Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 1, 3, 4, fol. 5r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.96.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 6v); this page is its right half.
The machine reads it as
- laudo
- Confessionis Theologorum moderationem sequor,
- qui subinde huc inclinarunt. metsi in specialia descendere
- non possimus.
- (89) Ineee nare siute xte
- Neque etiam extinctae sunt penitus sciutilla
- imaginis divinae, de quibus paulo post, sed per gratiam
- Dei praevenientem, etiam ad spiritualia rursus excitari possunt, ita tamen ut
- universali
- possent, sola tamen gratia conversionem operante operetur.
- 90) Sed me nec originale peccatum corruptam
- generi humani massam a dei mispricordia benevolentia penitus
- i alienam reddit. Nam nihilo minus sic Deus dilexit,
- Habituale in quibus existit exercitium corruptionis, ut scilicet gradibus modificationibusque variet,
- haec
- mundum, licet in malo jacentem, ut filium suum
- unigenitum pro hominibus daret
- (91) Peccatum Derivativum duplex est Actuale et
- Et actuale quidem consistit in mente et actionibus volun-
- tantis tum in actionibus internis tantum, tum in composi
- actionibus compositis ex internis, et externis; et est
- tum commissionis, tum omissionis; et tum culposum ex naturae
- ex infirmitate, tum et malitiosum ex animi prabitate.
- 93) Habituale ex actionibus malis vel crebris vel certe
- dortibus oritur, ubi ma vehementia impressionis multitudim
- magnitudo multitudini aequivalet. Et habitualis malitia
- varies in actiones pro cumpat
- ipregeniti vitam diffundat non pousque extendenda est, tanquam nullae unquam
- aliquid eriginali corruptioni pravitatis aese er omnem
- (94) Haec tamen peciati servitus etsi s
- ut omnes irregenitorum actiones nunquam sint innocentes, nullae
- t vere virtuosae, imo nullae innocentes, sed semper
- (95) possunt enem etiam irregeniti in civilibus agere
- formaliter peccaminose
- aliquando amore virtutis et boni publici, imo intuitu
- dei, impulsuque rectae rationis, imo et intuitu Dei, sine
- admista aliqua prava intentione ambitionis, commodi
- privati, aut maes affectus carnalis; semper
- (96 Semper tamen ex radice infecta procedunt quae
- agunt, et aliquid pravi (etsi interdum habitualiter
- (17) Caeterum haec corruptio depravatioque humana
- tantum) admiscetur,
- quantacunque sit, non ideo tamen honinem exensabilem
- peddit, aut a culpa eximit; quemad tanquam non
- satis sponte libereque agant; supersunt enim reliquiae
- sit necessarius, nullus non libere committatur At justitia dei in puniendis peccatoribus salva maneat.
- divina imaginis, quaefaciunt, ut nullus actus peccaminosus
- (98) Reliquiae divinae imaginis consistunt tum in dumine
- innato intellectus tum etiam in Libertate congenita
- est, ut scilicet sciamus velimusque quae agimus, et possimus etiam mato cavere, satis studi ablibeamus
- voluntatis, utrumque ad virtuosam vitiesamque actionem necesserium
- (99) Lumen innatum consistit tum in ideis incomplexis,
- tum in nascentibus inde notitiis complexis. ita fit ut dens
- et dex Dei inscribantur cordibus nostris etsi negligentia hominum
- et affectibus sensualium saepe obmubilentur obscurentur.
- (100) probatur autem hoc lumen qu contra quosdam nuperos scriptores
- Navatores quia Veritates necessariae ex solis principiis
- menti insitis, non ex inductione sensuum demonstrari possunt.
- Neque enim inductio singularium unquam necessitatem
- Universalem infert
- (101) Libertas quoque in quantacunque humana cormptione
- salva manet, ita ut homo etsi haud dusie peccaturus
- sit, nunquam tamen necessario committat hunc actum
- peccandi quem committit
- (102) Libentas exemta est tam a necessitate, quam
- a coactione. Necessitatem non faciunt futuritio veritatum,
- nec praescientia et praeoidinatio dei, nec praedispositio rerum
- 103) Non futuritio, licet enim futurorum contingentium
- sit determinata veritas, certitudo tamen objectiva, seu
- talib ues ae tepun atus ne tare peresitati insinteunst
- ab hofeccato abstueie
- admillimus, si modo
Cite
Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 1, 3, 4, fol. 5r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068276:0009?run=74