Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 13, 3, fol. 76v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.90.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 74r); this page is its left half.
The machine reads it as
- b. d. e. g.
- primis, aequatur somilis formula exullimis inter
- aequalibus et ita hac aequatione in qua una est incognitas scilicet
- ipsa ultima utique ultima invenitur.
- La. Gregorius ergo invenit
- mod quod 2 data quantitate eodem modo composita, habeatur quadratura
- Ego hve modum quo analus
- Ego inveni modum quo ha ista
- quantitas directa methodo invenitur, ausim dicere quando id
- fieri potest.
- e)
- Nota si in illas aequationes relationes.
- 1bd.
- statim quadraturam
- ec
- 26d
- I b + Ybd
- lisc. lidenmis
- intravisset radius; habuissemus
- circuli. nam poneudo (X. 9.) g b. d.
- vel s b. d. C. a quales non prodiissent identicae. Quae
- calculum inutilem reddidere. Difficultas est, an non sempe
- radu tolli radium vel constantem necesse sit,
- vill ideo
- avim possibae esse videtur sed ptoid semper possibile pluribus tamen
- ad hibilis quodsi tradium relinguere nundium in lateru tollere
- velumus ut tunc camendu opus est, ut radius non tollatur si res
- succedit habemus desideratum.
- Imo hinc illud duciu
- praeclarum, Quomodo explorari queat, an figurae datae
- quadratura reduci possit ad quad raturam alterius datae. Nimirum
- Cx. g. an trilineum ABCA quadrari possit ex data quadratura trilinei ABD
- EA BDC. nimirum polusgona ipsorum addemus in unum, quod si ergo quant
- tes constantes in calculo relationem quandam polysgonis indefinite communii
- exprimente non evanescunt tunc summa figularum quadrari potest, adeoque
- data una figura haberi potest quadraturm alterius. fieri potest, ut non quidem
- summae attamen diffelintiae, videndum ergo an non in universum, an
- non aliqua modo fingi possit compositio polygonorum ex
- diversis, cujus ope tollendo obtineatur relatio qualem desideramus
- uao Tandem
- annoto hanc methodum inservire etiam in numero
- finitis s ad seriesum ummana inveniendas.
- AB. 1B2B et c. sint sit axis AC divisis punctis t
- 3 quibus applicatae ordinatae seu numeri progressionis, BD
- D se super in sequentem proximo majorem demittatu
- normalis Id DG. habebimus sm habebimus spatiu
- scalare, altitudine AC basi CF fastigio A AE
- gradibus E.G.D2G3D,G etc DF qGHF G
- DGDet limine HC
- rum
- 1DIG2d et telimine HF
- jungattur 1d5D ,D2D, 2D5D, et tondem idid
- 2d3d, 3d4d, 4D5d. scililet ponendo intervateu 1B2B, 2B38,3B4B
- +5B
- cominorum summandonum
- et
- ita polygoni 1D1B5B5D5aD sequens. D1B5B3D1d. eadem quae hujus rursus ad sequens, modo itaque aliquot primorum inveniatur
- a
- Y + XH
- y-xpd EX
- 1BA
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 13, 3, fol. 76v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068200:0154?run=74