Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 3 A 14, fol. 3v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.88.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 4r); this page is its left half.
The machine reads it as
- Divisores Formularum invenire.
- Formula consideretur instarr aequationis
- Aecoti srlestaret Incipiatur a rationalibus integris. Aequato sit peapeta et quidam
- frattiones semper sine exaltatione tolli possunt. irrationales poterunt etiam tolli, si conside
- rentur instar literarum. praeparata praeterea erit aequatio si summus terminus secundum
- siteram literae secundum quam ordinatur careat coefficiente quod vetram semper espici
- Si aequatio divisibilis est per aliam aequationem Fieri potest, ut sit divisibilis
- situndum unam liteam per formulam in qua aliqua litera absit. Itaque si secundum eam
- potest.
- literam ordinetur non apparebit divisibilitas. Hque secundum diversas literas aequatio
- frgo
- Aequatio si per formulam quam litera in in greditur dividi potest
- erit ea primi secu, ut trmata erit formula seu aequatio dividens, primi secundi tertii et
- ex aminanda est
- vel alterius gradus. constat Esto divisor it Erit ergo formula rividens 10+ x vel
- Itaque
- Si litera
- nalis sit X
- 0 = 10 + X vel b = 10 + HX + XX vel o= 10 + 11X + 12 DX + X, poset
- ns
- quaecunque
- qui oetu
- heum sit, erit 10 unus ex divisoribus rationalibus ultimi termini aequationis datae, fiat
- =nF y, quo valore substituto prodibit in aequatione data prodibit aequatio novas
- cujus altimus terminu, n quae eit divisibilis secundum y
- Mutruns radicem e
- secundumy. quae erit divisibilis per +1+)∞ vel per t10 +ny 4 gy vel per
- UIn Y2. 12hy +3n gy
- succendens 1HIn +2 ny
- nis novae secundum Y,
- + nn
- qui vocetur 20 erit iorn, vel 10+ un + nn, vel 10+ untiuntu,
- si jam divis formula dividens sit simplex Piet (n itaque ex 20 - 10 = n
- tonn + 31)
- et ita porro.
- seligendi sunt illi, quorum differentia
- ab aliquo divisore termini ultimi aequationis D est n. numerus datus, et cum n variam
- itaque ex divisoribus altimi tormini aequationis
- possit, facite determinabeu divisor succedens 10, si quis datur
- si formula dividens sit quadratica, fiet 20 = 10 + in + nn pt 20 - 10 = an + nn
- similiter si formula dividens sit cubica fiet 22 = 1 4 20 - 10 = 1n + 12 nn + N, Itque
- et ita porro. Regula ergo generalis est, ut si haec: si Aequatio rationalis
- integra praeparata dividi potest per aequationem aliam simitem hujusmodi
- jorum
- ss integri ultimi
- nes sis ioquaesotus
- termini aequationis datae, t secundum literam X ordinatae Et pro X substi–
- ul
- tuendo yin, fiat alia aequatio cujus itidem notentur divisores ultimitermini
- quorum unus 20 sit quaesitus; Et rursus si placet pro X substituatur _ yt(n
- et ut fici aequatia uti itidem notentur divisores ultium termini ex quibus 30
- sit quaesitus. Dieo eum 2 est 10 esse saligendum, q cujus differentia a 20
- sit divisibilis per n; et cujus etiam differentia er a 30 sit divisibilis per (),
- et ita porro. Ita facile habebitur qui seu per sucedit, excludentur divisores
- Atque ita habemus divisorem 10, atque adeo et 20, et 30, etc
- Sed superest ut etiam inveniamus 11 12, etc. Et quidem incepionuus
- non succedentes.
- in formula dividente quadratica tantum defideratur post 10 desideratur
- Inventa jam Ham Habemus aequationem 20- 10 = un + nn, et quia 20 - 10 divisi-
- 1
- bilis est per n, firt sit 20 -10 _, :n = +, et prodit + = 11 +n, et habemus
- pro formula dividente (abica habemus aequationem 20 - 10 = 12 + 12nn + R
- in + = 1 + an + nn, sed quia ita duae sunt incognitae A ad hibenda est ad huc
- 11 = + = n
- alia ope (n) nempe (1) = 11 + 12 (n) + (nn) quarum duarum aequationum
- ope habentur II et 12. Nempe erit 11 = + - nn -12n = (t) - (nn) - 12 (n)
- + + = nn
- pru formuta dio unde prodit 12 = + () - 1) ebin,
- compendio vocetur D, et fiet 12 = B = )
- 3:, n - (1)
- t = (t), : n - ()
- et 11 = t- nn -On + un = t Dn- n (1)
- + n()
- pro formula dividente quadralica adhibebuntur aequationes tres, nempe
- seu 11 = t = Dn + n (2)
- l = 11 + 12n + 13nn + n3 et (F) = 11 + 12 (n) + 13 (nn) + (nP et (+7 = 11 + 12 (n) +13(n n))
- unde invenire licebit 11, 12, 13, -H = C - t + n 4 12n + 13 nn = - (t) + N) +,2 (n) +13 (nn,
- =+ + H + 12n + B un = 0 -+ ) F - (1),:, n - (n) = B, fiet B + nn + 13 n +12 =0 seu
- 4+) = (n - 12 (1) - 13 (MM)
- -12 = - d + nn + 13n, = -(6) +
- nen)
- pan)
- + 13n, et utrobius abjiciendo et ubi sola n
- sic
- i L.+ B) ( pr 3
- 1D aB penin num f + 6 13 fa N +n + ) = 13
- 18
- En an)
- +E) ita
- pius
- acet
- ropus 10n) - Jontigu
- 1- (n)
- =10+2
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 3 A 14, fol. 3v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068227:0006?run=74