Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 1, 3, 4, fol. 2v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.96.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 1r); this page is its left half.
The machine reads it as
- 23) Deus vultbona perse, antecedenter ad
- minimum; nempe tam rerum perfectiones
- in universum, quam speciatim sp substantiarum
- intelligentium omnium felicitatem et virtatem;
- et unum quodque bonorum progradu suae bonitatis.
- 3a) Mala etsi non cadant in voluntatem dei
- antecedentem, nisi quatenus ea ad remotionem
- eorum tendit; cadunt tamen interdum in conse-
- quentem; quia interdum majora bona ipsis remotis
- obtineri non possunt, quo casu remotio malorum
- non plane perducitur ad effectum, et consistens
- in consequentem Unde Thomas de Aquiad post Angustinum non incommode dixit, ocum stemultere quadam malo
- Intra voluntatem antecedentem non prohumpit
- 25) imperfectiones Metaphysicae, et Mata
- poena interdum fiunt bona subsidiaria, tanquam
- 26) At matum lpae nun
- media, ad majonat o seu matium
- medii habet, neque enim Apostolo monente facienda
- sunt mata ut reveniant bona; sed interdum qua non
- tantum rationem habet conditionis quam vocant
- objectum est voluntatis productivae, sed tantum
- fieri, ne multa bona impediantur
- sitiverinrequit nons
- per aliquando ppermissiva; quia ipse nunquam
- peccatumu sed tantum ad summum aliquando permittit
- peccati deo hiominique communis, ut non per–
- mittatur peccatum alieuum, nisi impediens
- dum
- ipse actum injustum exerciturus esset. Et
- ut verbo dicam, peccatum permitti nunquam
- licet, nisi cum debet, de quo distincticis infrat. b
- (39) Deus itaque inter objecta voluntatis habet
- Optimum ut finem ultinum, sed bonum ut
- qualencunque etiam subalternum. Indefferentia
- vero, item mala poenae saepent merita; at malum
- Culpae non nisi ut rei alioqui debitae conditionem
- sine qua non esset, eo sensu quo Christus dixit, oportere ut scandila existant.
- Bonitate separatim, nunc dptents
- qd aitramque de pertinentibus ad utramque juno
- communia ergo Magnitudinis et Bonitatis sunt
- hic sunt, quae non ex sola bonitate, sed etiam
- ex Magnitudine (id est pt sapientia et
- potentia proficiscuntur. Et Bonitas refertur
- vel ad creaturas in universum vel speciatim
- ad Intelligentes. priore modo cum Magnitudine
- constituit providentiam in universo creando et
- gubernando; posteriore justitiam in regendis speciatim
- substantiis ratione praeditis.
- 41) Quia Bonitatem dei i
- Ueribees in creaturis sese generatim ostendenteu exerentem
- dirigit sapientia; consequens est providentiam
- divinam sese ostendere in Tota sexie universi; dicendumque
- absolutae, sed
- obtineri nequit. Itaque Malum quidem non omnitu d quidem admittitur ex principio necessitalis, n
- sine qua nom; id est sine quae bonum debitum
- 27) Malum etiam Culpae nunquam in deo
- (28) Generalis autem Regula est permittendi
- ra
- Hactenus de Magnitudine et de
- amu
- volantas praevia
- deum ex infinitis possibilibus seriebus rerum
- elegisse optimamt pamque adeo esse hanc ipsam quae
- nec sapienti ssimus nisi omnibus perspectis decegnit, atque adeo non nisi detoto. Ipartibus singulatum sumtis
- (42) Unde accurate
- actu existit omnia enim in uniberso sunt harmonica inter se,
- voluntas inclinatoria esse potest, in toto decietoria e intelligi debet
- aioexcolligati et con comitorts
- onoautem debito, etiam privatio mali debita
- Ccontinatu
- ex principio convententiae. Rationem enim
- tsse oportet cur dens malum permittat potius
- quam non permittat, ratio autem divinae
- voluntatis non nisi a bono sumi potest
- add infra §. 66
Cite
Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 1, 3, 4, fol. 2v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068276:0004?run=74