Leibniz-Handschriften zur Mechanik: Dynamika LH 37, 5, fol. 180r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.89.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
The machine reads it as
- ubi lapsus indicat MB in hac et
- sequente pagina. Rem praeclare
- absolor in alia plagula
- Hic quoedam sub fine notanda de relationibus eneralibus in calculo
- Aest RESHIVEco 1SocA oMA Et AS TRi eu
- se tendut
- Motus ad p Terminum ea lege tendat, ut quantum virium mobile
- redenda e ad eum tendendo recepit, nusa termini de vi causae agendi–
- decedat, si scilicet unum idemque semper sit agens, neque aliud quam hoc egat
- Sed tale quid non tit in gravitate. Nam non solicitatio gravis ad descendendum
- non ileo minuitur, quod diujam descendit. Et licet totu aetheri tantum virium
- decesserit, quantum gravi accessit; sequitur hinc quidem omnia gravia
- tetius vibis tanto vel quaecunque vi aetheris argentur, tanto minus argeri,
- sed non hoc praesens grave uigendum refundi hoc detrimentum. Neque sune eae
- partes aethens quae vica amisere grave in quo amisere inter descendendum comi
- Atq ita samer
- atu ent. Videndum an in vi elastica
- itur ieu vunus niveraa videtu
- si motus ad terminum ea lege tendat, ut quantum quanto minus
- tin, sed alia piribus
- ot
- ateas loc
- ab eo abest, tanto minus urgeatur. videndum quae inde consequantur
- sed Abesse autem seu distantia hic non semper sumitur in loco, sed et in gradio
- diversitatis, ut in tensione. Sed tunc varius rursus modis sumi potest et
- cogitendum est et mensura homogenea certa Ut in Elastum tensione
- Cet si cum aer comprimitur, intelligatur vis Elastica esse reci. ut de densilates
- seu ut spatia. An dicemus vim elasticam esse propationutam exigu
- dependere ab exiguitate intervallorum; per quae transit aether qu quod ille
- transire debeat eadem qua ante celeritate. Sed hoc dicere non licet, quia
- cum desinitur in infinite parva intervalla, fieret tunc transitus infinite velox
- seu vis summa, cum tamen revera sit nula.
- sit videa illud in Elastris omnibus nobis obviis, soni nempe capacibus
- deprehendimus ut restilationes sint aequive loces sive plus sive minus a
- asseria
- vrtendum est, quod hc an aliquid inde colligi.
- solicitationis possit. Sit tempus AT. Solicitatio impressa TC quae semper minuitur
- seu termino descend
- donec evanescat transcurso tempore AE, Hanc solicitationem intelligo accedendi ad terminum
- Et quae sit TV. Et sunt V ipsis AVL pro nieis BAF proportionales T et velocitatem
- Velocitas ad terminum accedendi, ponatur ex solicitationibus, compositau tempore
- erit TV = d STC +ATD po Accessiones autem ad terminum sunt velocitatus
- et accessus n et seu summae ascensio accessionum, sunt itaque
- accessiones si
- sed brevius rem literis simplicibus tracdemus At Tempus A7 sit
- solicitatio TL sit C, Velocitas seu accepsio s V sit V Accessio erit vat, ipse
- adeoque TM L (= v at
- e accessus erit vat
- Adeoque X= (sede at assine dx sedt de sint dx instantes
- CAt +. dx ddt = os higum u se logat et
- C esse de, nullo respectu habito ad temporis elementa. Alae
- es
- ta indico sint ergo tempora AT, sint velocitates TV, aequisitae sint V; s increme
- fiet
- si
- potit
- cendum est Y
- ta velocitatum seu DV sint erunt de c du dv. Atc. X accessus sunt
- At TX, seu x necessus sent cales, ut dlementa X seu s siit te prrpatiar
- in ratione composita velocitatum, et dem elementorum temporis, iadeoque fiet e ax Z ut:ta
- uti A sit delocitat sumum, quae obtinetur ubi ad terminum perventum est. Hinc jam fiet
- oddx dat + et 2∞ sint elementa temporis constantia fiet spdex at do.a
- Re ergo de integro ordiarum et pro accessibus sumamque. dis longinquitates a termino seu distan
- do jam eonemus, an diverse Elougasiones porri
- tias ut res meliuoculis subjiciatur. sit ergo tempus AE, tempus quo ad terminum pervenitur,
- inde a max primo incitio libere ad eum accedendi. AK sit longinquitam seu discessus a termino
- seu ipsa tensio maxima, post quam maxicina vistentica, post quam relinquitur res sibi ut se
- restituere possit. in quo vis momento tempodis ut T, erunt longinquitates FX ad huc residuo TX
- donec tandemu omento altimo T, omnis longinquitas e a termino epetito evanescat.
- Itaque illic curva RXI Sccurrit axi. porro id quod movetut in re ad terminum occedente, consi
- deremus ut venau punctum; ne scilicet ipsorum diversorum punction alonatus rem mebent sibi maturi obstante
- calculum turbent; poterit autem ta (opinor) summ omnium revera exiotensium centrum Gravitalis, cujus
- directio ipsorum inter se conatibus non turbatu e et pro tosiis directione sumi potest. Neque
- aliam hoc actionem esse suppono, quam quae oritur ab ipsa solicibationes accedendi. Hujus puncti
- ensun
- paterea puncti velocitate licebit opinor repraesentare accessionem formatem, de qua hoc
- loco proprie agitur, aun semper respondebit ipsa velocitas alicurus puncti realis en
- ipso mobili assignabilis. Talis est mutatio acen accessio at a densulate ad statum naturalem
- An grgo licebit in hua quoque tali quoque aestimatione considerare Belacitatem integram
- accedendi, ut compaque regatum solicitationum accedendi, inde ab initio sumtarum ita liceret
- punctum illud reale sen centrum gravitatis eadem propartione ferretur. Hanc ergo salter
- solicitatioque ipa
- pergendi reine
- diminuatur
- e
- a
- praum et ) esse
- tesse ut area,
- kA IXK
- ut
- et dx
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mechanik: Dynamika LH 37, 5, fol. 180r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068534:0355?run=74