Leibniz-Handschriften zur Technica LH 38, fol. 14r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.94.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 15v); this page is its right half.
The machine reads it as
- pervenit
- 12X6,. 1686.
- Cum E per in ex A in B, ibi in B, invenit C super quo per venire potest in D. ubi rurtu
- invenit (A) idem cum A, super quo pervenire potest in (B) idem cum B, translato
- scilicet AB in (3B) interim dum E per currit D. Et ita porro alternis
- transeunte E ex AB in Cd, et ex cd in AB = E dum E percurrit CD
- interim AB, percurrit A(A) aequalem AB + CD. unde si AB, et CD aequales
- celeritas ipsius A vel B dupla erit celeritatis ipsius E. Dum autem AB
- movetur CD quie t, et contra alternis. Et E semper incedit super
- quiescente, qautem AB vel C igitur quando AB (vel CE) mo vetur
- non gravatur
- c. Itaque tantisper dum etiamsi pondus esset E esset
- tanta magnituomis, quantam ferre firmitas ipsius AB, tamen AB
- non transferetur difficilius, quam si nullum esset pondus E. Excepto hoc uno
- quod eo tempore quo quievit AB, et E super eo incessit, sustentacula ipsius AB
- nempe AF et BG, tam alte, quam vi ponderis E fieri potuit solo sunt impressa
- unde postea AF cum AF AB promoveri debet rursus sunt extrahenda. Et si
- ponamus A Sustentacula AF, BG esse rotas eae cum alte in solum FG()
- descenderint in F et G in progressu solum metientes non ita facile rursus
- emergunt, licet pondere non amplius prpremente, sed paulatim demum.
- Hinc quo longiores AB, Cd, eo major utilitas respectu impressionis a pondere
- rarius factae, vicissim tamen AB et Cd fiunt graviores et minus firmae ob
- longitudinem, imo et ob necessariam majorem firmitatem.
- fficietiam fortasse posset ut sustentacula quae ponderis impressione
- in c solum alte infiguntur non essent robae, nec supe ipsis e postea promotis
- incederet AB: sed sustentacula illa essent instar pedum, quae postea procedente
- AB sublevarentur; quo posito ita eonum impressio sustentaculorum in solum,
- noceret tantum ad momento elevationis pedum, non ultra Admissis autem
- pedibus incedet AB vel super alitis rotis quae non sustentabant durante qui eteissius AB
- vel ponderis E so gmotu in AB; vel super aliquo firmo in ipso CD.
- suto tamen aliquas rotas in solo incedentes esse necessarias, ad hoc
- Saltem, ut dirigant et in semita teneant pedes seu sustentacula, et paulatim
- quia alioqui ob impre tactus moli interruptiinem sustentacula aliquando
- importune in terram illidentur et incident; et extra semitam nonnua quam
- evagabuntur. quod aliquando periculosum et noxium esse potest.
- raeterea necessaria est flexilitas sursum vet deorsum et in latus
- et ideo totum AB Cd non debet componere rectam rigidam
- si Rota A illa R, aeque veldaiter procedit ac E, et quia eo tempore quo
- etiam notandum est in transitu ex orbita in orbilam videri debere jam flexam, videre B pervenit in 3B pervenire debet eodem, ut ibi dirigat sustentaculum ipsius B.
- Sicultiter poterit rota esse T, quae perveni ejusdem sit et ipsa velocitatis cum
- E vel R et sustinent A cum venit dirius at sustentaculum ipsius A cumvem
- cum venit in 3A. Idem fiet rursus dum, E procedit super AB, et D pro aed et
- per AB + cd. et 1DCd ta 1C, d transferetur in 3C3d.
- Forte tota
- T non erit necessaria, si sustenta culum sub BA dirigitur a sustentaculo sub, D.
- Videamus jam an Rota, ut R servire possit, ut dum procedit a 3A ad 3B
- possit propelle ABab 1A1B ad SA3B. sed hoc non est facile quia iR remota est ab 1B,
- et assumi videretur debere adhuc rota 1T cadens sub 1B, qua tamen libenter
- carerem. Quid ergo si ponamus EE procedens ex 1E in 3E propellere A1B
- in 3A3B. Hoc est possibile Nam rocula E incedens super 1C1d, et medio sui E
- eminens super 1C id G parietem suae crenae seu orbitae, habebit extus annexam
- rotulam F, duplam ipsiu u in extremo dentata in dentes aget rectilineos
- ipsi AB annexos; utile autem erit vel rotam, et lineam dentatam
- lanternari, ne in flexionibus dentes ex dentibus exeant. Durante autem hoc
- progressu ipsius AB, rota F, inferiore sun parte agens in AB non alibi suslinebitur
- quam a cd. Sed tunc ob longitudinem ipsius .A1B prominentis extra C
- vel ipsius 3A3B p.ominentis extra D, illic A, hic D descendere conabitur (raeile
- dippen,) quod unde duabus rotulis in A, et dubus in B opus erit, una superiore
- alt ra inferiore, werit suhe obus sleminet; vel AB tam ex tremo suo B
- annexam habebit rotulam, quam in C inveniet gotulam, ut horum
- ope facilius procedat versus D. quia tamen spatium inter cD et HK est
- satis angustum, et praeterea pars dentala inferior 2otae F deprimit CD
- simper C procudit versus medium ipsius AB, donec deinde res iterum
- transtat in contrarium statum fortasse ista inclinatio exigua
- tanti haberi non potest. Forte etiam ex H et K descendet quasi opus
- edisa
- sustentari. Nam iste Longes pertica
- X) (5)
- + Et qualecunque sit
- solum, poterit tamen
- grave E incedere
- in plano laevigato
- per fectior
- est et abso-
- luta multisque
- modis correcta
- sequens deseri
- ptio Germanica
- 16 XB. 1686.
- C
- 4 243
- 1F 2737
- taget
- AB parte
- su su periore
Cite
Leibniz-Handschriften zur Technica LH 38, fol. 14r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068537:0027?run=74