Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 13, 1, fol. 212v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.94.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 213r); this page is its left half.
The machine reads it as
- suspicor trans formata aequatione differentiali quemadmodum
- aliu fit linea proposita ita alias quoque fieri lineas ordinatim ductas
- eam secantes. Et proinde videndum erit liceatne ad talem venire
- tansformationem per quam, si non omnes lineae ordinatim
- sccantes fiant tangentes, (altemaliquae tales reddantur scilicet
- dui continue maruendo alicubi distantia intersectionis earum inter se
- etua
- ab occursu currae, principalis. Sed olreor ut ea res succedat
- pX Lgy
- si ordine percurramus puncta lineae FF, assumto
- irespondentis assumta AZ seu
- assumtae rationi TB TB: BC, utique uno puncto assumto
- in FF, tanquam id esset C dubitur eo ipso AX
- fingetur dari eoipso AB seu X, et BC seu y, F adeoque dabitur
- et recta CP normalis ad curvam ec C. C
- quae ducatur et producatur. Idem faciendo in
- quo quocunque puncti lineae FF concursus omnium
- fictitiarum Cp, productam dabun curvam q
- quam tangent. Idemque faciento in alia curva
- F(C), dub respondenti ipsi + (2) dabitur
- alia (.
- ita orddinatem concurcentibus formabitur nova
- linea RB ee quae poterit evolvi, quod si ergo conting
- fuiis lineae RR evoluta quoritur an sit an tangat curvam nostram
- quod utique faciet, si semper incidat in respondens punctum ipsius FF. velum
- quia carra ZQ in ipsa RR concurrents in puncto R habent diversas L regularater)
- alioqui sangentes, quamin una producta hic coincidere in unum, quia, curva concurrentes
- heust tangit for conn curva concurrens tangit forme
- tam; itam hic duarum curvarum tangentes sacient angulum infinities, infinite parvui
- ideoque aequivalent uni, sed ideo non sequitur quod
- haec cuvoq ducta sit novinalis duo puncta Cfictitia C respondentia sed
- Vertm est
- sed Inde non sequitur rectas
- ungentem, adeoque aed curvam CC, adeoque uvus sequitur isla fictitia esse avera
- t contrarium sequitur potius transit igitur per ubraque, et ideo recta lalis
- potius erit langers bit fictitio illique curvae CG, ex tangentibus ipsius RR, ipsis
- av est igitur eo tantum casu, quo Tangens n ipsius RR, facit angum
- ectum ad fictitia ipsi resp endentia C) C jungentem eC, intelligi pao curvam evolutam
- ipsius RR evolutione descriptam langere seu Evolutariam tangere unam
- verum id
- Venm in eo est difficultas, quad
- nec ad laaa speciate punctum habendum proficit, quia non constat, cujusna ex
- aliqua ex infinitis quaesitis
- infinitis illis carvis punctum sie quae pro CC bll quam quaevis
- quae sito silus facere potest, id sit punctum. Neque enum habetur ali
- quid distinctionis inter ipsa nisi per summationes
- cte uoniam igitur ex his solis nihil videtur amplius
- posse erui, videamus an aliter nonnihil locorum
- doctima hic possimus uti
- Verbi gratia constat, si detur Apex
- AG, dirua CC per evolationem ejus descriptam dari positione rectas
- ad curvam quaesclam perpendiculares, ac proinde dari etiam curvam cujus evolatio
- earum concursa formatam) cujus egolutione describitur curva quaesita, et cum hoc
- modus tale, problena indefinitie definitum resolvendi. Vere eum tatia
- problemata in defunte definita appelles, quia licet non sint definita, tamen nulla
- magnitudo cassumi potest, qui nivi deratio analytica, quia nimium definiatur
- et quod assum pt nempe punctum ninis id no est afsumto analytica seu
- mentats relatiinis, sed tantum positionis. Sed quam Videanus ergo
- Et quia hoc modo datae sunt rectae Gp, a curvae in quaesito puncto
- ad angulos rectis occurrentes, adeoque C GP. sunt species quaedam
- lincamm FF, sopro didtatum; uidcamus an non debineae quoque
- porro omnes qE concurrent invicem implites uanso cunque si
- proxima quoque, proximae. Hat et his
- sunqunt cumarem cuncurpentiam
- at
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 13, 1, fol. 212v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068196:0420?run=74