Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 14, 1, fol. 212v

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.91.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 211r); this page is its left half.

The machine reads it as

  1. Caebera vero signa, quia eorum varietas ex ipsi radicis surusdam e quadrnti cae hasi
  2. semper extractione oritur; variant radicem aequationis
  3. scripseramus:
  4. X , (+) sac 1=D Naes(+ D saf
  5. Nam ipitio ss
  6. Ex illis tamen
  7. varietatibus omittenda videtur prima (+) sac. itaque rectius senbemus.
  8. X p + sac (+) raestavaf
  9. X FI + in (+) (3m +89(+) 4a s - g m 4 140 im +4g
  10. Nam alioqui X posset si ipsam Hac diversis sigs signo ambigno afficere liceret, posset
  11. aequatio quaeratica habere recto radices, hoc modo autem radices habet non nisi quatuor,
  12. pecessurio inter se diversas: unam: X lac +tac +a saf. alteram xp sac sae tasaf
  13. tertium X tac + tac o = avas. quartam Xp, sac - Yac - a vaf .. Ex quibus
  14. quatuor radicibus una aequalis est ipsi m.
  15. Perro notandum in omni aequatione per regulas Cardani tractabilis radices inveniri tantum
  16. duas
  17. In omni aequatione lubica, necesse est aut duos tantum radices
  18. uncum tantum haberi raduiem realem, aut tres tratio esta possunt haberitum
  19. duae radiees reales, ut si aequatio videtur debere necessarion sa esse radicesse,
  20. realem, aut omnes nes, non vero duas. Sit enim radix realis, per eam dividatur aequatio
  21. prodibit aequatio quadratica, ea st necessario aut duas habet radices reales aut nullam,
  22. ratio est, quia Circulus recta circulum aut nullibi secat aut in duobus punctis secat, vel quod eodem
  23. redit, tangit, quo postremo casu duae radices sunt aequales.
  24. Sed hinc jam alia difficultas,
  25. dividatur aequatio proposita per radicem omagimniam, ultique restabit aequatio cua quadratica,
  26. quae duas habebit radiies unam realem alteram imaginatiam, quod absundum. Ergo vel concedendum
  27. est rectam posse secare circulum in uno puncto tantum, quod rdiculum vel aequationem (ubicam
  28. non posse dividi per radicem imaginariam quando duas habet imaginarias radices et unam realem,
  29. vel necesse erit a vel duas reules aut nam imaginariam aut necesse erit omn Cubicae
  30. radicis valores omnes esse imaginarios vel reales. Videamus tamen, sit aequatio
  31. Haec satis difficilea, e ut obiter videam:
  32. X2 + b X
  33. F sac. + bs - ac 510
  34. sit aequatio
  35. X + b ducatur in X + Y - ac fiet:
  36. extrahatur inde rodix, fiet:
  37. X2+ b X b
  38. et fier caoquati Ax , b. + S- ac
  39. + Sac. G+ b Sac I ftebs ac -btac p)b F ac
  40. .,b - 1 -ac
  41. et destmendontiotius et fiet X = s - ac. Quo calulo mipor non inveniri ipsam b. Hinc sequitur
  42. Errc mox refulatu
  43. aliquas radices inveniri posse extrahendo quae inveniri possint dividendo nam invent jam
  44. aequatione X + V- ac pjo. per eam dividendo propositam prodibit. X+ bpo. et ita habebitur altira
  45. radix. Quod probe notandum.
  46. ino notandum aliter extrahendo proditurum fuisse
  47. X + b + Y - ac = b + Y -ac, et ita destrucudo utrobui ntur +Y-ac fier
  48. X 7 - b seu X+ bp0. Et ita patet falsum esse quod paulo ante dixi praestari per
  49. divisionem quae non praestentur per extractionem, sed hinc jam ptono sequitur aliquas esse aequatio–
  50. si ponas- ac S apaC nes, quae Geometrice nequeant solvi, et solvi tamen possint Analytice; ut est aequatio quadrati a
  51. proposita. Sit jm X2 + bX + bs ac po. fiat: X + bX p - s ack- b Y- ac unde
  52. adrando: x4 ab X3 ( b2X2 p - ac X -2acb X = b ac sque
  53. + 2bX + B N +W 2acbX +b ac. o quaestio hic oritur ing cunosa, an hac aequatio
  54. dis
  55. quadrato quadiatieae alias ac plures pi habeat radices quam prior ex qua facta est. Sene
  56. non fuit ducta in seipsam, sed utrumque ejus latus. Quaeritur praeterea an haec aequatro forte per
  57. Karabolam constini possit aut aliam curvam altiorem (et si recipse plana) Quia nequit per crcullum
  58. quaeritur etiam an aequatio ejusmodi quadrnto quadratica in speciemte apse plana, dividi possit
  59. cum tamen non multiplicando per novas radices sit exaltata. sed sciendum praeterea in hejus
  60. productionem esse difficultatem quae videtur omnia turbare posse, ut forte radicem non habeat s- ac. ratio est
  61. quia ipsa illa quantitas incomprehensibilis _ V- ac ducta in serisam v au des -ac an vero det rac
  62. potest disputari Nam videtur dari - ac. ex ea regula, quod radix ducta in se ipsam dat suam
  63. potestalem, ergo radix ex = ac ducta in se ipsam dat -ac. sed videtur et dari Aac ex eo
  64. maiquod, si duae radices in se ducantur, (nihil refert eodem an diversae) factum sit radix ex facto potesta
  65. tum, jn ergo saac s - ac Y, V - ac ac S + ac. Et si hoc neget hoc mihi aliquis
  66. dicatus regulam intelligi debere, cum non sunt ae quales radices, vel cum sunt affirmativae seque reales tunc ecce
  67. quaeram, quid faciendum si ducendum Y = ac in s- ad. fietne Y + aecd Hoc si concedis ducanus
  68. quia maequale dicom quid si sint duae radices s ac + ac s- ad + af profecto procedimus modo ordinatio
  69. et fieri tumen polent etsi nos ad ignoremus ut suit quantitate, negativae inter se aequales. Et nrbi valde
  70. Interim notabile videtur Y- ac
  71. scasibue centa
  72. aplexdali qua
  73. = ad
  74. cluden
  75. ex fednehiaseo proxnis fontibus demonsrari qura al qundo sint quantitat
  76. maginardae quae
  77. fiet: seu ac
  78. X4 2bX3+ bY X - 2a cbX b
  79. videndum an aequatio
  80. ista an prior constrnendo
  81. radices exhibeat desieratas

Cite

Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 14, 1, fol. 212v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068201:0424?run=74