Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 14, 2, fol. 85v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.85.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 86r); this page is its left half.
The machine reads it as
- slusius annotat, tribus aequationibus nempe l. 2. B. inter se junctis
- fieri aequationem ad Ellipsm, aliquando, si scilicet talis sit. aeg. 16.
- be - e + bd a - da + ac.
- en
- na
- quod ut ostendat adsit utrius aequa
- tionis parti Z de +e, unde tandem ei provenit haec aequatio
- Aeg. 17. bC +bd L L dV
- 4
- e
- - 3 et a - = d + L e quam aequicationem
- ostendit esse ad Ellipsun. Ita ego n
- fallor intelligenda sunt
- quando extractione aliqua radicis fieri potest, ut terminus ille de
- en
- eranescat, tunc pro signorum productae ti aequationis ratione alt
- sed tunc applicata est ad diametrum
- quando Ellipsin, prodire posse i
- et ad congulos non rectose
- idem produci potest ad infinitas Ellipses.
- si a assumta magoi est dimidia le aequatio assumendo
- b. et 9. ibi vero ob servatio fit memorabilis si q assumtar
- major sit dunitia b, seu si b aequationem fore ad
- Ellipsin, si 4. Y) b ad circulum, Hyperbolam, si denique 41
- 2
- aucunta et abscissa sont ut Est omnibus his modis aequatio
- dParabolam.
- est ad angulos obliquos. Et nota, tunc evenire, c ut a et e
- sint in un aequationis parto vq a + e, vel a + (p)e pS.....
- modo scilicet altera earum in surda non contineatur; et tunc
- NC
- fit a e, Sae +e id est ipsa a, certam quandam
- servat rationem ad INe applicatam sumplicem se
- una vel plures
- Hacteum in certa aequatione simplex tantim maltiplicata fuerat
- per rationem quandam, ut ba reliquis minime intactis; at nunc alia
- ratio eligitur, pro s una ex incognitis substituendo aliam, quae ad
- ipsam rationem habeat datam, ut pro b , c b, a c, d.
- substituendo b, by, C, d. Unde redeunt eadem quae ante aequationes
- simplices et composita, substituendo tantum by in locum a. Sed tamen
- res simplici sa substitutione in compositis non peragitur: prout scilicet
- aequanis simplices ortas per communem magnt aliquando ipsis magnitudinem b
- dividis aut non. Eris simplices enim sunt bepes.
- dby re et be
- si postremum premam dividis per b communem, jungisque cum secunda habebis.
- je fe
- b
- V
- be +e b0
- = e y si vero divisione primae per b abstineas habelis
- qus
- Et
- 9
- + db . Sed hic jam modum docet efficiendi, ut in
- finitis etiam circulis (ee otus per bolis angulum rectum asymptolorum, e latus rectum
- transversumque aequalia habentibus) solvi possit problema, ut antea infinitis Ellipsibus
- et Hyperbolis fieri posse docuit. Nimirum aequationem imam multiplicat per qui
- et dividit per b, producitur ei q e - e, f) y = db y, pratuculo
- quae aequatio est circulorum infinitorum; pro varia ratione 9 ad b
- Jam enum
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 14, 2, fol. 85v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068202:0170?run=74