Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 9, fol. 47r

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.93.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

The machine reads it as

  1. ils
  2. nali
  3. entis
  4. acci–
  5. Eua
  6. tialem
  7. ecti
  8. Mrira
  9. am
  10. ns
  11. dentia
  12. Dei
  13. unu
  14. a
  15. te non
  16. odo
  17. Prio
  18. otest
  19. a sunt
  20. emqu
  21. uceret
  22. cere
  23. en-
  24. ontra
  25. adet
  26. firma
  27. inti-
  28. Enic,
  29. nam
  30. Accidens est, atque ita in certo Entium genere non ponitur. E. Inguis.
  31. Nec Deus est in certo Entium genere de tamen plus habet perfe-
  32. etionis quam omnia alia. Dec Ens formaliter sive abstracte
  33. sumtum est in certo Entium genere; quis tamen illud imperfe-
  34. ius statuerit quam Accidens. Re. Deum non esse in certo latium
  35. R omnium
  36. genere falsissimum est. Est enim substantia et quidem nobilissima,
  37. Ens abstracte (ut loquunt) et formaliter sive in genere sumptum im-
  38. perfectius est omnibus suis speciebus ad quas contrahitur, per contra-
  39. etionem enim ad inferiora pertivitur (ut genera omnia) et quo pro-
  40. fundius descendit, aretiusque contrahitur, eo plus perfectionis ac qui–
  41. rit, donec ad ipsa perveniat individua, in quibus ultimam perfe–
  42. etionem suam nancisoitur. Manet ergo illud quod in certo Entium
  43. genere non ponitur imperfectius esse illo quod ad certam Entis spe-
  44. iem pertinet, At Modus ex adversariorum sententia in certo entium
  45. genere non est. Et eum tamen tribuunt Deo, quum personam divi-
  46. nam modum esse
  47. quanquam absurdissime ut alibi ostendimus
  48. contendunt. Ex qua illorum hypothesi ita concludimus: Si modus
  49. in Deum cadit, nec tamen perfectioni illius quicquam decedit, multo
  50. magis accidens in illum cadit sine perfectionis illius detrimento
  51. Sed prius statuunt adversarii, Ergo et posserius concedant necesse
  52. est. Sed quid opus est ex hypothesi adversariorum falsissima
  53. e
  54. res ipsa elamat praeter substantiam divinam multa in Deo repre-
  55. riri ut sunt attributa, decreta e opera divina, quae accidentia et
  56. neutiquam substantias esse inde liquet, quod non per se sutsistant
  57. gue
  58. sed substantiae divinae, ut subjecto, vel inhaereant, vel adhaereant
  59. vel ab illa proficisoantur. Et praeterea si substantiae essent, aut
  60. essent a divina substantia distinctae, aut ipsa divina essentia;
  61. non illud; sic enim infinitae forent substantiae completae in una
  62. essentia, quod absurdum: nec hoc, sic enim nihil foret discriminis
  63. inter attributa Dei et ejusdem decreta, ut et actiones. V. g. justitia
  64. dem
  65. nec
  66. et
  67. idens

Cite

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 9, fol. 47r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068517:0109?run=74