Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 13, 1, fol. 130v

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.94.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 131r); this page is its left half.

The machine reads it as

  1. usud venit si HL sit supra corpus, tunc corpus in tatem situm
  2. se convertet, ut maxime ab eo recedat, seu ut ductus corporis in distantias
  3. sit omnium possibilium maximus. Si HL transeat per ipsum corpus, ita
  4. convertetur corpus ut pars ea quae debet esse supra HL ab eo habeat
  5. quam minimum distantiarum in corpus ductum; ut pars quae infra
  6. maximum. Hinc si HL transeat i ita ut i qui ut nec is quo ductus
  7. qui est supra possit min, nec reddi conversione minor, nec es qui infra, possit
  8. fieri major, tunc nulla est conversio, et signum est HL bransire per
  9. ipsum centrum gravitatis. Hinc demonstrati potest, non nisi unicum esse
  10. primum enim inquor endum autem an Haec omnia locum habent in talioue
  11. modo considerandi centrum Gravitatis sive directiones sint parllelae, sive
  12. convergentes, et sive AL sit recta planum hortontale
  13. phaerica
  14. uv
  15. sei centro ferrae descripta.
  16. es
  17. centro, Gravium spales
  18. ravitatiss se unicum ju
  19. corpore certe non potest esse supra id quo pro praesenti situu
  20. quasa commune ex tisina
  21. corporis descendere
  22. erticiem
  23. supra
  24. conatur, si possit, non niso unicum est. et quidem incidit in da mo
  25. nec intra, et cui durante conversione circu G descendat, mutatur semper AL
  26. pec proinde plura puncta non possunt plura puncta in corculo HL similiter descen
  27. dendo in eodemque HC priori parallelo manere. Praetereta abes distan
  28. tia centri qua Et quidem si plura essent, ea deberent cadere, im
  29. eandem superficiem Hortontalem alioqui si secundum unum quer sio
  30. secundum aliud nondum esset nacta Verum durante
  31. fuerant antea in una conversione Horzontali
  32. et ps, non possunt manere post. Itaque higc sequi
  33. nacta esset finam, pun
  34. videtur punctum hoc non esse nisi unicum. Considelandum et an ductus
  35. conversione ea qua
  36. totius corporis in suam distantiam ui centri gravitatis ab a superficie Horison
  37. superficie, manent
  38. fali, semper debeat, aequari momento seu ductui distantiarum in
  39. neula puncta. Quo semel demonstrato jam res sequetur, etiam de singula
  40. rum partium momentis. Videndum et an superficces horctontalis
  41. deprimentem u debebit corpus in uem illam infra hanc supra planum
  42. ipsqus etiam per ductus in distantias ab hoc plano. Novissime
  43. siverum est superficiem virfontatem ut AB, transeundo per centrum
  44. gravitatis corporis B ipsum secare in aequalia momenta, tunc si sit corpus
  45. quad centiu figurae habet, ut sphaera vel sphaeroeides et AH AB
  46. nbelligitur superficies sphoerica ex centro uerrae, tunc inquam
  47. necesse est centrum gravitatis sphaerae esse paulo suura tentrum sanaerae; sed
  48. hinc sequetur centrum illud gravitatis mon in esse unicum, nisi pro hoc situ
  49. sphaerae, nam omnia puncta superficiei sphaerico intra hanc sphaeram
  50. ahaero concentrica, in quam incidet unum ex his novis centris grantalis
  51. punct tale novum centrum gravitatis, etiam centra erunt inversa
  52. At in centrtersae cum eo pervenent corpus tursus
  53. Coincident centium figurae X gravitatis. licet tum quaeque differat
  54. saepe a centro gravitatis communi. Et tunc centrum gracatatis
  55. copporis E
  56. quo scilicet quiete locari posset in centroterra ut ibi quiesceret, hanc
  57. habet definitionem ut distantiae a centro ductae in ipsum corpus
  58. saciant ductum omnium. possibilium mivimum. secundum quam
  59. hypothesui calculando ut scheda peculiari nisi me decepit calculus
  60. inveni aliud centrum gravitatispro s circum ferentia
  61. trianguli rectanguli isoscetis, quam est centrum gravirulgare
  62. his patet corpus in motu continuare centrum gravitatis. Quin uno subinde
  63. converti non enicm semper posse, ita instrfui mo quando scilicet lonea
  64. descensus et linea in quam centra graviatis in corpore incidunt, non
  65. coincidit. si differt hoc centum terae corporis applicabile centro
  66. gravitatis, non procedit demonstratio
  67. Lestandi qui ex illo volebat demonstrare existentium communis
  68. terrae a communi centro
  69. transicus per centrum gravitatis, secet corpus in momenta aequalia, ita videtur
  70. nonamu enim vim vim aequalem esse sursum tendemtem et deorsum
  71. poritontalem superficiem. videtur id faturum, si tronsuatur centrum sit
  72. videndum porro an planum directionis ali quod transcens
  73. per centrum gravitatis etiam corpus secet in momenta aequalia, sumendo
  74. in huc superficie.
  75. cd sphaera.
  76. centri Grav.
  77. ve supert superficiem
  78. tendum anliis
  79. in arioribus demonstrai possit centrum terrae
  80. es

Cite

Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 13, 1, fol. 130v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068196:0258?run=74