndo est
- essent lineo hinda pondenecarens AO, et punctum A traheretur apperso pondere F, (ubi nihil
- reseit quanta sol congludo ipsius AF) prectoe anter et potentia R
- Sed si pondu sunt plaribus planisincum bat, ut in N et 0, major est difficultado et
- d cum rectae NI, F2, 03 non concutraut in uno puncto, sed in tribus 4,5, 6; qua si coincideen
- cessit difficultas. sed aliis casibus manet. Videtur sic procedi posse: ob directionem resistentiae
- N quae est N47, et directionem resistentiae in O, quae est 068, perinde est a quibus linea directionis
- psius ponderis secatu in nempe 64F, secatur in 6 et 4, perinde est ac si adesset linea rigida
- b4F, pondere carcus, nisi quod totum pondus collectam seu appensum in F, et haec linea rigida trahatur
- chordis 86, et 74, quaeritur quae debeat esse proportio, ponderum, ut 64 maneat linem
- recta horczonti remendicularis. To pro uno pondere concipiamus tantam
- Ohordam seu potius lineam rigidam 86, in 7 firmiter annexam et circa 7 Eotatile; pondere
- Jam assumto altero assunto quocunque quaeritur situs ipsius 8 b, adeoque et ipsius 64F (sempe
- verticaliter ponendi) talis, ut descensis centrigavitatis q et F, sit omnium possibilium in aximus
- id centrum sit K, debet ZK esse maxima. datur 86. licet pro arbitrio assumendu datur et 8. 10, et
- 2.10, item 64, et 6F. Assumatur 7. 11 pro arbitrio, datur et 11. 10, quae est 7. 10 - 7. 11 cujus
- quadratum, si subtrahas ab 8. 6. data, habetur 8. 12., quam subtrahendo ab g. 10. restat 10. 72 vel 6. 1c
- s vel 213. cujus quadrato si auddas qu. 4. 13. (quae siit a 6. 4 data subtrahendo 2d. 11. seu 6. 13) restat
- quadr. de 4. 7. jam si 4. 7 subtrahas a 4. 7 + 7.9 data restat 7. g. curaddas g. k. quo se habet
- jam Z9 13 seu 7 et 13. F- 7. 9 = 9. 14 e seu 6 F - 7. W = 7. 9 = 9. 14, jam 9. K est
- ad g. 14 ut _F pondus F ad pondus 9+F, addendo ergo jk ad 7. 9. habetur 7. K quaesita
- 7. 1 sit 7 86 sit _ 8; 6F sit 6 64 sit 4. 7 8. 10 sit 810 710 sit 12
- ad minimam determinanda.
- optimum situm), 7. 11 sit y 8. 6 a 479 3. 10 b 7. 10, c. 6. 4, B, 6F h
- et ita quaeri - 12 - 7 + 8 = 8 17
- supponere (1. 10 = c - y, Laa = c -y = 8. 12 = m b - m = 10. 12 vel 6. 14 vel 7. 13
- 7. 13 + 4. 13 = 4. 7. Ergo Sb- m + g.y =, 4. 7 = n C - n = 7. 9
- pondus 9, p. scondus f
- 4.(3 =6. 4 - 7. 11 = g-y
- b
- porro 13. F = 6. F - 7. W0. = h - y = 7. 14, unde anferendo 7. 9. fit h -y = e+ n = K1 g. 14
- cujus sumenda portio gk, quae sit multiplicando per f, et dividendo per f+ p. Ergo fiet 9K = h- y- e+ n f: 5+p
- quam addendo ad 7. g. fit etn et e-n + h - y - e+ nf: f+p = Max. Uende
- fiet e an S+p = dnf - dyf seu du p + dyf = 0 idque praevideri poterat
- sine calculo, nihil aliud enim dicit, quam ascensum ipsius ponderis qui est puncti 6, sed
- ponderis f qui est dy, et descensum ponderis p, qui qui est du, vel potius qui est- dn
- quia in quantam , crescit n seu 47 crescit, in tantum y decrescit et contra, esse
- dcproce ut pondera. jam au ti= Xb- m.ndm + Zg. y. ay: Xn et
- x am = -2c Ly. - dy: 2Dn = c. . dy: m fit b. c.y: m + (C. y = g. y) = - f n: p
- am n et 47 Cy est 10. 1.. vel 6. 12 et m est 8. 12. hinc b. Ey: m et qualitas recla quae est ad b seu ad 8. 10
- ut ( c- y seu 6. 12 est ad m seu ad 8. 12. sed hec recta est 1015. quae prhabetur producendo
- _. 8 8h. dum ipsi 10. 14 occurrat in 15, cur si addas 15. 16 seu 9, quae habetur ducendo
- +. 16 parallelam ipsi 8. E. isi 10. 14 occurdentem in 167 fiet 1015 = b. c- g: m +g unde si
- auferas 7., 10 seu C, fiet 7. 16 = b. cy: m + g - C Ergo fit 7. 16 = fn: p seu 7 16 ad 4 7, ut f ad p
- jam 8. 16 secet 4. 7 in Auta esse _ 7. 16 ad 7. 4 ut 15. 16 seu b. 4 ad 4
- eu
- de in tegrum f, ut 43 ad 4. 6 datam
- dendum in 9 est ad pondus pe
- itaque pondus apper
- Eadem er modo
- investigabimus quantitatem ponderis in 1d appendendi, pro ducatur 74 done c ipsi 8. 18 occurrat
- in 19 et huic per 6 ducatur paralleta 6. 20, erit pondus 18 ad prendus F ut 86 ad 9. 20, seu ut
- 65 ad 6.4. Itaque pulcherrima conclusione, latera tria eguli 6. 4 in quo
- tres directiones se inese intericant ponderis F, potentiaey et potentiae 8 se intersecant
- exhibent potentarum proportiones, scilicet unaquaeque potentia exprimitur per latus
- ii trianguli cadens in suam directionem, seu potentiae F. 7. 8, suet lit rectae 6. 4. et 4. G et 1.6.
- (s sutan Dmoneis
- et sin angulorum quo fatium duae reriquae potentle
- An. est vel. citas qua pondus 6 transit versas etorium vel sumpro esum, dus qua sarsum aut deorsum
- moveatur circa centrand, ve locilas qua t angetur sinus resu sinect adtus do
- du, est velvertas qua piendus
- e erit illa ad hanc ut 8. 1218 . 1 2 scilicet adius 60
- qua m minniturs sinus comp rectus (seu ad atue d, ut seu ad dy G. nam sinus rectus est c -y) ut sinus rectis
- u
- sinum complemento, peri deso
- ee noneetua us o iis ptur usue ex
- e
- uius qua decietunt ipse n
- Hic caltulus
- supporat
- rectam 6. 4F
- vi aliqua inter
- juneandum harrzonti
- aralle
- d
- perpendicularem
- ervari
- da non opu
- serde 645
- perpendicnlares
- pro verbetate
- perressus
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 10, 14, fol. 9v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068167:0018?run=74