Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 20, fol. 110v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.95.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 111r); this page is its left half.
The machine reads it as
- ex quo rsChristum eum corpus suum finxerat, ad huc erat panis
- Cur autem pauem corpus suum appellat appellat, inquit
- non fecit,quod significaret non re, sed appellatione
- fecisse; unde cum supra dixisset, fecisse panem corpus suum, statim
- explicuit sese, feciste corpus suum, id est figuram corporis sui, et mox
- dixit finxisse, id est figurate dixisse; et nunc, appellasse
- Et
- certe panem revera esse, seu vere et proprie appellari corpus
- christi etiam Romanis dogmatis hodie adversum est. Quod si
- ergo panis corpus Christi appellatur, hoc nisi tropice fieri non potest
- et non magis peponem quem Marcion cordis loco habuit
- F proverbium est de stotido, eum, peponem genus fructus insipidi,
- pro corde gestare) non intelligens veterem esse figuran
- corporis Christi clare hotorum id est nihil novum esse, quod Christus
- id
- panem per figuram corpus suum appellat. Unde iterum confirmatur
- quod dixi ex sententia Tertulliand figuram este cum dixit
- pristus a tob
- cum jam ante eodem modo sit locutus por os Hieremice dicentis
- adversus me cogitaverunt cogitatum (cogitationem ) dicentes:
- Venite conjiciamus lignam in panem ejus scilicet crucem in corpus
- sit tocut
- odo pelr vi Hieremiae
- Hic iterum non pauca notanda, primum, Thrit quod Tertullianus
- n
- ejus.
- Iudio dicit christar non Hieremiam dixisse, sed Christum dixiose per Hiere,
- miam, quod panis panem dixisse: panem pro corpore. Utostendat, quo
- jam noti, Christum non nunc nova, sed jam a se ipso usurpata figura uti. et a
- unde etiam obiter infert contra Marcionem, quod idem sit ille veteris et
- novi Testament Deu, quis ex hec ipso scilicet pltro perfecto phrasium
- consentu. Scilicet a digressine quam immiscuerat, de vero non phantastico
- corpore Christi; ad quaestionem primariam de eodem Legis et Evangelii
- ded paulatim rediens. Hoc eratunum, quod huc notari volebam: alterum
- hoc est, quod eorum interpretatio huc non quadrat, qui volunt Tertullianum
- hoc toto loco argere, quod Christus figuram leg veteris testamenti implevis
- faciendo quod panis qui tunc erat tantum figura corporis Christi, nunc
- sieret revera corpus Christi, nam si hoc volebat, textus ille reremiae
- nil facit ad rem, tantum enim neque enim dici potest Christum hunc
- locum per Eucharctia sacramenti constitutionem implevisse, quipus quem
- ipse Tertullianas non ad Eucharistiam sed ad erucem refert; verum
- hoc tantum. Christum hunc locum esse secutum, seu ad exemplum
- ejus locutum, et vetere figura usum, dum panem corpus suum dixit.)
- icer
- Sic et in calicis mentione (echo lomentione ut ante appellatione
- id est silicet figurata) testamentum constituens sanguine suo obsignatum ( nempe
- testamentum fuit calicis sive vini obsignotio autem hujus testamentis a
- institutum in coena, sed obsignatum n sanguine scilicet in cruce
- substantiam corporis confinuavit, id est probavit verum et substan
- tiale non phantasticum sib corpus esse. Nullius enim corporis
- sanguis esse potest, nisi carnis: nam et si qua qualitas corporis non carnea
- opponetur nobis, certe sanguinem nisi carnea non habebit ( sclicet
- si Marcion opponeret, se non negare Christo corpus aliquod verum, negare
Cite
Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 20, fol. 110v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068378:0220?run=74