Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 4a, fol. 3r

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.94.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 6v); this page is its right half.

The machine reads it as

  1. (per definitionem) Ergo A existit. Quod tamen et absurdum.
  2. Respondendum ese definitionem esse impostibilem, atque aded in
  3. astuntione non adncittendem dnterim ex hac argumentatione
  4. praeclarum hoc discimus divina naturae srivilegium, ut si
  5. modo sit possibilis, eo ipso existat, quod in caeteris rebus ad exitten-
  6. tiam probandam non sufficit. Tantum ergo poro Geometrica
  7. divinae exibentiae demonstratione superest, ut possibilitas ejus
  8. accurata ad Geometricam rigorem, severitate denopsrem
  9. it
  10. interta
  11. en necetqu ap nstat, vel exeo
  12. Caeterum esse
  13. abere nos daeam entis perfectissimi ejusg2ue idea
  14. adeo causam (id est Ens scrfectisimum) existere, quod
  15. secundum est Cartesu argumentum, magis dubium est, qu’an
  16. Dei podsibilitas, et negatur ab illis quoque multis, qui Deum
  17. non tantum peossibilem, sed et exittentem summo studio
  18. profitentur. Sdec valet quod Cartesium alicubi dicere
  19. memini, nos cum de alique re loquimur, intelligendo, quod
  20. dicimus, habere rei ideam. Nam saepe fit, ut combinemus
  21. incompatibilia, velut cum de Motu Scelerrimo cogitanus;
  22. quen imposibilem esse constat, adeoque idea carere; et tamen
  23. concessam nobis est de eo cum intelleitu loqui. Scilicet
  24. alibi a ne explicatum est, saepe nos confuse tantum intell cogitare
  25. gene id de quo loquimur, neque idea in mente nostra existentis
  26. conscios esse, nisi rem intelligamus non tantum dittincte
  27. sod et ad aeqare et quantum satis est resolvumus
  28. (20) sertium argunentam praeter alia eodem
  29. vitio haborat, quod caddum it esse in nobis summa Dei per
  30. sectionis ideam, atque inde concludit esse Deum, quia nos eam
  31. ideam habentes existimus.
  32. (21.) Ex eo quod jam sumus, sequitur, nos mon adhuc
  33. futuros esse, risi existat ratio mutationis, itaque ni si
  34. aliunde constaret, nos ne exittere quidem posse, nisi Dei
  35. beneficio, nihil efficeretur pro Det existentia en nottra
  36. duratione; qua si scilicet una pars durarionis hujus ab
  37. alia esset independens, quod tamen concedendum non est
  38. 22.) Etramsi nos finiti simus, multa tamen de
  39. infinito Noc
  40. coneitud
  41. se
  42. adire, ut de lineis Msymptoris, seu quae in infinitum productae
  43. quoad area
  44. cero o sereas
  45. infinitarum. Alioqui nec de Deo quicquam siive pastemus.
  46. Aoliud est autem scire aliquid de re aliud rem compre
  47. hendere, hoc est quicquid in ea latet in potestate habere
  48. LQuod ad Fines attinet, quos Deus sibi proposuit,
  49. 23) planc sentio, et cognosete eos sapissime sinus
  50. Dei, et summa utilitate investigari; et contemtum hajus
  51. inguisitionis periculo aut suspicione non carere
  52. Et in universum quotiescunque rem aliquam egregias utilia
  53. tates habere videmus, possantus tato pronuntiare, hunc inter
  54. alios
  55. semper sibi propios
  56. fiunt, nunquam
  57. concurrunt

Cite

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 4a, fol. 3r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068502:0039?run=74