Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 4, 3, fol. 3r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.95.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 4v); this page is its right half.
The machine reads it as
- A
- quibus existere posset Universum seu
- Datur ex omnibus modis possibilibus Series rerumn
- is nimirum qui reasse
- modus perfectissimus est. ea em quae existit sima
- causa cuocexostat
- xDatur Eus perfectissimum scilicet DEus sut nunc pon)
- autem
- perfectissimi, Entis perfectissima operatio est. Mundus est
- proinde
- opus Dei, perfectissimus ergo Mundus est, nec alia firi
- potit series rerum fingi potest, quae hac sit perfectior.
- Aliter: res in tantum habent possibilitatis, quantum reali
- tatis, pefesi pluiBb (est enim essentia
- fidem quod existendi possibilitas) ergo quae plurimum habent
- eu
- poc
- actu
- realitatis, id est ex definitione perfectionis, perfectissima
- sunt.
- Aliter. si non ita est nec ratio reddi poterit, cur
- haec hpotius rerum series existat quam alia quaevis. Utique
- enim plures series fingi possunt, neque putandum est omnia
- possibilia existere. Quis enim credat nullam fabulam
- fingi posse quiere tandem aliqua quae non reapse alicubi
- extiter aut extitura sit. Ex pluribus autem seriebus
- unam prae alia elegit eminere necesse est, alioquin lla
- esse tatio cur ipsa potius existeret quam alia quaevis?
- Eminebit autem perfectione; et perfectior eligetur, quia
- autor rerum DEus utique perfectissimus est.
- Aliter: quoniam aliquid potius existit quam nihil, necesse
- est in ipsa Essentia si, sive possibilitate plus
- aliquad contineri unde existentia actualis sequatur, aleerae
- ist tendii cetitproportionalis esselutie sive
- ao promor realitase lt Quanda antem sicurl sive possibilitatem quandam
- ad existendium propensionem inferre. unde ErgoQuando
- plura possibiliae
- autemsibi obstant, seu quando du coexistere non
- possunt, c illud existetur quod plus habet realita
- tis, sive quod est perfectissimum.
- ae demonstrationes omnes si quis cottentius introspiciat
- totar
- eodem recidunt: Ostendunt enim hanc seriem rerum in
- universo praeteritarum praesentium et futurarum, a
- prae aliis possibilibus electam ab erto a
- DEo qui sapi et quoniam perfectissimum sapientissimo
- non potuit non placere, et quod placuit potentissimo non
- potuit non existere.
- Quia possibilia quaedam existunt, cum aeque possent non existere, sequitur
- possibilitatem esse quandam ad existendum potius quam non existendum dispositionem.
- sic potius: e possibilia existentia a non existentibus differre aliquo debent
- quod sit ratiocur ipsa potius quam alia existant. Hoc discrimen debet consistere
- in aliquo generalissimo, generalissimum autem possibilium discrimen, est ipse gradus
- realitatis, seu quantitas essentiae. Imo duo videntur fingi posse discrimina
- generalia, unum quantitas realitatis, alterum quantitas possibilitatis; verum videtur
- deadem esso quantitas realitatis, et possibilitatis tantum differre ut aliquod recipio
- cumus unumquodque enim quo est minus habet realitatis, hoc est facilius. Verum rectius
- Si rahormabunur. Ratona Cum sit aliquid potius quam nihil, necesse
- est rationem esse majorem existent potius quam non existendi. Hoc semel posito
- sreddenda est ratio cur non existant omnia quod cum fieri nequeat, sequitur existere
- isi situ
- in rosae in hyenue,
Cite
Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 4, 3, fol. 3r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068326:0005?run=74