Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 3 A 15, fol. 3v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.86.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 2r); this page is its left half.
The machine reads it as
- bidionesionestem utiles ipsio D e cgendae cum aasunt quam
- ingodiens non excedit 6, et bive ipsius e consungendae cum 5, quarum max
- un excedit 5. Supra autem da pam de firivimus odum has tates bidionesio
- nesutiles investigandi; hinc tantum superest qu ququos procedant
- istimet. Nempe in 1 erant N
- nus esd Ecotcllatia
- bio uniones totalite
- iminum t 12 1 10 9
- tride alsionur
- cotalotem atilium partialiter
- quaeritur modus definiendi, ultimos numeros ut hoc 1com 5 vel 9 qui simul
- faciunt datum 14. inspectis autem compluribus tridionesionibus, t
- et numeronum suorum tridivellendorum ultimis, ind verbi gratia
- pro ina haa Eea Epe stm hesez hesiS Ae ar aq et
- invenio maximum numerum ultima trivulsionis esse o numerorum 4, 5, 6 esse
- trien 2 trientem ipsius 6, et numerorum 7, 8, 9 esse 3 trientem ipsius y, et numerorum 10, 1, 12
- esse a, trientem ipsius 12. Et ita generaliter dato Numero ut e habebitur 3 namerus
- maximus ultimae tridivulsionis ipsius e, si sumatur numerus trin termori tet mrus vel per
- triens numeri ternarii seu per 3 divipelis accurate divisibilis, qui nec inferior sit numero dato d
- nec superior plusquam dualitate; qui est triens numeri 9. Unde patet t
- ter harium sumendum numeri vel numeri ipsius si ipse sit ternarius, vel ternarii proxime
- fioris, posset etiam res sic enuntiari universaliter ut den si quonatur
- Numerus maximae tridimul maximus ultimae tridivulsionis numeri n, est maximus
- integer contentus in +2. itaque p h sit 14 fiit inti u L 12 ~5 sin sit erit
- ent maxs illa tunc maximus ille erit s ., 15+2, in 14+2 in 13+2
- cm ai si ts autem erit ultinias tridioulsio
- Fundia 7 1. 1. 1 2.1.1 2. 2. 1. 2. 2.2 3.34 332 3.1) 44L 43. 1 1 1 5.5. 3. 5. 54. 3. 5. 5
- multitdo harum obi
- summari numeris quales summri n
- nota mrorimi seu secunos tadeonsionis hut maximi didiontionis complemertalis
- irum quod proxium iomemsonis, ullicae, seu maxmi Bidiculsionis maximae, temper
- one secundi nume uidivellibit
- nico exempro secundo, quod est
- 3. 3. et 3. 3. L et 3. 3.
- bu in cmutilitus habebitur)
- meximi sabidimaesionum (maximo interio in _ =
- vH) a summa detruhatur numeru
- telium Aequatio
- bidivulsionum uutilium numeri y, seu
- (max. ndegim Z) + v+1 - y
- ab es iactusive existentem 1+ int. in = net) usque ad V
- ata
- X = int L (5+1) et habobitur su
- quatetnaris qui calus mihu
- ratio non s de est quae sic apparet, liet sa
- tem 4. 8. 3 et 5. 5. 4 et 3.E3 et C)
- ic incederetur in absundum oppositum
- non debet umerus major sequi minorem, in hoc solo
- .2. 1e3022,2. 2. 3. quia
- e
- item Ancticetidet 3
- hypothesi nostrae dised
- dicendum 2. l. 1, et 2.2 malitud idivul sibnum utilicma
- numeri dati, quarum maximus de sit datus, quam quinam sint hi numeri et eorum mximu
- s reterminatus ergo jam tam mods invenien
- prius supra) posterius, nunc. Regula dato Nmaro surpito
- in quibus contentus maximus numerus non excedat V, ZEA
- Tales jam quantitaes summandae
- punt. Et quidem si n sit tridivellendus, erit patet maxi:
- divulsionis, qui semper aequato maximo tridio
- t tridionlsionis qu ipsius 4, quo
- sidivellendo facit snc
- i substituto valone
- ii multitudine bidivulsionum partialiter utierum; fiet ea: (max
- red maxinus tridioulesion
- vranda Sn malimus tollere fiat -hav, par fa. int. sii (t- v, F. v +1- h. quales
- post y existentem int in Z(hr usque ad V existentem
- Ah L1 = 2g, Tatum ergo summa inda
- inclasive existentem intcu in L(t 2) seu ab h. v includide exest a 1 + int. in (ht 1y 2szue
- B- C = int in h+ 1) ad V inclusive exist. integ. in L hFL)
- intum heri intuse
- nontotaliter ad hibendarum
- Unde si h sit 14 fiet ab V = 14 - 1 - 7 seu abe ab v = 6, usque ad v = integr. in L (14+ 2)
- b = 5 itaque sumandi numeri quales (max. int. in L (. V)) +2v+ it
- ad V = integ. in L (ht 2) quod A
- insive. vel postt exclusive = h= integ; in
- = integ. Inh +2) Ergo si numerum e detraras
- ∞ seu summandorum, quish- in teg. in = (h+ 1)-
- ab illo fit numerus ipse
- majoris, et psendormente
- nandes isint in Gn) rveh
- in = (h- V) +2V quod
- B+1)h priu
- dificile praestate per agula
- empo qu oportet addi primum
- orum, producti sumere dim
- 19. in t 1) hoc sustiligne
- + 1 + int. in L(h+r)
- ut int (B (1 + int. in (+ )) + h-
- (int in (E11)) Fsrcunq ad. s a v) + aVF ah fiet Ultimus summandus i subi e
- p int in +(h+2)A det L. int. in (h+ 2)) +A
- valorem in generali expression
- et summa num summandorum ultimi et
- t2) tmauborum a a catim 41) = int.
- + int. in L (h= int. in 2( +2)) + 2 int. in L
- otpis um sires diridium exiti fan
- et ultimi summandi cultiplicetur per
- sit h. 14, erit iae 1. quod ve
- (1+ int in 2H 2. int. in L (h +) +
- =it h. 14, erit ille 3, quod verum)
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 3 A 15, fol. 3v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068228:0006?run=74