Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 9, fol. 47r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.93.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
The machine reads it as
- ils
- nali
- entis
- acci–
- Eua
- tialem
- ecti
- Mrira
- am
- ns
- dentia
- Dei
- unu
- a
- te non
- odo
- Prio
- otest
- a sunt
- emqu
- uceret
- cere
- en-
- ontra
- adet
- firma
- inti-
- Enic,
- nam
- Accidens est, atque ita in certo Entium genere non ponitur. E. Inguis.
- Nec Deus est in certo Entium genere de tamen plus habet perfe-
- etionis quam omnia alia. Dec Ens formaliter sive abstracte
- sumtum est in certo Entium genere; quis tamen illud imperfe-
- ius statuerit quam Accidens. Re. Deum non esse in certo latium
- R omnium
- genere falsissimum est. Est enim substantia et quidem nobilissima,
- Ens abstracte (ut loquunt) et formaliter sive in genere sumptum im-
- perfectius est omnibus suis speciebus ad quas contrahitur, per contra-
- etionem enim ad inferiora pertivitur (ut genera omnia) et quo pro-
- fundius descendit, aretiusque contrahitur, eo plus perfectionis ac qui–
- rit, donec ad ipsa perveniat individua, in quibus ultimam perfe–
- etionem suam nancisoitur. Manet ergo illud quod in certo Entium
- genere non ponitur imperfectius esse illo quod ad certam Entis spe-
- iem pertinet, At Modus ex adversariorum sententia in certo entium
- genere non est. Et eum tamen tribuunt Deo, quum personam divi-
- nam modum esse
- quanquam absurdissime ut alibi ostendimus
- contendunt. Ex qua illorum hypothesi ita concludimus: Si modus
- in Deum cadit, nec tamen perfectioni illius quicquam decedit, multo
- magis accidens in illum cadit sine perfectionis illius detrimento
- Sed prius statuunt adversarii, Ergo et posserius concedant necesse
- est. Sed quid opus est ex hypothesi adversariorum falsissima
- e
- res ipsa elamat praeter substantiam divinam multa in Deo repre-
- riri ut sunt attributa, decreta e opera divina, quae accidentia et
- neutiquam substantias esse inde liquet, quod non per se sutsistant
- gue
- sed substantiae divinae, ut subjecto, vel inhaereant, vel adhaereant
- vel ab illa proficisoantur. Et praeterea si substantiae essent, aut
- essent a divina substantia distinctae, aut ipsa divina essentia;
- non illud; sic enim infinitae forent substantiae completae in una
- essentia, quod absurdum: nec hoc, sic enim nihil foret discriminis
- inter attributa Dei et ejusdem decreta, ut et actiones. V. g. justitia
- dem
- nec
- et
- idens
Cite
Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 9, fol. 47r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068517:0109?run=74