Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 7, 10, fol. 7v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.97.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 8r); this page is its left half.
The machine reads it as
- dari numerum maximum; is utique erit numerus omnium
- unitatum. Si qua enim deesset unitas, hac addita fieret major.
- Porro Numerus omnium unitatum idem est cum numero
- omnium numerorum, nam quaevis unitas pnova prioribus
- addita facit numerum novum; quot igitur unitates, tot sunt
- numeri. Ieaque Numerus maximus idem est cum Nrumero omnio
- numerorum.
- Sed summa numerorum, semper major
- est numero numerorum. Itaque Numeras numerorum
- maximus esse non poExempli causa numerorum et
- numers est 1,2, 3 numerus est 3, summa est sex.
- itaque numerus numerorum non potest esse maximus. Et nos
- tamen num G quod tamen ostenderamus. Itaque numerus maximus
- quem posueramus, implicat contradictionem. Idem multis aliis modis ostendi potest
- exempli causa numerus omnium a nunerorum aequalis est
- numero omnium quadratorum; cuilibet enim numero respondet
- sausquadratus; ergo tot sunt quadrati quot numeri id esse
- tot sunt numeri quadrati et non quadrati quot quodrat
- seu totum parti aequate est, quod est absurdum. itaque dicendum
- est, nullum esse numerum numerorum neque unum aliquid
- esse, neque totum et negandum est t esse quadratos, quat
- numeras, vel etiam esse pa tot esse numeros quadra
- ullam esse multitudinem omnium numerorum quadratorum,
- vel omnium numerorum absoluter; adeoque etiam negandum est
- hanc illi aequalem, vel ea majorem esse.
- ceterri quoque maximum intelligi non posse, sic ostendemus.
- ponatur rota ecirca suum centrum moveri ita ut extren
- ut circumferentia motu celerrimo feratur. Ponamus radium
- rotae radis rota prolongetur aliquousque extra circumferentiam utqu extre
- mitas radii producti obrius movebitur, quam utique D celeritas
- movebitur quam B. ergo motus in B non erat celerrimus, contra
- Similiter nec circulus maximus aut quadratum
- maximum intelligi possunt. Circumferentia enim circulus enim
- circumferentiam habet, itaque radius extra circumferentiam
- quaradium terminat, recta autem terminata produci potest, radius
- igitur productus describere potest circumferentiam priore majorem
- idem est de aliqua quavis figura, quoniam onis figurae
- natura est, ut sit terminata. Itaque Numerus, figura
- Motus sunt maximi incaxaces. Hinc vero consequitur etiam
- res quibus attribuitur, numerus, figura, motus, absotu in suo genere
- non eo ipso non esse absolutas.
- Ex his habemus redle Infinitum, scilicet quod absolutum
- est; simul et discrimen ejus intelligimus a conflato ex limitati toto
- Neque ades sequitur aliquod quin et agnoscimus, minime consequi ut At
- Unsersum qu ex tini limithis conflatum detur conficompositum
- ex limitatis, quod ipsi amplitudine sit aequale; non magis quam
- ut detur numerus omnium unitatum. Itaque non concedimus Universum
- etsi concederetur nullos esse fines corporum, et quibuscunque assumtis
- plura adhac sumi extra ipsa posse, quae reapse existant, non ideo conce–
- demus Mundum Corporeum, seu Universum, unam rem esse
- substantiam vere unam esse, cujus tanta foret immensitas, quanta
- ipsius DEI; sed hoc tantum sumtis quot quibus cunque assumtis corporibus
- a sumi adhuc plura extra ipsa posse, quae reapse existant,
- unum autem corpus maximum ex ipsis non magis constitui, quam nume
- rum maximum ex unitatibus. Quae considerare utile est, ut melius
- oscatur divina perfectio, et a creaturarum natura secernatur.
- quemadmodum enim prodest agnoscere miram rerum multiplicita.
- Et quidem prodes
- tem ne ie opera dei numero comprehendamus circumscribamus ve
- artaitraris imitibusi, ita tim etam ad corum inrintum tetegumus
- Mundus non est b una res
- neque substantia infinita
- na non deus est mundus vel anima
- pramus posa i incti
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 7, 10, fol. 7v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068211:0014?run=74