Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 3, 8b, fol. 34r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.89.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
The machine reads it as
- e
- d0
- v.
- dit
- ne
- i
- F
- de
- Sa-
- De-
- se
- por
- c
- a
- in
- sa-
- de
- n
- Addit. ad 56 et 57.
- Con
- fundit Auths. dona
- gratiae cum donirNatur
- histriumphant Criti
- in illis sancti. Sinte huis
- inuisset prolina sua re–
- sponsione. Sarie aonovisi
- verbis ipsius riec fuistu
- ucta Exclamatio
- tu Infelici Animae. Aoat
- de invenii humani industu
- non de scrictoribus Pagarus
- riptura, eode etiam
- una omnium Criticorus
- omptura emplicano
- afferunt argumenta
- ex Scriptura vel rah
- de eo judicanda
- retinquo. Verba sanc non
- Dei sentercha. Habent
- diffiteri niqueat conseasum Patrum superstitum maonarum Virium esse: id quod solun
- nobis sufficit. Quod vero spectat Patram Authoritatum, fatumar, si in subtilibus huma proposita encaminaat
- na sapientiae verbis et naturalium facultatum exerctio consistiret scrptoris Ecclesi-
- astici Authoritas, admittenda multa qua affert author scilicat prafirendos esse sem-
- per illos, qui plures linovas norunt. qui plur temporis studiis applicaverunt, qui in Cn
- ticis et Historicis mavis sunt versati, qualer sunt ii quoi Author Responsionum asti de divini spirito opera, mo
- mat; qui co uru prolabitur, ut dicat, se non dubitare, quin hodie multos toctus a. Agum de ranctis Palribu
- malius explicanerint cruditi, quam omnis Patres aut saltum plerique potuissent. Sen. Quospiritu scripta est sa
- tentia sanc Christiano homine veri indiona? ac si spiritus 5. per Ddietam nullius vel lin- e t interpreianda, ubi t
- ouae aliesena vd scientia oprarum non posset meliur explicare vel explicarisse tent, valet humilis oratio, quam
- Biblicum, quam omnes simul experti eruditi omnium temporum ac lororum simal col. studia. Dum itaque nval
- lecti. Veri statum infelicem animae suae pradit author. seque divinae oratiae vires penitus potuisse sanctor; quo
- ionorar profitetur. Sed videamus, qua in re licuat fidere Patribus secundum ejur sen–
- tentiam: Non sane quando rer facti sou Opiniones sui temporis reconsent, cum et in
- illis affectus parum laudabiles testimonium illorum minus validum redder asserit, ut veri one petita, sedno
- secundum ipsum in nulla penitus re omnium seculorum Patribus fidere quisquam debrat. quidem quandot
- Et sic letera scripturae corrupta, sensu scripturae corrupto ac sedecim seculorum sradi- praectiterunt cruditi, mon
- tione fallaci existente, remanet omnes omnino relivioner, ut Cicero olim discit, nil esse
- nisi quaedam sorictatis humanae vincula, ubi tanto major animi tranguillitas inveni- inducant recta de oratio
- enda, quanto major de scipso praesumentis fuent superbia. ) de Acatholici multoreruo it os, suo si paria in illis prasset dona
- Gratiae, donorum naturae usur vu
- Si Author Respuasionum serio scripsit, et veri Deum quarit, adeo scipsum in Re.
- oe fuisset.
- sponsione ad Eunetionem 58 dam implicuit propriis verbis, ut nullo illi alio ad reliqua
- responsa opus esset, modo ista sola Responsio rite exctricetur. Ait enum in desponsio-
- no ad dictam quastionem: Primo si ostendunt illam Ecclesiam de qua id sue
- tempore dicebat Auoustinq in primarus cum ipsis conspirare etiam
- sibi eadem omnia vendicare possunt. Zuoo Ecclosia de qua id suo tempon
- dicebat 8. Auvustinus in primariis cum nobis consentiat non modo ex Reoula i–
- psius Authorii Responsionum patet, qua Symbclum Apostolicum. Decalovum Orationu
- in quibe
- Dominicam et Sidem in Christum Redemtorem, ubi elli Ecclesiae et Ladiernae nostrae
- tum comunia eadem sunt verba, tum idem comunis sensus, verum etiam pa
- tut ex reliquorum specialium Articulorum indactione, ut de dastificatione, do Mstrum
- sa
- rito, de Puraatorio, de Sacrificio. de Tnosratione Sanctorum etr. quod P. Kedo nec
- insuo Heliopoli et mulli alii nostrorum ipsis 5. Augustini verbis evidentissi. adduceta ex Auvustim
- me demonstrarunt: quinimo eoc spacialium Articuloram inductione certissi inconcussa qua proeosui
- mum avadit, illam Ecclosiam de qua S. Auoustinus id dicebati non modo in pri–
- mariis sed veri in omnibus consentire cum hodiorna nostra, quae ad eoque ex ipsa
- Huthoris confessione etiam sibi omnia illa vendicare potest. unde et Hathor
- Responsionum in conscientia tenetur vi propriorum verborum illam Ecclysiam eo
- modo agnoscere pro vera, quo modo s. Auvustinus eam pro vera avnovit. id et illam
- unam et nullam aliam esse veram. Duae autem exx reliquis D. Aavustine verbis prr
- se adducitimale applicat. Dicit enim Panctus: Apud vos nihil horum est,
- quod me invitet ac retincat, sola personat Veritatis pollicitatio, quae
- quidem si tam manifesta monstratur ut in dubium venire non possit
- praeponenda est omnibus illis rebus, quibus in Catholica teneor. Hisce verbis S. Aa- Rihe huc necadtrm ned
- oustinus idem Manichais, quod nos Protestantibus, objiciebat, nihil pradictorum esse Protistan-atione. Suo pervit a
- tibus, nec aliud prater solam veritatir pollicitationem. Debuisset Author ostendere Veritate Datre sub consitione dict
- quam ipsi hodie jactant, ut olim Marichai, adeo manifestam esse ut in dubium venire
- non possit et diceremus cum D. Auvustino, illam praeponendum esse omnibus rebus. quibus onc dicta minime levisset
- in Catholica retinemur etc. Gratis autem et praeter Veritatum nos accusat Author
- Addit
- Vule non addiaisse intor
- c et consensum no
- um D. Auoustino
- se explosum, Sed duo
- olcrabilia illa no-
- minat, nec quis a Tatoitri
- falsi onvicene.
- non
- Additam.
- ad mea D. Aucoustini expus
- absolute sumere, ac si mo
- a hic et sequenti quaesti
Cite
Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 3, 8b, fol. 34r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068310:0067?run=74