Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 3 A 22, fol. 9r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.83.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 10v); this page is its right half.
The machine reads it as
- April. 1650
- scheda sec
- secunda
- Appropinquatio perfractionem
- repliatam, seu rationum expres
- per cripestigationem communis mensurae si
- quod tamen nihil refert, quoniam enim numerem post subtractiones residuo rato
- semper exprimit ratinem appropinquantem vinc putet numeris residuis praefiris
- diversarum vationem in se invicem ductos, exprimere dare mnueros exprimentes
- rationem appropinquantem rationi compositae: sed illi sunt alii plane quam qui
- inveniuntur ipsa ratione composita per se considerata. Unde pates cum omnis
- reperivi posse appropinquationes alternantes ipsi nempe quae tamen non
- possint resolvi in fractionem continue repliatam, possint tamen
- resolvi in frectiones repli productum ex duabus fractionibus replicatis
- in se invicem. Exempli causa
- sit major 0 minor quam rajon quam D
- sit a intiorquam = major quam E. minor quam d et.
- sitque a aequ. l +.
- sed lanem posito aequ 2
- 3
- Y
- n
- in
- sreu
- precc
- +
- fieri poterit, ut sit
- Eoreu
- n+
- tunc ses
- tunc sit E aequ. a + in A+ L et = sit 24 in 1 e
- et d s. a 2 1 in A + .
- si si
- 3+.
- une
- 14
- 5+
- radices
- e+
- n
- Atque hoc modo oeaequationem etiam altissimarum pr poterimus investigare
- reducere ad rationes simplices sit pa+9ab + rabb aqu b
- + 1 a + Y vel paunde quanlibet
- n
- a
- aequ
- -
- 1-
- fier: aequ P c
- vamlibet
- rationem separatim tractando servatis aequalitatis legibus etiam numeri
- utrobique componi utrobique praefixi recte componi poterunt, et habebitur
- modus appropiaquandi cfaciliusque invenietur progressio Quia cum simplicibus
- tantum, a. b. nobis res est
- Si posset a ex altiori aliqua aequatione exprimi per compositum vero
- ex fractionibus replicatis inferiorum ut per 1+ in 1+
- 1. + 1
- 1+
- irer
- 12
- irel
- 12
- 2, etc
- tunc signum esset aequationem posse deprimi nam valor radicis
- posset per mere quadraticas exhiberi.
- Attamen ut, omnes illae compositiones evitentur, satius est uni simplici
- substractioni repentae fractioni replicatae constanter inhaerere. semper
- euim aliquam progrediendi regulam prodire necesse est,
- ut autem ex ipsis aequationibus appareat, quomodo subtractio
- fieri debeat resumamus, exemplum
- Aa F bb + ab aequ aa.
- ex quia a major, ponatur a aequ b +c, fiet: bb + bb + cb aequ bb + cc + 2bc
- ergo bb aequ. ce + bc. ergo unde rediit aequatio similis priori adeoque absoluta
- est periodus, patetque semper eodem modo absolutum iri et ess subtractionem
- non fieri posse nisi semel.
- Alitd: sit aequatio bb + rab aequ aa.
- et a aequ b +c fiet: bb + 2bb +2cb aequ. bb + 2bc + cc. fiet 2bb aequ CC.
- rursus faciendo C aequ b+d fiet: 2bb 4qu. bb + 2bd + dd, seu bb aequ 2bd + dd.
- quae aequatio dimilis est primae. Adeoque post duas, subtractiones redit periodus)
- et quotentes perpetuo erunt
- 2 Et serali calculi iestoari
- unde Y
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 3 A 22, fol. 9r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068235:0017?run=74