Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 3, 8b, fol. 35v

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.95.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

The machine reads it as

1. cum reperiantur Codices antiqui, ubi ille non octat; at praterra antiquiorer Authorer non
2. consentiunt de hac controversia. Sed utut fuerit Nicaena sccunda seu Generalis septima
3. cultur illiue antiquitatum et aequitatem satis superque demonstrat. Duae addit de fabulio
4. ineptistimis parientibus superotitionem pene Jdololatricam in simplicioribus et inacutioribus
5. aut saltem in liberioribus inveniis Cibertinismo viam struentibus eadem Rosponsione tollum
6. tur, qua reliqua arxumenta desumta ab Abusibus: Scilicet Abusum non tollere usum ni.
7. e
8. fructus spe majus esse Contra Abusum etiam novissimi Tridentini Concilia decreta extant. Quid autem tam san-
9. in rerum illarum ab. ctum est, quod malitiosorum abusum fugere potost? De superstitione autem Zdololatrica
10. audio Acatholicos plurima conquerentes, qui tamen ipsi inde facti Catholici rem ibi lon-
11. possunt tolli et sapuus ve aliter deprehendunt. Quod Libertinismum autem spectat, non miror malae voluntatis
12. nusu et ejufructa animas ex Ecclesiae pravi suae malitiae nutrimenta capere, si ipsa salvatoris nortri Ver–
13. nec video alliqu rei ba malae noluntatis hominibus blaspheniae speciem crtubebant. Piarum fraudum apud la-
14. abusum apudnos da tholicor omnia plena videntur Acatholicis dum sunt extra icclesiam, quas tamen ipsi
15. fructus superan, sal. inde facti Catholici vident arcusantium interpretationi deberi, non factis accusatorum
16. tem debuisset ercem. Cujus linouam bilis orcupavit, ei cebi omnes videntur amari. Cortera. sunt etcamnum
17. abusque hominum hodie in Ecclosia vera miracula, fueruntque omni seculo a Chisto hucusque et erunt, dum
18. anici Dei in terrir reperiundi, nec vel falsa finventium fraudibus vel vera impuonan.
19. non mutaverunt, infetium viritur obscuranda.
20. Tunoit Author Responsionum duas ultimas Quastiones ac si una Responsione
21. qu ratisfecisset, cum tamen revera ultimam quactionem non tangat. Ultima enim
22. quaetio non est conscquentia praecedentis, ut videtur illam interpretari, ac si tantum pro-
23. per antecedentes rationer Author inferret, Romanam Ecclesiam solam esse sequendam
24. sed respirie tredeaim Motiva, Quaestioni ultima imediati subjuncta, ut ex verbir duaertio
25. nis patet scil. Annon ex subjectis infra rationibe (nam plurer brevitatis studio
26. omittuntur) quivis sana mentis colligere possit. Catholicam Relisionem ceu
27. unicam et veram. sine qua salvus esse nemo potest, prae omnibus aliis
28. amplectendam, ac in eae vivendum et moriendum esse. Miror Authorem R
29. sponsionum, ad illa verba non uttendisse. cum aperte ibi de rationibus subjectis, non autem
30. ajus instieutum fuens. de praecedentibus Quaestionibus mentio fiat. De aeterna Salute avitur, unde diona res eit
31. suoquis sensus quastio quae sccundum omnia attente ocaminetur, nec ita leriter in praecipuis molivatur. Sa-
32. un Resyonsionibus ad ne si quid potuisset contra illa afferre, nulla ratione id neoeercisset. Duod Penultimam
33. quaestiones inferum Quaestionem spectat, Staetum quaestionis repetit quidem, sed in responsiono deserit. Imo con–
34. tra principium propositum in Responsione ad primam Euaetionem avit. Statur Duaectionio
35. ut quaectioner tacte. est: Cum Sectariorum quilibet in sua Relivione de aterna calute certum se judicet, quod
36. nu manent illaesae, li Rabrat purum Dei verbum. Orationem Dominicam Decalooum. Siduciam in Christi menita
37. Mativa pariter inta honestam vitam. et tamen sequaces reliquarum sectarum omnium. eadem se habere asserentes
38. cta et illaesa rimul exctra viam salutis constitutor asserat, quantur, Anne sit ncessarium, ut quis hebrat quae
39. dam fundamenta et rationer quas alter pari jurc pro sua causa ad ducere non possit 2
40. Pene author ait quando dicil, licet in Majori propositione omner eadem dicant, in Mi-
41. noris tamen probatione non afferre omner eadum, hoc enim idem est, quod in Examino
42. primae Responsionir, licet aliis verbis, dini. Minor propositio omnium est, Habemus idem
43. Dei Verbum, idem Symbolum ete. Ut autem Minorem henc probent, cum pervenitur ad
44. Mirat quod totier ex sepsum Verbi Dei et Symboli ctr, evidenter patet, illos non afferre idem, adeoque noque esse
45. uoea haei repetam, quae inam fidum in Relioionibus diversis, id quod ediametro contradicit fundamento Authori
46. visc: coo vero miror in Relivionibus diversis Reciminum tantum et scitarum, non autem fidei diversitatem
47. ui illa eplosa jam admittentio: Datet itaque, ut modo dixi, Authorem contra principium proprium hic re–
48. Aant inconcussa, suospondere; sed et patobit. illum non satisfacen quaestioni. Non enim quaeritur, An in
49. in plerisque duca etfuvia provatione Minoris eadum dicant vel diversa, sed veri supponitur illor diversa afferru
50. non ipsam rem secu noc quaeritur, An per inditia praeliminaria quir se debeat eximen a discassione
51. Aoditam.
52. Vult damni periculum
53. usu, quarum usum su–
54. stulerant. Sed aburque.
55. tollunt manente vi
56. mni periculo spem
57. ilum adducere Zuum-
58. veritati dortrinae
59. rorum portae non prae
60. valuerunt ad versus Ec.
61. clesia
62. Aocitam.
63. Nihil ad haec A. R.
64. Nec enum quaent, quulo
65. nis cuci respondet. Vul
66. illum et ad Motiva pos
67. tuisse respondere, sed
68. cet non intactae, sic
69. manserune.
70. Additam.
71. Si Responsioner non le-
72. etit, quae etiamnum
73. tg est. Ut et hic mis-

Cite

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 3, 8b, fol. 35v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068310:0070?run=74