Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 14, 1, fol. 82r

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.86.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 83v); this page is its right half.

The machine reads it as

  1. seu divisores
  2. si radices (aequationis sint X+a, X+ b, X+C, X+ d XC.
  3. ostensum est a Vieta aequationem fore: X + aX + ab X + abc X + abcd aeq. 0
  4. at
  5. 6.
  6. ad aco
  7. bc
  8. bed
  9. Cartesius hinc porro intulit tot esse radices r veras in aequatione
  10. quot sunt mutationes signorum, tot falsas quot consensus signorum
  11. in terminis sibi immediate positis. Hanc vero regulam non demon-
  12. stravit, et Roullius quidam referente diario eimditorum anni
  13. 84 nuper exe eam asseruit esse falsam, et exem pla attulit
  14. in quibus seum pugnantia ex la consequi videntur. it Cum
  15. vero non putem Cartesium aliquid tale temere attulisse, inqui adde
  16. res
  17. rendum putavi diligentius praesertim cum fieri possit ut con ascins
  18. tradictio illa non indicet falsitatem regulae, sed potrus meis
  19. iim possibilitatem radicum aequationis
  20. on ex
  21. dipli
  22. isse
  23. e
  24. 1 Generaliter si una sit radio verae una, tres, quian
  25. s
  26. septem etc. sint radices verae, abed erit rectangulum exomnnibus
  27. seu terminus ultimus erit quantitas negativa; sin radices
  28. verae sint due, quatuor, sex etc. erit quantilas affirmatida.
  29. 2 Si summa radicum rverarum major (mina) sit quam falsarum
  30. sumu redicum terminus secundus aequationis erit quantitas megativa
  31. a
  32. (affirmateva )
  33. tantum radice vera
  34. et si vera est regula Cartesii tunc posita una radice falsa
  35. eaque majore quam omnes falsae simul, necesse est omnes terminos
  36. aequationis esse negativos, nam ulti mus est megativus, et secundus
  37. etiam est negativus ergo omnes intermedii sunt negativus, alioqui
  38. haberetur alia mutatio signi praeter primam quae transit
  39. cum transitur a termino primo ad s
  40. (4 videamus an hoc se ita
  41. a
  42. a
  43. quam b+C+
  44. qu
  45. erit etiam a b+c+d major quam b ca a 4 Cam thmm tertus es reris
  46. seu av
  47. quarquadralum. Se b+ et dipatique majus est quam bi rectangula. Simlteri
  48. si a p quam b + c +d t tunc a in omnia Ribirectangula
  49. dc b, c, d est majus omnibus trirectangulis. est enim a in oraqe
  50. ∞ in omn. bc
  51. buirectangula majus quam radixs in birectangula seu vy at
  52. 1
  53. 0
  54. se
  55. ou
  56. x 120u
  57. alris)
  58. similiter si as
  59. gula, et praeterea quad omnia Grctane
  60. quam b+c+d+C tunc a in omnia quaitangula seu in omnes
  61. mais est ommum udevaternionibus (cum majus sit omnibus
  62. qterniones ann. bed
  63. seu in omp. beo
  64. ibu continent enim et b cd) majusexit
  65. quam omnia omnes quaterniones seu omn. bede, et ita poro
  66. quasm,
  67. generaliter si a sit majus quam aliqua summa ex quibusdam quantuatibus
  68. quae
  69. ductum in ejus combinationes majus erit combinationibus proxime altioribus
  70. para
  71. ituque si primus et ultimus secundus
  72. et ultimus terminus sint negativi, situe una tantum vera radio aequationis
  73. hactenus ergo vera est regula.
  74. omnes intermedii temmini eriut negativi. Quodsi jam pro
  75. X substituauu faciendo Eaeg. = X tun e radicum signa
  76. mu quod 3 si jam pro ssX substituamus e faciendo Y rgo
  77. malemque adeo omnia signa radiam, tunc omnes erunt fassae verae
  78. piaeter unam quae falsaque erit major omnibus veris simuls; et
  79. quia in aequs data. sigua terminorum parium mutantur numerando
  80. a primo, terdeamus an id etiam consentiat egu. Et quidem si terminus
  81. ultimus est par numerus radicum omnium erit impar, ergo omnium verarum
  82. ameius poer, ergo faciunt quantitatem affirmativam, mutatur ergo et ultima
  83. hum, quod consentit

Cite

Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 14, 1, fol. 82r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068201:0163?run=74