Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 13, 1, fol. 53r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.90.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 54v); this page is its right half.
The machine reads it as
- DXdxt
- lyst
- Zxdx Aycu = dex
- Consideravi in figuris quarum momenta dantur ex duobus axibus aequilibrii, haberi rectam
- transerntem per centrum gravitatis, etsi quantitas fignrae non detur. Hinc sequitur si
- detur nomentum agurae ex tibus axibus aequilibrii datum iri binas rectas quae sint se intersecaturae
- in centro gravitatis, habitum ergo ini et centrum et hinc ob datum jam momentum, etiam arcar
- dimensonem figurae. Consideravi etiam, licet non nisi unica daretur pro figura recta
- dietur recta, si tamen ha figura ordinatim crescente, quo quolibet ejus segniento
- daretur recta eaque rectae non exirent exjuno puncto, concursu earum formatum irie
- lineam centrorum gravitatis, attque adeo centrum hoc, et quod huunc sequitur dimensionem
- essent concursurae in uno puncto, sed
- formature lineam concursu suo, si ax sata quilibri pro atio dgmento esset alius, etsi fortasse alter
- figuiae habitum iri Et quidem possea rectae
- omnibus segmentis esset communis. sed difficile videbatur reperiretales figuras
- dituo cem aey
- Haec aliquoties meditanti nova tandem accessit considerationia
- nomalis
- per punctum Axe aequilibrii tiansennte per aliquod As directorie
- iplicatuo per abscissam axe ia puncto fixo. quam soleo appllebe X
- , vel + b(+). Et quando ia prodit novum hinc prodiens atermentum summationis est elementum
- constat momentim ex rectaque
- omenti ex illo aeuilibeii axe, et s cum sit simileus priore Elemento, lucrasi aliquid
- esse cum elementum summationis
- sumus. Eaque methodus mihi usur furt ad tollendos divitores ratiorales Eteruentorum demtonum
- unde etiam omnes quadraturas nationales reduxi ad Lggarithinoz veros vel fictitios.
- et non rationalu habentes divisores rationales reduco ad divisores rationales simplices
- sed cum multilientio instituitur Elementum ducitur in aliud quiddam, velut in sax
- duu quaesitti an non id prodesse possit ad nomenta. Ad diamettum AB describatur circulus qui
- centuo sunto in recta AB, radio a, per punctum A describatur circulus AEC, et ex E ad AB agantur
- normales EB, juncta AE, eritiax, tinnsferaturo va B versus A in BF. in recta BE continuata
- si videtur sumatur certa lege punctum C, perdens ex AB, et a, iea ut BC haberi possit per AB, et a,
- imea per et per quodvis tate punctum ducatur linea, pt Elementum Trilinei ABC
- est Be ducta in Bb. quod si duccitur in BF, erit ductumn ax. ita momentum productum
- inde Elementuu erit momentum ipsius BBC ex axe egirciori ad angulos rectos transgunte perF
- quodsi ergo sinnamus in figura yonas Element
- ia se invicem solutas, ut quaelibet per se gravitare
- fusuma nterentum totius mensurabitur ductu, qui
- nascetur si AE transferas in BG entque cui ut ficit semiparibola ABGA eaque deinde erecta super AB, ut
- possit, et
- Et normalis plano parsinae ducatur in ABCA quaeratur nunc quis concipiendus sit axis aequilibri ex quo
- eadem figura ABCA tantundem habent momenti, quantum habet solutilis exomniens aequico diversis axibus transcuntibus
- per F, F, etc. Is ponatur transire per H in directice a B, versu A sumto, et ex centro gravitatis figurae denussa ad drrectriam port
- malis sit HL coccurrens directuci
- in L. Erit HL ducam ABCA nomentum figuae ex axe per H trauscunte, adeoque is duus erit
- in A BCA
