Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 13, 1, fol. 130r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.91.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 131v); this page is its right half.
The machine reads it as
- De novo centri gravitatis genere
- Centrum gravitatis commune, quod ab Archimede aliisue Mecharicis
- consideratur supponit dine ili cee seu centrum
- gravium ad quod tendunt abesse intervallo infinito. Ejus autem natura est talis, ut recta As
- entrus
- rection
- ductam secet corpus in aequalia monenta ut planum venticale Et
- trausiens per C centrum gravitatis secet corpus in aequalia momenta, ita
- eAt( in quo est linea directionis, itettum
- onumverticat
- in communi centro grao sive ponamus At linea derectionis est quae trausit per centrum
- aseu
- polum
- gravitatis et cantum gravium, jam videamus an aliud prodeat centrum, si Planum autem
- hoc verticale principatem voeo planum directionis quia in ipso est linea directionis
- crimori transiens per centrum gravitatis trterrae, ad ali cui aliae directiones et
- clana verticalia ponuntur parallela. Videamus jam an aliud eveniat, si non
- parabela, sed convergentia ponantur. Sit Verum ut omnia rct perserutemar accu–
- ratius, atque ab origina arcessamus. Sit corpus quodcunque et ineo punctum aliquod pro arbi-
- e
- C
- 4
- trio assumatur, ut G, idque ponatur sixam, ita ut corpus ei cogitatione olligetus
- nec inde discedat; tunc corpus ita convertet se sponte sua, ut quantum potiss
- puncto suo G fixo manente descendat, seu cuidam horczoatali suppositae
- AL appropinquet, itaque ita movebitur, ut distantiae punctorum ipsiu
- corporis () in ipsa puncta ductae, producant omnium possibilium minimum.
- Hine si corpus d consideretur ut planum seu ut aplindricum povijonfaliter jatens solidum factum
- ab hoc cyligdrico continua cujus axis ita ut planum et AL sint a et HL sint
- in eodem plano, et axis cylindria ad hoc tunc planum aliud per L transieris priori
- semir ectum, absecabit ungllam ab hoc cylindrico, quae debet esse omnium possibilium
- minima. porro non refeit quantum absit recta vel (si G solidum sit)
- glanum HL, modo sit aoritontale, nam si aliud assumatur L MN ductus posterior ex
- distantiis in puncta non differta pricte, nisi quod uabiqu nunc accedit semper ductus ipsiqus
- in constantem rectam HM, (distantiam duarum plunctum horstontalium) quae in cinino ductu
- investigando, cum in omnibus ductibus possibilibus assumtis eodem modo contingat A nihil
- ommutat. Illud vero consiterandum esset, quomodo ostendatur idem prodire
- pro ductu in omna puncta distantiam i omnia puncta orporiis G, assumantur discem
- tiae centiorum omnium ejus partium in quas resolvitur; et pars quaelibet tam
- ducatur distantiam. et quaeratur situs corporis, ut summa horum ductuum sit minia
- partes autem intelligo centrum habentes figurae, furam de centro gragitatis nihis
- dum demonstratum est) ut si corpus in innumeras sphaerutas resolvamus nulla parte relecta
- in qua non descripota intelligatur sphaerula inde considerandum p
- quomodo ostendatur tali punctum d tale, ut quo assumbo, qumntas ductus
- quiescente nulla plane contingat corporis conversio sd sed eadem semper prodegt
- ductuum quantitas; item an in quollibet corpore non possit tale punctum esse
- nisi unicum. Item quomodo deinde ostendatur a quolibet plano per hoc centrum
- transeunte, secari corpus in aliqu momenta ae qualia, consideranda momenta ut
- ductus distantiarum nujusque puncti ab hoc plano secante in ipsa puncta.
- vando jam consideramus puncta non esse lineas directionis non
- ese convergentes, Se parallelas sed convergentes ad centrum terriae tunc
- si corpus suspensum intelligatur ex puncto G, ita ut circa punctum
- immotum possit moveri, ta rotari, tunc ita se convertet ut dussis
- a quovis ejus puncto rectis ad centum terrae T, iisque ad isua puncta r sponden
- tia ductis seu applicatis fiat puduet ductus omnium possibilium minimus
- idem est si pro centro terrae adhibeatur circulus quivis AL, vel MN.
- intra centrumferrae et copus descriptus, ac quem ex corporis O puncto
- quovis ducendae sunt perpendiculares, nec refert, quis sit ille circulus quia ut
- supra _ HM, intervallum eorum ductum in ipsum corpus tantum ubique in ductibus
- addendum vel subtrahendum est, ut ab uno modo ductum minimum investigand
- per ut per HL trauseatur ad alterum investigundi per MN. quod in ipsis ductu
- minimo investigando non variat, quia is ductus restae constantis in totum
- communi
- sipro
- ur centium gravitatis ita acceptum secundum lineas
- directionis convergentes differat a priore; item quomodo mutetur, prout magis
- quaendo anter
- ad centrum terrae acceditur; item an centra figurarum coincidant cum hoc novo
- tam in hoc centro gravitatis, quam in communi
- Videndum jam an
- patet, cr quandiu corpgnstud descendere potest cum corpus illud punctum moveri non
- centro gravitatis an non. illud quidem
- potest, non fieri motum. An vero cum moveri pocest semper fiat motus an vero non nisi
- uniumsitan non pluribus scilicet forte tatibus punctis existentibus ut ano libero existente
- tamen alterum sustenteturr an potius punctum hoc necesse sit esse unicumi adhuc
- cos teranq ardeitat au uencea rodrua o lentra
- travitate
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 13, 1, fol. 130r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068196:0257?run=74