Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 13, 2b, fol. 34r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.87.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 33v); this page is its right half.
The machine reads it as
- (B3ddco + deo dB dK - (3dco ad X = 0
- Quae aequatio est proguans
- et continet aequationes duas, unam, servata x et y, differentiata (X) et sys.
- alteram contra, Utrobius autem servatur Y et (Y) vel Y et r+ dr investigemus
- ergo bis dB, ddco, et ddk.
- Jam β = Y () r(x) - rx, + x y - xsis) - a y + au) - X dr: du
- ei fiet r a) - X d(y) + a ) : dr = (+ β) et C - r ax + Xdy + y dx. (y) tu abus dotus
- efd = et deo = Y(X) - ) - ay + a(y) : a et (ddeo) = Y d(x) = a dy): a et ddo = - rdxB adue.
- et d ) -x + y - () Ergo d dh aK ( - x + y- (). si ergo ulti sit exi
- Ergo ( (ad X) = () a() - X x d) + (y) dbus) = ysitus): dk. et td F = ax - () 1x + ydus - susdus 1h
- vaterpretanda ergo est aeq. 26, secundum (99. 28, 31, et 34, et fier nova haequatio, et secundum
- aequ. 29, 32, 35, e tiet noa 6quatio sed has aequationes conjungendo fiet.
- AX s Cdo) do nemper pater aeq. b fiet dK β3 (4d co) + dcod (d (3) = (3 dec (ddX) = 0
- porro in quavis explicata per nem pe 26 per 29. 32,35, et 36 per 2831, 34
- novae in his E aequationibus natae dy et dx vel dsy) et dk) quia nullae aliae
- dantur nisi _ duae tales in aeq. 26, vel 36, explicata, sed rarum una datum
- per r alteram ob a9. 3. vel aliam sumlem, quia line. EE data est
- faciamus du = dx x v: a adeoque d(y) = A(X) (2): a, ubi v datur per Y et X; et
- ratmX
- (∞) eode modopere
- d =att r d β. dxL et - aY + XV + ya - (y)a + av =adY,: a du so at ex vit adus tat atB; adt
- dd co: s - r - B 3: a et ddX : dx = 1
- Hinc scubemus
- 10,: adK
- -β dkre dco d -a() + X v + ya - () a - av = (.co dr = adxe + vais = 0
- Suniciterst ) (X) = Y (d (a C): d5) = ar - x v + at): dr Et d d co) . ) - r - (v) : a -
- t exag. 2b Qvanescente Ax, fiet:
- et dak x) (dd X): d(X)= dx - dy: (d X). Ery.
- 59. 3b sit, ( dK Ar. (2) + deo ak ar - x() talv) - ela dr adx todus=
- 1ogqu. 42b in unum addeado fieret nova aequatio, quae esset
- Bdr-(3AKC er (V) +. B: deo ax sa - adr - xdv taduys + adv + Bdcodr dydo = 0
- BIE I A (dx d + daviste Ax art ar) - X vrro) ady + at, +o H Btco dr 2 dx - osrvdus = 0
- Et a se invieemi auferendo 42:44G fint
- sed in hoc calculo non servantur seges homogentoram, in ag. 48 saepe, at in aeq. 47.
- semel. si ope aequationum 42 et 46. tolleremus r,
- lad x ex datis, et dy ad Ax et X. itaque haberetur.
- restaret solum dr, dx, a, x nam y rerven
- exitus si servarentur lege homo
- debenus procedere ab initio per
- solas _ A et () loco dx. dones obtentae ofurssent duae aequationes ultimae ate
- si vellemus masse an hoc firi posset
- ita deberet in fallore observari lex homogenectum Sed tamen dubito adhus, an ipsa via
- genecrum;
- minimorum sit huus loci Num evanescere aliquid et rursum crescere
- non est includere id quod propiie appellamus minimum
- minimum sia cum, crescens oepost
- vanescentiam non est
- sempir cuanel aiffirmatibum seu semper rmanet negativum
- Est tamen reven
- negativum sed
- tunc enim curva
- obiagit ipsum exem. Haec sigitur magrae sunt sublilitatis rimandaque accuratius
- et optimum forest remntractare in exemplo.
- si velimus servare e
- quatio
- istu
- n s d
- Jatem n. ad huc considerenda via quae se succedeset fort
- Nempe si directe inveniretur ad corlineam per B
- ar
- Mullo brevur
- respondens ei punctus
- G sic ut esset GH infinities infinite parva 17 et G, atque E distaient intervallo
- in distione composita B et redangula sin GH, et curva
- at infinite parvo, os
- 1) fit in com
- GH se sunt
- est trangula comprehensi
- ratione composita ipsarum B et deo, sed ipsae dee
- aequantur BdK B deo ubi si β esset quantilas ordinaria (cui homogenea apparet per 5g. 18)
- cum deo sit oportet deo esse infinits et dco esset infinite parva plodiret quantitas infinities
- corda et duabus tangentibus,
- major, hoc Triangulo quod habel et altitudinem et basu infiniti parvam, Ergo, si B sit ordigarist
- oporcit B esse infin deo esse infinities infinile pron, un aequeluq triangulo sub allitudin
- aparva. Est aut constat autem alunde: deo esse infinities
- nfinite parvangoseu esse homoneneam dax, ut ostentit valor, cum hc x idus = a: Y. Ego
- unde si B esset ordinaria producetur atrangulum basim habens et altitudinem elemeptarem
- princ gradus, sed si B sit etiam infinite paria jam sensta ideo con ducta in ded
- et basi ordinanie infinite
- glitaditu
- infiniri parvam producit infinities infinite parvam ppoducit trangulum cujus yat
- x exstente haud dubre infinite parva primi gradus oportet altitudinem GH seu V esse
- infinities infinte parvam. Ergo secundum u sieret cego a X dy : XX =. rdx xab: x
- en
- aLx dy: Xx = Y
- s datur, autem du ex. xile Ergores, reducta esset ad quadraturas
- ins e licu
- quioveadem semendo du nunc ut
- ut in linea quae sile, quo pacto non
- fem Cips vidermm ta 3
- Hic restituo alia
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 13, 2b, fol. 34r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068198:0067?run=74