- aequalis ductiu pruori ipsius ABGA
- Ergo si ad hanc ductus trilinei in trilineum seu semiparabilae
- infiguram poosoplam, applicetur ad ea Figuram proposita
- totalis a centro gravitatis figurae. Et momentum fugma ex axe per H, erit ad momentum figure ex axc per
- seu ad ductum seiparabolae in figuram, ut ZH L A ad LH. Ponamus jam dari momentum figurae ex
- ex Ave per A nonmaliad AB, quod sit m, itemque ex ipso axc AB quod sit n, dabitur M: n = AL: LK
- letu positum datao recta Ai transiens per H Jungatur HK sit AL = p et cum erit L. K = tip: m
- rursus LH. Rarsus datur LH ad AL, situe ut lad mpfiet LH= Cp.m. Pursus datur quia datur
- momentum ex exe per, H ad mementum ex axe per AB, dabitur LH ad LK, quae ratio sit R. n, fiet
- LX LF = LH. D. h. Sed LH ad L.A momentum autem ex axe per H, vocetur L
- patet fore LH, LF LH, LA, LK, ut _, m, n. Est ergo et L. A vocetur v, fiet
- LK = VR: m et rursus LKad L+, LH LK = LH. n :l et LH = VL: m, quem valorem
- substituendo in valore posteriore ipsius LK, fit LK = reta Vl: m) n: L, unde redit prior C
- veniamus jam ad priorem alteram methodem, vc quaeramusque sumamusque proximum punctum t
- quicquam dise
- patot ubes exum; iuficerer ordon
- quod prodit eodem modo ex Ab eA, et fingendo dari LK quaeramus ipsarum HI, ex hi intersectionem
- e qua cadit in ipsum punctum R. Esto A+ _ LH - vl: m AH = LH - AL fit AC- v (L. m): m
- hat LK vocetur L
- fiet LH. LH = n: l AL, 2 rursus LH = AH+ V
- lEi secet H secet ondirestricem A~ in S, et Ri secet eandemin d
- fiet d AH Z d(n: l) rursus estgantem AH = dLH. Russus Est autem LH = OB: m fiet
- jam AL vocet ii v, et LK sit Z,
- AAH = x a (l: n) Haoc nicit docent, ne et examinandum au possit esse v: q = d (l: m) : d (n: l)
- Il. m) = mal. Cam,: mn dln: l) = lar- nal,:
- de: m). dtn. 1) = Uim d Hlam,: muldn + monadt, sed hoc non potest esse m. n generalite
- porro alibi demonstravi, rectam secuntem lineam centrorum gravitatis bisecare bassiu ejus
- quae tangis
- mon
- Segmenti cujus in centro tangit. Itaque si H Cumam Centrorum tangit in K, centro segmenti ABCA
- s producta selabit basin BC in medio puncto M. jam MB est ad BH, ut RL ad LH, id est ut n adL
- Ergo cum detur MB, dabitur et BH itaque dabitur etiam cent adeoque inventum erit punctum H
- cum ergo rectae B M H sunt ordinatim positione datae, habittur et earum intersectiones contra
- continua formantes curvam KK, K K, esc adeoque habebitur punctum Y quaesitum
- facimnt duae considerationes, una quod puncth alia quam Hb
- videtur invenini posse unde ducta _F ad K pari jure cavam tangere deberet, quod ficri nequit; altem
- Ut tamen in hac ratiocinatione heream
- quod haec Mehodus nimium praestitura videtur. Esto D (2ax -xX) d id si ducatur in A tax, fiet
- X et elementum BC = Hrax XX) iid si ducatur in YX prodit x aa = ax) dx, quod est sum tabile
- itaque e figt LH ad LK, ut hujus summa (2aX = XX) dx . sed potest etiam idem BC multiplicari per fraa ax)
- et prodibi (2a - X) HCa) sax dx cujus summa eodem modo cabit aliud punctum quod est parit juris cum H
- et tamen ab eo diversum. Hinc etiam alterum sequitur, quod nimium praestet haec Methodus, nam si ponatur
- Hc esse arcus ipse circularis seu coincidere cum AEe lequeretur uino segmenti circularis dimensio
- in eodem puncta K, cum tamen recta isi ducatur
- o jusum dui uerester
- ctronem in eo esse repichedto, quod festingus pute
- ataa
- tant
- sestanshus
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 13, 1, fol. 53r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068196:0105?run=74