Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 5, 2, fol. 69r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.94.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 70v); this page is its right half.
The machine reads it as
- VERS.
- dixit quoque dominus dens: non
- est bonum hominem esse solumus faciamus
- ei adjutorium simile sibi
- XIX
- DER
- Formatis igitur dominus deus de
- humo omnibus animantibus terrae, et n
- universis volatilibus coeli, adduxit ea ad
- Adam, ut qvideret quid vocaret ea. One
- enim quod vocavit Adam animae viventis,
- ipsum nomen ejus. Appellavitque Adam nomi-
- nibus suis cuncta
- VERS. XX
- Appellavitque Adam nominibus suis cuncta
- animantia, et universa volatilia coeli, et
- omnes bestias terrae Aoce vero non invenie-
- batur adjutor similis ejus.
- VERS. XX
- mmisit ergo Dominus deus roporem
- in Adam cumque obdormisset tulit anam
- de costis ejus, et replevit carnem pro ea
- eostam
- VERS. XX
- Et aedificavit dominius dens coxam
- quam tulerat de Adam, in mulierem,
- et adduxit eam ad Adam. dixitque Adam.
- Hoc nunc es ex ossibus meis, et raro ede
- carne mea haec vocabitur virago
- quoniam de viro sumta est
- tE RP. XXII
- dixitque Adam: haec nunc os ex
- ossibus meis, et caro de carne mea. Haec
- vocabitur virago, quoniam de viroa
- sumta est
- VERS. XXIV
- Quam ob rem relinquet homo
- patrem suam et matrem; et ad haerebit
- juxorisuae, et erunt duo in carne una
- VERS. XXV.
- Erant autem uterue nudus. Adam
- Scilicet et uxor ejus, et on erubescebant
- eum.
- Vraeterea jehova Elohimus cum
- benediperit,
- Ad n3
- consequens erat, ut bonum judicaret
- benedixeris
- veredixer
- es ex ossibus meis, et caro ex
- nubitur nomen Ischah (vira) quia
- de Isch (viro) sumta est ipsa
- j ideo relinquet vir patrem
- suum et matremsuam, et ad haerebit
- uxori sua, et erunt in carnem unam
- Et erant aambo ipsi nudi,
- homu et uxor esus, et non
- erubescebant.
- homini sociam Adamo b adjungi, tanquam objectum, ut
- quod coram eo esset ipsumque exprimeret, et multiplicationi seu propagationi prolis similis
- istar spectuli
- inserviret. Congruum enim exac ut prodirent
- p in lucem et posteri Adami; et cum ipso conspirarent
- = sub ipso ac
- propagatio debuit non ut in arboribus, sed spontanea operatioac x ex amore inter duos
- in elaborandis rebus. In animalibus autem fieri
- ex amore. Et cum Eva in Adamo esset, consequens
- e
- lia Ad
- erat ut ab ipso separantur. Nam tio Adum creatus
- fuit masculus et foemina in uno; benedicti septimo
- primum Adam magis individuatus est, et ad propagationem adaptatus.
- vntegroei aule hit elqunttatu
- Et dixit sehova Aelohim: non
- bonum, esse hominem solum, faciam ei
- adjutoriam tanquam eoram eo
- Et for mavit,e hova Aelohim eec
- hoc nomen ejus
- ex Adama omnem destiam agri, tiomne
- volatile coelorum, et abduxit ad ipsum homines
- quod vocavit illud homo animae viventis
- ad videndam quid vocaret illud. Et omne
- Et nominavit sdam nomina omniania
- animali et volatilicoeli, et omni destiae agri.
- Et ipsi Adam non invenit in adjutorium,
- tanquam coram ipso
- prabet
- sopotem, super Adam, et dormivit.
- Et cepit accepit, unam stm e costis
- ejus, et replevit clausit camem pro
- Et aedificavis sehova Aelohim
- edam
- costam, quam acceperat de homene
- in mulierem, et adduxit
- eam ad Adam
- t
- Et diEt dixit Adam: hac vice
- Cartie mea. Ad hoc Ad hanc nomi-
Cite
Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 5, 2, fol. 69r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068359:0137?run=74