Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 2, 1, fol. 5r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.97.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
The machine reads it as
- Valde supervacuum quoque est duas divinas virtutes
- fidem et caritatem inter se committere velle, quasi praerogativae
- praecedentiae lite excitata, atque auxie disquirere,
- atrius potiores sint in homi justificatione partes.
- Quem admodum enim certum est fidem sine caritate
- esse mortuam, ita quoque constat caritatem sine
- fide amorem sine cognildilectionem sine cognitione)
- esse nullam. Et proinde fides est caritatis requisitum,
- caritas fidei complementum.
- Videntur autem nognulli eorum, qui Fidem totam
- a
- jnstificationis essentiam in side constituunt, nec
- vim
- mritatem aliter quam fructum alias et vertutes
- alias tanquam fructus cortos indalitato ea side
- hohominis per sidem justificati, iadbitato secuturos
- considerant, aict notionem fidei sumere, quam
- puius fader et in ea filialem sidu habere
- quam quae antea in scholis erat recepta; su
- fidem enim non tantum in intellectu, sed et in
- voluntate constituunt, imo fidei naturam
- eo usque extendunt, ut fiduciam filialem
- erga DEum complectatur, in qua laritas
- sive dilectio DEi videtur involvi. itaq mirum
- non est si sola fide justificari pecutoris volum
- pe et cari
- tatem complectuntur itas
- sentinat,
- controversium de vocabulis movent.
- Equidem fatendum est secundum receptas
- quoque notiones fidem sive assensum de voluntate aiqua ratione
- participare, sunt enim gradas assensionis,
- equium alioqui enim jaberi a DEo non
- posset, nec ab hominibus licet velentibus praestari
- Eteuut Et assensus causae interdum sunt
- Et videmas saepe homines aliquid tenere pro vero
- pro vero habere sine ullis ratio etiamsi
- noc nunc in auno ratione rationem med
- sententiae suae reddere non possint, imo nullam
- unquam habuerint, qualem fidem a DEo in mentibus
- hominum etiam simplicium et in credendi rationes
- non inquirentium excitari diximu superius supra diximus
- Ita ut revera assensus rationibus destilutus consistata
- in eo mentis statu, quo fit ut qui eum habent,
- perinde affecti atque agendum patiendamque compositi
- sunt, ac illi qui rationum cebi conseri sunt conscii
- imo aliquando efficacius. Quod comparatione ostendam:
- videmus esse homines, qui certo persuasi sunt ant spectra sibi
- vecursm esse in tenebris argumentis satis convicti sibi videntur
- nulla spectra sibi occursum esse in tenebris, iidem tamen
- non audent soli noctu ambulare, aut si audeaut terrore
- quodam panico corripiuntur. Contra sunt alii qui
- de argumentis contra spectrorum metum ne cogitant
- quidem, videm tamen firma fide et persuasione muniti
- totus noctes soli in sylvis atque inter spelaea ferarum
- laqunt versantur. Ut in illis Hoo itaque in illis theoretica,
- quaedam opinio, in his assensus practicus magis esse
- tum nudum
- videatur quem potissimum in fide requiri constat
- dixit plures
- esse fidei gradus, quo non tam ratione intellectus penes intellectum sumendi sunt
- de Piderari constat. Et Christi
- intllinendum est, alioqui major eorum esset fides, quorum
- mijor est doctrina, squam penes affectum animi
- ratio non tantum non faveret, sed et reclamare videretur
- interea fides illa sive assensus practicus circa articulos Christianae Relegionis, tanquam
- (qualis in muliere Cananaea aut
- centurione Capernaitico, quibus
- magnam fidem Christus ipse triba
- utique non fait)
- Cuniversalia.
Cite
Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 2, 1, fol. 5r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068282:0009?run=74