Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 2, 9, fol. 3r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.93.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 4v); this page is its right half.
The machine reads it as
- 20q jam opus esseb
- 19) se si oleus ex ho componere h statum corporum A et D
- statm ex motu reciproco et motu aliquo communi
- qui hanc potentiam facit elastri fadit, et motu
- communi aliquo, excederemus potentiam in
- summa. Nam itaque is motus communis, ut BD
- quiesceret deberet esse v; t sed idem ergo
- motus communis v additus motui proprio ipsius A,
- neme qui est vD: A, daret v, (A+d): A, ergo is
- deberet aequali absoluto motui ipsius A, qui erat EP
- itaze seu CP, (A+ B): A. Et foret V = CB, A+B,:, A+d
- qui valor non consentit priori ut v determi valori
- apticuli praecedentis ubi v determinabatur per Bp. Atque adeo
- qua duae regulae contiliari non possunt.
- (28) Cum ergo ad statur eventum status corporum A et D
- et B determinandum cessent subsidia quilus alias
- usi sumus a consideratione directionis, aut a conservatione
- progressus aut velocitatis respectivae; seu a consevatione
- eorum quae fuere ante concursum, quia scilicet ulls
- per concursum corporum A et D status hic productus intelligi
- Elastro ingruentis) cin Elastrum
- non potest; ideo superest, ut ex ipea operatione tam ipsius A(adhue verdus Elastrum moti)
- etastrum, quam ipsius Elastri in D, ac denique Elastri
- in utrumque (ubi scilicet A i qi ingruere in Elastrum desiit)
- definiamus quis tandem restituto Elastro in utroque
- et ad quietem redacto in utroque corpore A et D, motus
- supersit, id enim dabit eventum. Ubi notandum si
- A post olast A repellatur, oportere ut ad quictem
- redigatur antequam elastium liberetur. Sin vero A
- pergat semper in motu, oporbt ut ingruente adhuc A,
- elastium liberetur. Et sane feri non etimmsi copora aequa–
- lem nacta sint celeritatem tamen A pergens ingruere
- rendet elastuum, quod licet tantundem se liberet ab altera
- parte, tamen et celeritatem ipsius A diminuet et ipsins D
- alastrium, ubi motus hoc loco, quam
- obi ub donec tensisat
- suai aloqui augenda, augebit. Verum nos ejus ingruentiae quae fit
- omnis vis quae Elastro inest
- quaelibenato ipsorum elastro ampe
- ingruere, sendonec corpus persequens ingruens alteri reducatur ad quietem, hoe ad aequalem cum fugienteo
- non prius elastrum tendi cessat, quam corpora ressent sibi
- us
- reductam sit ad quietem llo amplius superessente vel superexistente
- quod issrnat ut jam ostensum est num. 2 sed vicissim im
- Etastrum omnem suam vim corporibus tribuit, quae sese liberando
- dissociat, posito ipsius elastri molem in considerationem non venire (add. sup. 5. 18)
- venire. Quamdia enim Elastrum ad huc vim habet augetur
- celeritas qua ejus partes situm inter se mutant; et
- quidem cum elastrum se liberando corpora, et, quidem hoc loco
- ea qua extrema a se elastri (quibus impulsa corpora
- dissociantur) a se invicem recedunt. Dum igitur tam
- m cum ergo haec extrema celeritate augeantur, seu celeritatem
- acquirent priore majorem, prior autem ea sit qua
- corpora a se invicem red recedunt, necesse est ergo corpora
- ad huc ab extremis elastri impelli; donec sciliett Elastrum
- intensionem habere seu ad libertatem conaridsinat.
- Liberato autem Elastro, nulla amplius in eoevis superest, adde sup.
- si nempe moles ipsa elastri animum abstrahamus
- non veniat in considerationem, sed si moles
- ipsa elastri non sit contemnenda, tunc mpetsu vis ipsa impetus ejus quem
- partes in ejus motu liberantionis sunt nactae
- detrahendus est a vi et qua s ultra tendent in contrariam
- partem, ossillationemque efficient, detrahenda est, a vi
- elastri tota, et resituum demum in corpora dissocianda
- transferetur
- Alloqui s necessaro
- tandem redigeletur
- ad quiete. Nempo
- non dintius rationem habemus
- ostea, quia is siatu
- tanden continuitun Elasti
- dum dum coepus inus
- man manente ingr
- entia, qum elastim
- semper minus minuse
- urgetur ab A ingra
- eala ipsum autem
- se contiane magis
- dflins addipus
- su ergo habendum
- si corpora contrario
- Corpora vel ambo redigunt
- simul ad quietem in con–
- cupsu vel nium equi
- Casu quid fiat manifesto
- est, vel id regi redig.
- tur ad quietem quod re
- flectitur altero adhuc
- qramtum d vud per
- alteri ingrult (quale
- nihil conti ast si tendam
- in diversas partes pos
- seu quamdiu eres et pers
- quen et fugiens non habent
- mostum aequalem tenditur
- elastrum. Ubi vero in
- tem seu centri graata
- gavitatis nacta sunt
- tunc au elastume se liberat
- tesr
- crp
- contingit
Cite
Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 2, 9, fol. 3r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068569:0005?run=74