Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 13, 2b, fol. 104r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.85.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 105v); this page is its right half.
The machine reads it as
- ee
- Hic depurchentum est si eadem nomoro linea moveatur utcunque intersectionem mnium ejus
- Concursum omnium ejus locorum se basin parae provolutionis, et punctum a linea des lineama ab nno motae
- lineae vel plani ejus puncto desciiplam esse Trochoendem a respectu lineem
- momenti est, quia aprime speries videbatur admistam esse syrmatismurs Erochismoq provolutaer Idque magni
- Nemadmodum vestigia lineae Rectae diversis sitibus
- diversos situs otdinatium accoptentis interse centis hodioe
- extentione, id est rectae super formata velut basi, inc dentis trodidet
- cujus effici potest possunt Quadraturae; ita efficiendum est videndum
- au non variis silibus alterius lineae, prsua vestigionum concursu lineam for
- mantibus, quae Basis est super qua provolvitur linea data; possit effici
- aliquid aliud novum. Illud enim commodi in est, quod indeterminatae
- lineam datam ingredientes, in differentiatione pro concursu manent
- indifferentiabiles.
- Linea sit recta immota AB, per quam in plano paginae incedat
- pund figuini plonae BFH punctum B. sitvitem figura plapa HHBF
- opagin
- anens in p
- in qua linea HH, relata ad axem BF. Haec figura puncto ine
- suo puncto B incedat in recta immota. Angulum et re rectae BF, nempe
- EF FBA ex praescripto varietur. Et vari vestigia situum lineae
- HH concursu suo forment lineam Mm. quae est basis super
- qua motu suo revolvitur HH. Ubi tamen sciendum
- est provolutionem hujus modi non esse puram, sed adincessui
- mistam, nam si pura revorutio esset, deberent rectae BH esse normale
- e tni omtr
- pucam, i protas ut generaliter rem tractemus oportet punctum fixum nem
- plani esse incedere in linea ing qualicunque. Nempe
- sit recta AB, et curva EE ambae immotae. sit deinde
- planum mobifigura plana mobilis EHF in qua curva HH, relata
- ad axem EF; q figura in plano hujus paginae incedat; et puncto
- suo constante E moveatur le per lineam EE. Concursus antem
- rariorum situam ipsius lineae motae HH faciat lineam mMm, quam
- ipsa Het. semper tangit. Variabitur res adhuc per situm rrecta
- manentibus ut diximus recta AB linea EE immobili, et mota 2E
- HH et puncto E variabitur linea MMr, pro angulo quem axis
- lineae mobilis EF facit ad axem immotum AB. Et quidem
- si ille sit talis, ut recta ME sit normali semper perpendicularis
- ad curva EE ad lineam E(Es erit ipsius = _ H super MM provo
- lutio pura sine adincessu; et linea EE erit trochocides facta
- provolutione super basi MM EF ipsiai AB oc cur Ex E
- in AB demissa ordinata sit B, et EF ipsi AB occurrat in G; et
- B3, X
- ex M ordinata in AB sit _D EF f HF, h AN, n. DN m
- sit AB, X EB C, Bs, Z AG, 8
- EG est sec t XxF EXg+gg = 9 porro GB: HEG:: BKYF: EF. Ergo
- BK( = EF seu f. RGyten X +9, :, EGst) seu BK est f, atg: Hec t ExgEg
- 2, 5+91:c
- Et FK: EB:: EFB FG: EG. seu FH= e
- Superest jam ut inveniantur AN et HN. ob datam FHF.
- Ex trm
- agatur normalis FL Ex Ex F in MNe HN agatur normalis FL. itaque ob
- triangula GBE et HLF simili fet E Xtq e mustut Fk;,
- : ML seu M = FK, : LF, seu X+d +B R: FH seu h. Itaque fier
- C. g. Z et = 9X + 4 + 9BK - n9 seu e eh = gX +g + fx + 5g - ng
- et HX+h9 = mg-FK9 seu hX + h9 2 m9- et -equ. In quibus
- aequationibus X, et e et g sunt geminae, adeoque et g. sed f, h, n, m
- sunt unae seu indifferentia s unicae seu lavari indifferentiabiles
- et sint exuaeg. 2. fiet hde Kd9 + gdus 19dq fd + fdus no
- it
- Nota autem muns X et g nan quam occurre separatim
- CXh et Seet vY q et
- ex aeq. 2 fiet: etr= I + fY - nq et ex 3 fiet h7)) mg = ef - e9.
- uno vocabimus V, et fiet
- pahiffit videtu conjangi poss q et in unum, ut X et 9. sed
- C
- Hinc quod si tollero velimus 9, faciemus ne ex Sonne
- Hinc
- Nnneetnn V. 2nxee -2nV ehh- 2 ehfV+ ffW). Et exaeq. 7
- er per mnre +mmWV + + eeP - 2 me =2meVV hhYV= Lehs) reef
- s
- sed alterutram evel V tollem nimisoforet prolixum praestat ergo insistere ipsi
- notare
- +VaY:q. Atque ita jam veniemus ad differentia–
- tiones, et siel ex 6. nde fq FZaV- ndq. et
- Unde etiam sit exb fit edh si
- endam linea m
- e2 tiot: otid
- ex
- in
- dige
- et ex
- erisi+t
- equ rynide= Rede+
- hav = mdq - fde - edg - 9de
- dm - edF Et quanquam agq. 13 et 14
- Extensionem
- Exa itdanede
- de
- im potit
- 42
- egq.
- Vay. Et
- onerentum e e n herna is gre quessone ie pus.it
- 16 fit 32
- adincessu heiti
- usimadisus
- C:q: : LF:h
- J: g:: m - Fk, ih
- x6 per 51
- ex y peri
- 1a
- N divulsio deffrentationis
- aequationis dit
- dissiausiuicon
- e
- lis in
- veliquo
- a altoraii
- et tantum n ex
- et 12 follamus
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 13, 2b, fol. 104r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068198:0207?run=74