Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 2, 1, fol. 5v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.92.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
The machine reads it as
- Nec vero cum aliquibus putandum est ad
- justificationem requiri, ut quis se justificatum
- esse dicima silli credat convensum, multo
- minus aut quod est absurdens electum divina fide
- musto minum
- credat; nam etiamsi d eo nam non potest a
- nam cum multi sidem veram habeant, qui perseveraturi
- non sunt, sequeretur eos at vi fidei ad sustificationem
- necessariae falsum credere debuisse. Sed et qui justificationem
- a justificato credi debere volunt, in tricas incidunt;
- si enim credere quis debrt se quis justificatum requiritur
- adi dicicatum nonvinitur ad justificationemt, utiqque
- credere se justificatum debet, qui justificatus nondum est
- quo debet ergo credere falsum. Quod si velint ut quis
- saltem instificandum se certo credat, has quidem contra-
- dictiones evitant, tame attamen sine ratione,
- sine scriptura, conditiones justificationis sibi fingunt. Quidim enim aliquis
- si quis enim fis sidem spem et caritatem.
- ebptiamsi actum de
- hunce actu hoc reflexo ne cogitet quidem utrum eam accepiat nec ne
- habent, instificationis gratiam acciat
- Nee video quid noteat si cum spe bona conjunctis ex divina Misericoedia profluente
- sit met revereati conim prcluente conunctu
- sitmelus reverentidis ex contemplatione nostrae
- nl i ntanda N_ sic tamen ut spes
- omntoo praevaleat. Pratertim cum ipsa licas
- infidimul
- Frcnia vero illum qua credimus nobis remissa
- remulti molis aeccata, nos esse in gratiam receptos,
- et Dei filios, factos alto non pertinet ad fidem
- illam divinam, cua circa generalia Dei promissa
- Aidulia
- contemplutionem
- plectimum quia nutto illa praeter divinae bonitatis considerationem
- et revelationes quibus falsum subesse non potest
- singulares quae sunt facti; et a consideratione mimoriaum
- nec nisi mora et a consideratione eorum quae
- versatur circartes
- in mente nostra fiunt proficiscitur, nec proinde
- ultra certitudinem moralem progreditur assurgit.
- itam metus si quae interveniunt dobitationes ex
- informitate nostra profectae non tollunt fiduciam filialem,
- Quemadmodum etiam tentationes dubitationum mencirca articulos ibligionis
- qon tollunt lanisodam fidem, etiamsi lanquida sit
- interim debemus niti ut dubitationes illas excutiamus,n animo enim
- An in Dei onitatem defixo firmiter statuamus statuendum est
- non passurum illum ut post soria in qui ptitia veritatem sitiunt, et gratiam quaerunt
- itium sitiunt, vt a mendacio exilialiter
- decipiantur, aut dmisericordiam non consequantur
- Caritas autem quae dinina est virtus,
- Caritas autem illa quae divina est virtus,
- quam asios in eo consistit, ut Deum super
- omnia amemus, et in eo summum nostram bonum quaeramus
- colloces, quia summa ejus perfectio et bonitas est,
- idu non d propter a Cignotis haec
- ique itaque amabimus ipsum nonpropter bona
- sed propter de
- universum
- quae nobis largitur
- ese omor BEI est bonum
- 1t1
- ta
- a ut
- pea se Et amo Amom enim Dei quemadmod
- ultimum finem; avia
- eau inuniversum natura est veri amoris, quem amorem
- amicitia vocant, ut in selicitate sive perfectione sive felicitate
- rei amata nostra felicitatis spare nostram satis factionem felicitatem et perfectionem
- a
- ett il di pcollocemus, ex parte quidem, si illa finitae
- perfectionis est, to(ut cum amicum liberos aut amicos diligimus,
- ex toto autem si summae sit excellentiae et bonitatis.
- +et perseveraturum
- = et proinde justificationem
- praecedit
- filialis
- sive spes
- sive dilectio
- 4+ tantum
Cite
Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 2, 1, fol. 5v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068282:0010?run=74