Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 2, 1, fol. 23r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.91.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
The machine reads it as
- post sanctissimum Eucharistrae Saciamentum
- Explicatis controversiis potioribus, quae circa sanctissimauo
- Expositi
- Eucharistiam motae sunt, caeteris sucramentis, minore
- mullo prolixitate defungi poterimus Et quidem quae ad
- Sacramentum poenitentiae pertinent, magnam partem attigimus
- defunctisums, cum de remissione pecculoram et jaestificatione
- hominis diceremus. Sive eodem semper enim in adulto
- qui deo reconciliatur opus est poenitentia, sive cum primum
- bapl sacio lavacio imtiatus in Ecclesiam recipitur,
- sive cum denno maculatus per absolutons sacramentum
- absolationis mundatur. cui peculariter poenitentiae appellatio
- ad haesit. Est autem profecto maguum Dei poenitenta
- beneficium, quod Ecclesiae suae potestatem dedit remittendi
- et retinendi peccata, quam Ecclesia per sacerdotes
- exercet, quorum ministerium sine magno peccato
- contemni pon potest
- etiam jurisdictionem eq conformat, et schismaticos
- Ca
- praegravat, qui Ecclesiam spernent contemnentes
- bonis ejus carere con Eaque ratione et jurisdictionem
- Ecolesiae confirmat Deus et munit atque in refractarios
- armat dum sententiis ejus rebus ab ea judicatis
- exccutionem commodare promittit; quae magno schismaticorum
- malo, qui Ecclesiae autoritatem sperientes et bonis
- porro utraque remissio quae vel in baptismo vel in
- ejus carere coguntur.
- absolutionis jacramen confessione fit aeque graturta est
- aeque side Christi nititur aeque poenitentia in adultis
- indiget, sed hoc interest, quod illic praeter ablationis ritum
- nihil a deo peculiariter praescriptum est hic vero mandatum
- ut quintindedatus esse vulti se sacerdoti ostendat, peccata confitcatiur
- et sacerdotis judicio aliqua castigationem habeat, quae admonitionis
- alicujus loco imposterum esse. possit. Et cum DEus sacerdotes
- Constituerit medicos animarum, voluit patere ipsis mata.
- Test et si quid aliud ve aeita cert
- um et caudabile est, quod et sinensespe
- pudari conscientiam Quod praeclare iisatu
- deferret qui cone confitendi necessitas, eos Amaxime qui
- uon
- s itudate B
- ina sapientia dignum dsio
- mastum evio et nam et a peccatis va
- pondum obdurati sunt et triminibus et magnam consolationem
- nia res est umicum fidelem et prudentem
- habere, qui ipsa religione ad fidete ut p adeo putem
- praestat, maglia
- pacerdatem pium, gravem et prudentem contessarium
- uter maxima bona numerari posse quaemagnum dei
- organon esse ad animarum salutem) ad dulia eximenda, ad
- prigendam mentem afflictam u ad omnia denique lanimae mala
- aut tollenda aut mitiganda. Et cum nfideli amico
- vix quicquam in rebus humanis praestantius reperiatur
- quanti est eum ipsa saciamenti dibini inviolabili religione
- ad fidem servandam opemque ferendam astringi?
- pamdi autem olim ubi magno major erat fervorpietatis
- publica poenitentia confessio, et poenitentia inter
- e
- bossufficere
- Mristianos nsurparetur dlacuit de
- ute postremum ut per Ecclesiam ostenderetur
- confessionem privatam apud sacerdotem sub sgileo
- et
- sitnti sigillo sed eam niou esse omittendam
- ∞ cet
- quodira circa modum ejus variatum esse constare
- esse hodie decrevit Ecclesia
- Nam multa Deus circa saciamentorum suorum dispensationem p
- Eclesiae suae statuenda ordinandaque reliquit, ipsam autem
- Conf quibus divini ut quod ipsas ut nihilominus non quod
- essit ut aliquid divini juris sit, sed quod
- Deus ipse quaesdam vircum quaedam quae conditiones
- Ealesia faceres
- quasdam et circumstantias eorum quae divini juris
- sunt, ex ecclesiae dispositione suspendit, ut Exemplo impedimentorum
- matiimonii jam monuimus. Idem ergo circa formam judiciam
- processus cujus in poenitentes exercendi potestatem claribus
- concessis christus Ecclesiae dedit, recte dicetur. Id ipsum enim
- de jure divino est, ut absolutionem consequenda non consequatur
- qui Ecclesiae judicium conter et quas illa conditiones sive in consilendo
- exi pit, sive pstenfessionem imponit, pegligsne andet
- unde sapienter Ambrosies poenitens
- tuum est phar
- dopius dixisse fertur
- ca ostendere et misceres meum susci
- perc. pharmaca autrem sum
- leges quas imponit sacerdos poenident
- un
- et on tum ut sentiat praeteritum
- t
- obeticntit est sese castigattis
- fuo
- e
- pata deo hoc
- Cadmodrt
- ipo varsnt
- et poenam tempo
- ralem mitigat vel
- tollit,
- alio
- geo ex pectunda
- prodest enim consilium ejus ad
- regendos affectus, at animadvertenda
- vitia nostra ad vitandas
- d
- neccatorum occasiones,
- tam
- restituendum e rexa
- quod ablatum, et reparundum
- amnum datum,
- inf
- nitisominus
- remum ut infirmitatur
- nostra consuleretur placuit deo
- adhibito solentii sigillo, quo magis.
- cnfessio Deo facta ab omni humana
- respectu sequestraretur
- quemadmodum flatuit
- Eclesia et proscripsio
- Ecclesia
Cite
Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 2, 1, fol. 23r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068282:0045?run=74