Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 3 A 22, fol. 10r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.89.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 9v); this page is its right half.
The machine reads it as
- substituendo autem in aequatione alquem ex his valoribus ipsius a, et offcctendi
- comparatione facta, ut efficiamus equationem initio datam redire imvemenus
- olores literarum l. min. etc
- er
- Del etiam incipiendo ab ultimo, explicationem retio progrediendo:
- a aequ. c 4f + co g c0 arqu p +
- a aequ Y f + c09. ded 2 aequ co 9 + . C aequ 8 p+ 6
- Gaequ 6 + p a aqu em +
- q Et ita porro
- perpetua satisque regulari progressione, quae tamdiu continuatur
- quandim volumus id est prout explivationem ipsius a assumsimus
- alde remotam. Itaque pro calculo generali investigando eam
- essumemus indefinitam et quantum celculo satis est, explicabimus si
- Si 6 aequ. 5M+ c sit aequatio ultima, tunc
- vale bit literam l. ( qualixerant m. m. p. 9. erc.) sed
- valebit unitatem seu 1.
- oita non erit opus apsas
- f et g. explicare, sed tautum praefinas.
- U
- calerum hinc patet praefivas. YP. Co. P. v. P servie ad explicandum B
- . 1
- prorsus uti pe supra: a b c d C. f. 9 ad rationem a
- et quotientes in ratione _ sunt
- ut niratione. erant
- qP n m l
- l n n P c
- c
- b
- Videndum an operadicum verarum, aliquid comminisciliceaet
- Nimirum arte opus est, qua in ambiguis distinquamus, quanna
- radicem velimus, nam si a aequ 3b +c semud sumendo a
- pro uno valere, et ponendo b esse datara, utique ad non ideo
- statim succedet in omnibus ejus valoribus veris. Ut tamen
- ciamus an ea de qua agitur sit vera transmutemus aequationum in
- aliam in qua omnis ladices sunt verae, quod si in fit A diminitione
- utique ipsa rum aste Hic jam praeclara Mccuruut, quibus et distinguere
- radices et semper cavere possimus, ne nimium pergamus subtrahendo, unde
- certus habetur modus investigandi quotientes.
- Nimirum in qualibet
- aequatione tot sunt Dadices verae quot sunt signorum mutationes
- tet sunt vera conseculivae in terminis sui provimi inter se proximis et
- tot sunt radices falsae, quot sunt consensus signorum interminis inter
- Se proximis. Exempli gralia + X = b XX + CX - d aequ. 0. in hac aequatione
- Omnes sunt radices verae, sigina enim sunt: + - + -.
- Sed in hac.
- +X3 + b XX + Cx + d aequ. 0. Omnes sunt radices falsae, signa enim consecotiva
- In hac autem +X + b XX = 6X + d aequ. 0
- sunt . +. +. 4. +.
- + + - 2 +
- Hinc ut habeatur
- una est radix fala anae
- aequatio cujus omnes radices sunt una radix est vera, re liquae
- ls vex ver
- falsae; necesse est primum vel ultimum terminum esse uno signo affectum
- reliquos omne vero contrario signo. sive pottendo terminum
- extremum (primum vel uetimum ab uno latere aequationis reliquos ab
- altero nevisso est ut utqu dnom sit isi signa asfermatava
- lrob
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 3 A 22, fol. 10r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068235:0019?run=74