Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 4, 5, fol. 13v

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.94.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 14r); this page is its left half.

The machine reads it as

1. ren noturae est improscire lex, cum sit necessarus divini decreti effectus
2. paulus vocat, det gglgeb haerork non satur ad Rom. 2. B. 14, 15. iaque
3. sunt consilia rationis, ut regulae phyicae poena naturalis ut intuperanti am
4. sequitur morbus: Euzariam: aesio reciproca superest aliqure
5. majus, quam alioqui multis succedunt pravi actus 1) nalum oeconomiam,
6. inosia. Non sunt ergo jussa quorum trausque essionem aeterni cruciatas consequantur
7. intentm divina sunt, et si ex necesitate naturae nemanent, nec ut a judicedentur.
8. et ideo nec ideo bona _ ver praemia minus sunt optabilia, nec nala minus tomenda
9. lietalem plerique proservitule habent, cujus pretium post mortem expectant et metu
10. poerarum aeternarum et temporatium inducuntur, ut rationanter vivant. si crederent
11. imentos cum corporibus interire, potis affectis obsequerentur, quod perinde absurdum
12. est ac si quis corpus nollet mallet venems quam bonis alimentis nutrine, quia
13. aeternum semper non aeternum, corpus nntrire non potest; aut malit amens esse, quia
14. Ante leges postiva, actiones hominis
15. improprie dicuntur officici, nec nisi referendo ad sociltates. Recte porphysias apud
16. videt mentem non esse aeternam.
17. Gassendum si spoate homines utilia tenerent, legibus et poenis non indigerent.
18. Cap. 7. De Hiciis erga dcum Deus primus motor, etiam hominem ad se
19. Cdlendum movet, quem autem ratione non movet, is nec verbo moveri potest, vid Recherche
20. de laverite lib. 4. C. 1. 5. 2 Cultus internus sistit in cognitione. Unde amordei, adimra
21. tio, lans, acqui scentia. Hunc Christus potissumum doeuit vid praef. in opera spinosae. Internus
22. Saero Codice vel inperantium artitrio est praescriptus estque bonus ducens ad summum bonum
23. vel sus irstitiosus qui abducit, at ritus Romaxenses plenique. vid. Coloss. G. 2. v. 16.21. 22. 23. 1. hnl
24. 4, v. 3. 4. de Dei attributis videntur Clerici prreumablogia Add Gasendi o 2. Animadu
25. ptreces, s pars cultus divini censentur. Sunt signi appetituum
26. rostiorum maxima ex parte unde saepe contrarii cultui recto. Improprie dens diciturflecticum
27. in Epic. T. 2. p. 52
28. sit inmntabilis. Iptima precatio, ut ejus voluntas fiat vid Gass. p. 59
29. sra frandes
30. non sunt confemuenda, etsi falsiloquiam supponant, neque enim id per se vitium est, nec
31. magis im probandae sunt, quam quibus infantes aut aegui a parentibus et medicis ad satutem
32. ipsorum deripiuntur sed ex cessus superstitionem gignit. vid Grot. et pofendort
33. Cap. 8. De officio hominis erga seipsum Naturaliter homo fertur ad seconservan
34. dum perfitendum multiplicandum. Sed homines inadaequatis ideis decepti saepe ma-
35. mun
36. lum probono amplectuntur. Ha instinctu naati mala contrrolimur, propria
37. in usum vertimus, in periculis communibus nostri maxime rationem habemus. Nulla obli-
38. gatro ad multiplicationem, sivita sit intlerabilis liceert eligere mortis genus minus aleibum,
39. c. g. de of. Hom. Dliga scipsum. Si hominem homini laedere integram esset, conser
40. et officere ut placide obdormiscas
41. vare sese non possent. Et propui commidi cura consequitur homines sese adjuvaredebere
42. sum communiu discordias sit mater natum propitum et acta et stattus civilis, et entia moralia
43. qae non ia deum autorem habent, ut naturalia plum de officus in libiis sam putent
44. C. 70. Appendix deanima. In homine sumitur vel provita vel pro mente priore
45. port de homne, et cive, et puispund. universuli
46. modo est egituna flrmentatio. Quatenus mentemsignificat, quidam definunt spiirtum
47. corpore hum ano determinatum sed nesciunt esti quid sit spiritus necpositivis iders exprimere pessunt
48. quem dicunt esse immaterialem, hoc est rem non intelligibilem. Ee si dicerem homo non est
49. ferreque. Rectius qui dixere mentem esse facultatem cogitandi sed cum quaeritur porro
50. sed
51. quid, sit cogitare, et aquomodo praeveniat, haesere plerique fassi se mentem a non intelligeres
52. umihi definitio Mentis supra posita
53. non mala videtur. Dhus movit aerem, aer efficit respirationem, haec promovet undulitionem seu fluxum
54. autum lins conscros esse vid recherche de la verite
55. surituum, hi moti movent sensus, ex sensibus imagines, qus quas considerat cogitatio Mens constat
56. materia subtili, tluxu legitimo, organis bene dispositis, horum determinata modificatione
57. Hc Ex nostra definitione omna Mentis phaenomena explicantur. Mens puerorum
58. et snum debitior, illorum argaga nimis mollia horum mi ninis dura; succus in puerisnimus
59. erg: fermentatio in puero facilis sed levis et in constans
60. in sembus difficilis sed pertinar. Ebrietas nima undulatione mentemturbat, morbus organis
61. et humoribus vittatis Cogitamus dormuente, quia motus non cessant cessante andulation sensionis
62. tenuis, in sembus nimis classus, visco suseaplior
63. essant cogitationes restituta redduntur. Bene craan de hominis memor sensibs imagruatione
64. siuoruti
65. ves menarm, etus caca menteu a mesorsentiat et Cartesrum sequatur

Cite

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 4, 5, fol. 13v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068328:0026?run=74