Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 15, 6, fol. 25v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.97.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 26r); this page is its left half.
The machine reads it as
- Fingamus itaque Deum intio omnem Mundi visibilis materiam divisisse in partes
- inter se aequales et magnitudine inter maguas parvasque quae nunc sunt medias isu
- cuplicem motum indidisse, unum cujusque partis circa proprium centrum, alterrum plurium
- simul circa tot centra quot nuuc habentur sidera, hoc est Fixae, Planetae et Cometa
- celeritate etiam mediocri seu media. Et compositum ex materia circa idem centrum mota
- imposterum Vorticem vocabimus. (+ Leucippus apud Laertium vocabat A1H quanqua
- mihi ut dicam quod res est sutius videatur quam libet partem rursus cincipere ut exigrum vorticem,
- Ex motu partium cira proprium
- eorumque innumeras statuere varietates in infinitum. 1)
- centrum factum est ut angulis detritis rotundarentur, et ramenta detrita spatium inter plutos
- globulos impleret, et in varios gradus subtilitatis abirent, atque impetu suo in subtilitatem indefini
- tam dividerentur quo semper satis celeriter gublossitum continue
- variantes interlabi et loca omnia replere possint. Et fatilius inpetu illo materiae impresso
- exiguae quam magnae partes rusus subdividuntur, quia exigna plus habent superficiei pro ratione
- molis, itque ita pluribus ambientibus et dividere conantibus exposita sunt, et pro exiguitate sua minuesistum
- Fiunt etiam ex ramentorum somplexu quaedam corpora majuscula. Habemus ergo tria Elementa
- Materiam subtilem primi ilementi ae satecdivisine rt innumerabilibus modis sub–
- divisam, globulos met secundi Elementi motu rotundatos, et materiam tertii
- elementi majusculamnde motui ita aptam. Ex primo Elemento corpon Lucentiasive soles et Fixae
- ex secundo Materia coelorumtransparens, ex tertio materici corporum opacorum ut planeta
- et nostrae terrai conflata est. Possumus etiam in universum compere considerare vorticem
- in in tres regiones dividere, quorum proximm procedentem quidem in imnonsum excedit
- sed ad nos minus pertinet. prima est Vorticis solaris seu orbis nostri magni slanetas solare
- et in his terram nostram comprehendentis, altem est Regio ieliquorum
- Vorticum seu Astrorum omnium, tertia est Regio trans siderea, reliqui
- Mrundi qui nobis aspectabilis non est, de quo nihil dicere habemus
- Cum plus materiae detritumimo formatum esset, quam ad re plendos angulos globulo-
- rum, si se tangerent esset opus, et globuli vi motus circa centrum vorticis a centro recedere
- conarentur, fortius quam corpora quae majorem pro ratione molis superfictem habent, hivi factur
- est ut sublilior materiae pars Medium vorticis repleret, et ibi solem componeret. Conatus autem
- totius materiae a centro recedendi, qqui in globulis tamen maxime validus est, Lumen appellatur
- sol autem rotundus fis, conatu illo recedendi globulorum, et ipso nisu Materio subtilis influentis
- in omnes partes, de quo mox. Et vero etsi materia solis vel fi
- ersus
- t contribuere fingeretur,
- Vortices fixarum sive
- poru
- solium sibi vicinorum, credendum est ita dispositos atque ea ratione motos, ut quam minimum sibi
- tamen conatus globulorum lumen efficeret, etsi minus validum
- obstent. Et inde fit ut quilibet vortex polos suos habeat minus remet magis remotos a polis
- vicinorum quam ab eorum Eclipticis, nam si polis se langerent, autue consentirent motu
- et abirent in unum vorticem, aut dissiderent et se valde impedirent. E porro ex incompre–
- hensibili varietate situs fixarum, sequitur vortices magnitudine inaequales esse, quaelibet enim in
- centro est sin vorticis et quilibet vortex circa suam fixam vertur, nequenim aliter luminis
- ratio reddi potest. Si inaequales sunt sequitur partes remotiores a polo unius tangere partes
- aus a polo remotas alterius, exquo sequitur Materiam continuo efflutae ex vortice per
- loca a potis maxime remota, et influere per muxime vicina continue influere in vorticem
- per polos versus centrum, et inde rursus effluere per partes a centro remotas. Nam vortex
- unus tangens plures unum propius ad potum summ tangentis in polo enim vortex quisque minus
- resistit vicinis vorticibus, minoremque a suo centro recedendi vim habet, cum contra alis qui
- partebus suis a polis suis remotis partes ejuspolo viciniores tangunt ibi majorem habeant
- vim. Et materia inflacus r per loca polo vicina in centrum vorticis tanto impetu
- inflat interiora ejus rursusque exire conatur, ut glebulos secundi elementi non tantum
- vertas Eclipticam sed et versus ipsos polos in omnes partes expellat, atque ita globulos viciuoru
- ab inflaxu prohibeat. Eaque vis faacit ut fortius sit lumen Fixae, quam si mu spatium circa
- centrum vacuum et sine vi agendi conciperetur; attamen globuli ipsi secundi Elementi
- nutus vorticis qua fortior est partem regionis extimae alterius vorticis qua debilior est
- recupant et ingrediuntur, donec aequilibrium virium intrare et repellere conantium ha
- beatur cum et necesse sit globulorum in alterius vorticis regionem nimis se extendentium
- velocitatem circuitiis refringi, quam tamen retinere conantur. Itaque intra limites coerceri debent
- delata cum exire nisi per multos ciritas anfractus, non possit
- Lab ambientibus globulis cohibeatur, conceptum tamen hypetum intus continuans, in gistum
- ex
- fertur, phaesertim cum in medio itinere dum influit simul et recto motu versus potum,
- circulari totias vorticis ferretur unde motum quendam spiralem habet intra corpus solis et
- Materia autem intra solem
- ad oppositum punctum solis per venitus quod polo opposito respondet, inde versus Eclipticam
- reflectitur. Solem autem rotundum esse, necesse est, quemadmodum vitrea ampulla vi inflanti
- rotunda fit; sed in medio turbinis exacte non erit, nec poli perfecte in eadem recta erunt, nec
- Ecliptica erit circulus exactus ob vicinorum vorticum inaequalitates. Porro, cum vis globutoram
- recedendi a centro vorticis lumen solum versus Eclipticam solis mittere posset vis materiae
- blem inflantis et in omnes partes exitum quaerens, globulosque impellens facit ut
- in omnes quoque partes lumen mitiatur sequeretur tamen hinc majorem esse lacem solis
- mittendum est lumen versus Eclipticam, quia vortex versus polos arctior est vi vicinorum
- nullum est phaenomenon quo hoc dijudicari possit, nisi si Cometa aliquis tantum spatium in nostro
- vortice conficeret ut primum versus Eclipticam ende versus polos, tum rursus versus Eclipticam
- videretur, ita enim ex vi suminis habita ratione distantiae a sole judicari posset, an tumen
- sit versus Eclipticam proportione fortius.
- quod ad globulis secundi Elementi vorticem
- versus Eclipticam sui vorticis, quam alibi, quia conspirant otus conatus recedendi ipsorum globulorum
- et ipsius vorticis, nisi consideremus compensari hoc aliquantum posse ex eo quodlongins
- Led
- taliaque corporum utcunque
- exiguorum interstitia
- tet minore impedimenta
- quam corpora minus
- solida
- dubito
- De) (+t nam motus in potis prope
- ullus +)
- +ppimi Elementi
- subtilitate sua per
- omnes angulos
- niam in bentens
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 15, 6, fol. 25v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068208:0050?run=74