Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 1, 3, 4, fol. 2r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.94.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 1v); this page is its right half.
The machine reads it as
- 2) Itaque errantaut certe incommode admodum
- loquuntur, qu qui ea tantum possibilia dicunt,
- quae actu fiunt, seu quae dens elegiti, qui fuit lapsus
- diodori Stoici apud Ciceronem, et inter Christianos
- Abaclardi Widefi, Hobbii. Sed infra plura de libertate, ubi humana tuenda erit
- (17) Haec de natura voluntatis, diviso voluntatis
- sequitur Voluntatis divisio, quae in usum nostrum
- praesentem est potissimum duplex: una in antecedentem
- et consequentem; altera in productivam et
- () prior divisio est, ut sit vel Antecedens seu praevias
- permissivam
- vel consequens seu finalis; sive quod idem est, ut
- plena, haec plena vel absoluta siquidem solet
- sit vel inclinatoria vel decretoria; illa minus
- (25) voluntas Antecedens omnino ser
- tnura
- supe
- belet
- non confundenda cum velleitate, quae in deum non cadit,
- nec cum voluntate conditionali de qua hic non agitur.
- Tendit autem voluntas antecedens in Deo ad procurandum
- omne bonum, et ad repellendum omne malum, quatenus
- ve
- seria autem ha
- nan poos oise pecatum.
- e6) Voluntas Consequens oritur ex omnium volun-
- tatum antecedentium concursu, ut scilicet, quando
- omnium effectus simul stare non possunt, obtineatur
- quantus maximus effectus per sapientiam et poten
- tiam obtineri potest. Haec voluntas etiam decretum
- (7) unde patet voluntates etiam antecedentes non
- appellari solet.
- omnino irritas esse; sed efficaciam suam habere etsi
- qui effectus earum obtinetur, non semper sit plenus, sed
- per concursum aliarum voluntatum antecedentium
- restrictus. At voluntas decretoria ex omnibus
- inclinatoriis resultans plenum. effectum
- per
- plente
- soptitur, quoties posentia non deest in volente
- Scientia (quam sub ipsa voluntatis perfectione tanquam requisitum
- comprehendere possumus) et potentia non desunesunt
- in volente, quem admodum certe in deo deesse nequit
- nequeunt. Nempe in sola voluntate decretopra
- ille facit; quippecum eo ipso jam nihil intus extraque (Scientiam requisitam ad agendum subpotentia comprehendendo)
- locum habet Axioma: qui potest et vult
- actioni deesse ponatur. Neque vero aliquid felicitati perfectionique volentis dei, deceort, dum non omnis ejus voluntas effectum
- (28) posterior voluntatis divisio est in productivam
- cirea proprios actus, et permissivam circa alienos
- non impedire) quae facere non licet, velut peccata, de quo infmox. Et permissvae voluntatis objectum proprium
- etnon id est quod parmittitur, sed permissio ipsa
- Quaedam enim interdum permiffere licet, (id est
- 29) Hactenus de Voluntate, nunc de
- Ratione volendi seu Bono et Malo Bltrumque
- triplex est, Metaphysicum, physicum et Aorale
- (30) Metaphysicum generatim consistit in verum
- fectione Liliorum campi et passerum curam a patre coelestigeri Christus dixit, _ et brutorum animantium rationem
- Deus habet apud jonam
- etiam non intelligentium perfectione et imper
- 31) physicum accipitur speciatim de substan-
- tiarum intelligentium commodis et incimmodis.
- quo pertinet Malum Poenae .
- 52) Morale de earum actionibus virtuosis et
- vitiosis, quo pertinet malum culpae. Et malum physicum hoc sensu a
- mocali onin solet, etsi non semper in iisdem subjectis; qua sed haec tamen
- ee n se au ae ter eo i in iti
- antem
- nontantum a quibusdam dei voluntatibus
- fupponatur, sed
- verbigratia
- Trelut omnes salvando
- Trer bogr. quoseaa camn abiu
- si pimagispariem spectes) ei
- prima quidenis
- praecedat onsiderationem facti crepturarum
- cnsequens eam sequatur
- sed hac anteredens
- etiam pracedit alius vobuntam
- illa praecedit etiam
- alia voluntates, haec sequitur; cum ipsa facti crea
- turarum consideratio praesputio etiam voluntates
- alias dei, sine quibus factum creaturarum supponi
- nequit, praesupponaturitaque Thomas et scotus
- alique divusonctionem hoc eo quo rum
- ut Voluntas an
- pro cujusque
- utitet sensu sumunt
- ccedens boncudi in se et particularite
- Hura feratur, unde haec voluntas
- est tantum secundum quid
- voluntas vero con
- sequens spectat totale, et ultimatam determina
- tionem contineat; atque adeo sit absoluta
- unde est absoluta et decretoria
- poest) semper effectum habet
- plenum obtinef.. Caterum ai quis postram explicationem
- et (cum de divina ser
- palit, cum eo devocabulis non litigubium
- pro antered
- te et consequente, substituat si volet praeviam et
- finalom
- nihil intus extraque
- vult nip pro
- plenum fortitur; quia enim bona non
- gradu bonitatis qua in unoquoque est, ideo tum maxime
- ejis voluntati satisfit, cum optitnum resultan obtineti
Cite
Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 1, 3, 4, fol. 2r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068276:0003?run=74