Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 4a, fol. 3r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.94.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 6v); this page is its right half.
The machine reads it as
- (per definitionem) Ergo A existit. Quod tamen et absurdum.
- Respondendum ese definitionem esse impostibilem, atque aded in
- astuntione non adncittendem dnterim ex hac argumentatione
- praeclarum hoc discimus divina naturae srivilegium, ut si
- modo sit possibilis, eo ipso existat, quod in caeteris rebus ad exitten-
- tiam probandam non sufficit. Tantum ergo poro Geometrica
- divinae exibentiae demonstratione superest, ut possibilitas ejus
- accurata ad Geometricam rigorem, severitate denopsrem
- it
- interta
- en necetqu ap nstat, vel exeo
- Caeterum esse
- abere nos daeam entis perfectissimi ejusg2ue idea
- adeo causam (id est Ens scrfectisimum) existere, quod
- secundum est Cartesu argumentum, magis dubium est, qu’an
- Dei podsibilitas, et negatur ab illis quoque multis, qui Deum
- non tantum peossibilem, sed et exittentem summo studio
- profitentur. Sdec valet quod Cartesium alicubi dicere
- memini, nos cum de alique re loquimur, intelligendo, quod
- dicimus, habere rei ideam. Nam saepe fit, ut combinemus
- incompatibilia, velut cum de Motu Scelerrimo cogitanus;
- quen imposibilem esse constat, adeoque idea carere; et tamen
- concessam nobis est de eo cum intelleitu loqui. Scilicet
- alibi a ne explicatum est, saepe nos confuse tantum intell cogitare
- gene id de quo loquimur, neque idea in mente nostra existentis
- conscios esse, nisi rem intelligamus non tantum dittincte
- sod et ad aeqare et quantum satis est resolvumus
- (20) sertium argunentam praeter alia eodem
- vitio haborat, quod caddum it esse in nobis summa Dei per
- sectionis ideam, atque inde concludit esse Deum, quia nos eam
- ideam habentes existimus.
- (21.) Ex eo quod jam sumus, sequitur, nos mon adhuc
- futuros esse, risi existat ratio mutationis, itaque ni si
- aliunde constaret, nos ne exittere quidem posse, nisi Dei
- beneficio, nihil efficeretur pro Det existentia en nottra
- duratione; qua si scilicet una pars durarionis hujus ab
- alia esset independens, quod tamen concedendum non est
- 22.) Etramsi nos finiti simus, multa tamen de
- infinito Noc
- coneitud
- se
- adire, ut de lineis Msymptoris, seu quae in infinitum productae
- quoad area
- cero o sereas
- infinitarum. Alioqui nec de Deo quicquam siive pastemus.
- Aoliud est autem scire aliquid de re aliud rem compre
- hendere, hoc est quicquid in ea latet in potestate habere
- LQuod ad Fines attinet, quos Deus sibi proposuit,
- 23) planc sentio, et cognosete eos sapissime sinus
- Dei, et summa utilitate investigari; et contemtum hajus
- inguisitionis periculo aut suspicione non carere
- Et in universum quotiescunque rem aliquam egregias utilia
- tates habere videmus, possantus tato pronuntiare, hunc inter
- alios
- semper sibi propios
- fiunt, nunquam
- concurrunt
Cite
Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 4a, fol. 3r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068502:0039?run=74