Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 3 A 25, fol. 2v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.88.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 1r); this page is its left half.
The machine reads it as
- adhac
- inc patet revera idem esse ac si nulla divisione instituta per
- hinc patet eadem residua proditura, si oten potentias ipsius 5
- mulipice edividas per oisi Nomresa re pet dividas restate Nam
- si 1, 5, 25, 125, 625, per 7 dividas residui sunt 1, 5, 4, 6, 2, 3, 1;
- illi ipsi scilicet residui quos hic invenimus dividendo 100000 tc per 7
- quae autem sit progressio quolientium hujus potentrarum ipsius5 divisionis
- per 7, quos hic audlatus posilos videre est nempe 0,0, 3, 17,89, 446, 2232
- nunc inquirere non vacat, suo tamen tempore non erit omittentur
- Exthos jam colligo talem squationem transcendentem semper
- Hinc jam porro
- in numeris esse explicabilem _ v - 1 = NX seu v- 1 esse
- posito N et v esse datos eo modo quo diximus ut scilicet N sit praution
- seu alius cujus altimus residuus in decimali per ipsum divisione sit v,, et fier
- 5 - 1 = 7X. Uuo generaliter A S - M = _7X posito Aesse
- quemcunque mo e vel esse quemcunque numerum nimorem quam 7 e
- le ve semper poterunt inveniri in nunceris integris M et X; contra
- posito M ess quemumque numerum minorem quam 7, etiam in integiis
- e 43 rest 5 4 sort. 1 haberi poterunt e et X. Et generaliter se V - M = NX in integris
- solvi potest, posito Nesse datum; inde enim reperiri poterit v in in tegiis
- quo facto eligendo e pro arbitrio modo sit minor quam N haberi
- poterit M et X, vel eligendo M) pro arbitrio modo sit minor, quam A
- hjaberi etiam slicet non ita facile poterit e et N, eoque casu ibiut ascenden
- ad aequationem transcendentem, in numeris, quae solvetur divisione ipso opere
- exponente ea
- Hinc jam porro conferri poterunt inter se potentia ipsius V
- facta, et expositis didine residuis.
- et ipsius 10. quae est ejusdem gradus; nam: 10 - 1, (seu 999999) exacte
- dividi potest per 7. et _5 = 1 etiam exacte dividi potest per 7. Seu
- scilicet 1 est tam mrimum quam altimum
- residuum; sed in caeteris non ita respondent, nam 55-3 est B- 5.
- et similiter 10- Peresto medio
- item 5 - 2 et 10 - 4, item 5 - 6 et 10 -6, omnes sunt divisoles per 7
- maelerea Et 5 - 4 et 10 -2 et 5- 5 et 10 -3, et 5 -1 et 10 - 1
- hinc etiam colligi potest dalis aequatio
- N-1rC
- si omnes sunt divisibiles per 5.
- in Numeris resolutitis integris V-M et AC 10 - M havent
- Communem divisorem N, posito, e esse minorem quam N, et vatus N
- habere eam inter se relationem quam hoc loco 7 et 5 id est ultimum residis
- un ante 1 esse V, posito potentiam ipsius 10 indefinitam dividi peri
- ppit D5, cui adtendo per N. Et pro A 10 res succedet quoque in alia progresione quacunus
- o unde ogittendo Sed jam operae pretium erit dispicere; quomodo ex inveniatur v
- nempe si M sit 7 19, 23, 31; V erib respective 5, 277, 28. via quidem certa
- est divisione e indefinitae potentiae ipsius 10 per M acta instituta, sed
- alia est via compendiosior; nempe considerandum est si N sit 7, tunc primos duos
- residuos, cum 1000 ex dividitur per 7, esse 1, et 3; et 2F 30 debere
- residuum relinquere 1. Ergo fit 3V = 7l +1 in integris quaeritur D
- boliens inversu divisa quod problema sontu non difficile est, imo ut reddatur facilius, et plane deter
- (nam pro 7 resi
- minatum fiat, licebit adhuc tertium assuncere, residuum 2
- dua sunt 1, 3, 2 etc) et debet esse 20= 7m +3 ( quas dua
- aequationes jungendo fit 6V = 14l+ 2 = 21 m + 9 seu 2l = 3m +,
- alia est ratio pla. quae libet harum equatinum sufficere potest sed relinendo primam
- 3V = 7l + 1, quaerendi sunt simplicissinis Ternarius et simpercissimus seplenarius, quorum ille
- cunc excedit mutate, quod fit cum v est s, ut experienti patet. si M sit 19, seu excedat
- sed sit infra 100, tunc primi primi duo residui sunt 1 et 16 unde detet esse
- 10 ∞ = 19l + 1. et reperietur v esse 2. Verum detenin
- rerum alia suppetit ratio solvendi plane determinata, per alibi a me inventam divi–
- sionem inversam ab ultimo, quotiente incipientem quoties constat divi sionem succedere, jam
- posito ultimum residuum esse 1, utique et 9g9gq dis per N numerum, accurate
- dibidi possunt; et opus est duos tantum ultimos quolientes quaert, vig. 999999 divi
- Dendo per 7. adextris ad sinistra ita stabit ut apparet ad O, ubi inventitus hoc modo duobi ultums
- et 7 hinc
- desideratos
- residuos invenemus, nam redeundo jam ad commonem digudendi mogem
- esidum
- quss quotied, 3 mnllipticatur pl, Aprobit
- oritis moiat arate es qetaente suibis scanto
- l10 exemete
- fisp g
- ssr
- 2615
- 25 =4314
- 125 =71+6
- 625 = 7. 89+2
- 3125 =2.Hb+Z
- 15625=7. 21324 1
- 1 4 46
- edssstus
- Novas puldherrima
- obsermitio
- residum
- Ene
- praecdenre
- rivantur
- lsimo,, ita
- et residui sequente
- erivantur vidine
- ex primo, sic
- 1, 3, 2, 6, 4, 5, 1
- fb 3. 3 rcsta t, 3. 2. 2 r 6
- et 2era et 6. 3 est 4
- cum ergo cum de tur altim
- primque eodem modo
- habebunt illi inter
- se invicem nempe
- s seuur
- 5- 3 = 7H
- 3- 5= 7 K
- t56- 9. 5 = 7. 5 N
- 36- 3.5 = 7. 3K
- Ergo 5 - y 5N+31
- itaque quaerendus est nume
- Talis, ut secunde
- antia ipsius
- asi diys)
- At un
- sidum
- terore
- llimos a
- quatio
- as integntes
- ati possim solve
- earis ita
- B
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 3 A 25, fol. 2v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068238:0004?run=74