Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 1, 3, 4, fol. 5r

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.96.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 6v); this page is its right half.

The machine reads it as

  1. laudo
  2. Confessionis Theologorum moderationem sequor,
  3. qui subinde huc inclinarunt. metsi in specialia descendere
  4. non possimus.
  5. (89) Ineee nare siute xte
  6. Neque etiam extinctae sunt penitus sciutilla
  7. imaginis divinae, de quibus paulo post, sed per gratiam
  8. Dei praevenientem, etiam ad spiritualia rursus excitari possunt, ita tamen ut
  9. universali
  10. possent, sola tamen gratia conversionem operante operetur.
  11. 90) Sed me nec originale peccatum corruptam
  12. generi humani massam a dei mispricordia benevolentia penitus
  13. i alienam reddit. Nam nihilo minus sic Deus dilexit,
  14. Habituale in quibus existit exercitium corruptionis, ut scilicet gradibus modificationibusque variet,
  15. haec
  16. mundum, licet in malo jacentem, ut filium suum
  17. unigenitum pro hominibus daret
  18. (91) Peccatum Derivativum duplex est Actuale et
  19. Et actuale quidem consistit in mente et actionibus volun-
  20. tantis tum in actionibus internis tantum, tum in composi
  21. actionibus compositis ex internis, et externis; et est
  22. tum commissionis, tum omissionis; et tum culposum ex naturae
  23. ex infirmitate, tum et malitiosum ex animi prabitate.
  24. 93) Habituale ex actionibus malis vel crebris vel certe
  25. dortibus oritur, ubi ma vehementia impressionis multitudim
  26. magnitudo multitudini aequivalet. Et habitualis malitia
  27. varies in actiones pro cumpat
  28. ipregeniti vitam diffundat non pousque extendenda est, tanquam nullae unquam
  29. aliquid eriginali corruptioni pravitatis aese er omnem
  30. (94) Haec tamen peciati servitus etsi s
  31. ut omnes irregenitorum actiones nunquam sint innocentes, nullae
  32. t vere virtuosae, imo nullae innocentes, sed semper
  33. (95) possunt enem etiam irregeniti in civilibus agere
  34. formaliter peccaminose
  35. aliquando amore virtutis et boni publici, imo intuitu
  36. dei, impulsuque rectae rationis, imo et intuitu Dei, sine
  37. admista aliqua prava intentione ambitionis, commodi
  38. privati, aut maes affectus carnalis; semper
  39. (96 Semper tamen ex radice infecta procedunt quae
  40. agunt, et aliquid pravi (etsi interdum habitualiter
  41. (17) Caeterum haec corruptio depravatioque humana
  42. tantum) admiscetur,
  43. quantacunque sit, non ideo tamen honinem exensabilem
  44. peddit, aut a culpa eximit; quemad tanquam non
  45. satis sponte libereque agant; supersunt enim reliquiae
  46. sit necessarius, nullus non libere committatur At justitia dei in puniendis peccatoribus salva maneat.
  47. divina imaginis, quaefaciunt, ut nullus actus peccaminosus
  48. (98) Reliquiae divinae imaginis consistunt tum in dumine
  49. innato intellectus tum etiam in Libertate congenita
  50. est, ut scilicet sciamus velimusque quae agimus, et possimus etiam mato cavere, satis studi ablibeamus
  51. voluntatis, utrumque ad virtuosam vitiesamque actionem necesserium
  52. (99) Lumen innatum consistit tum in ideis incomplexis,
  53. tum in nascentibus inde notitiis complexis. ita fit ut dens
  54. et dex Dei inscribantur cordibus nostris etsi negligentia hominum
  55. et affectibus sensualium saepe obmubilentur obscurentur.
  56. (100) probatur autem hoc lumen qu contra quosdam nuperos scriptores
  57. Navatores quia Veritates necessariae ex solis principiis
  58. menti insitis, non ex inductione sensuum demonstrari possunt.
  59. Neque enim inductio singularium unquam necessitatem
  60. Universalem infert
  61. (101) Libertas quoque in quantacunque humana cormptione
  62. salva manet, ita ut homo etsi haud dusie peccaturus
  63. sit, nunquam tamen necessario committat hunc actum
  64. peccandi quem committit
  65. (102) Libentas exemta est tam a necessitate, quam
  66. a coactione. Necessitatem non faciunt futuritio veritatum,
  67. nec praescientia et praeoidinatio dei, nec praedispositio rerum
  68. 103) Non futuritio, licet enim futurorum contingentium
  69. sit determinata veritas, certitudo tamen objectiva, seu
  70. talib ues ae tepun atus ne tare peresitati insinteunst
  71. ab hofeccato abstueie
  72. admillimus, si modo

Cite

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 1, 3, 4, fol. 5r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068276:0009?run=74