Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 3, 3, fol. 2r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.92.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 1v); this page is its right half.
The machine reads it as
- Ex Nitulo fieri aliquud ad fictiones refert spimosa deEmend. intell p. 374
- sed revera qu lmti eut ex rielitu modi qui funt ex infido finat. Cum nulla sit modorum materia
- Imo quodemendo dici potest certe nec motus nec ejus pau pars praeextilit, sed alius qui evanut
- Cabalaer videntur diaere Materiam nec creari ob vilitatem essentiae nec existere posse ponde
- et cui hic successet
- vel nullam esse in universo materiam vel spirtum tmateriam unumidemque esse alti habet Heuricus
- Morus in Thesibus Cabalissicis. Spinosa quoque negat ullam massam corpoream ) matericle
- quae sit subjectum hujus Mundi a dhocreati potuisse, quia inquil ex qua diorna Essentia cream potut
- dissenitates onorunt. Egetoere aliquid in his veris sed credo non salis in tellectum
- Holibes putat in esse septensione naturam orporis Materia revera est set non fulestantia
- Cuo sit angregatum seu resultans ex substantiis, de Materia in quam socunda seu Massa loquor
- stenser quae minime homogeneum est corpu. Sed id quod homogenem concistimus et
- materant primum vocamus, a alcudid est aliquad incompletum cum sit mere
- potentiale. Substantia autem plenum est aliquid qatque actionum
- spmosa palavit Materiam vilgi non existere. Hinc saepe monet a Cartasio matriam
- amale definiri per Exfensionem Ep. 73. Et extensionem male explicari per rem vilissimar
- quae debeat esse in loco digesibilis eo quid materia debet expliam per attribute. de Emend. intell.
- p. 325. Eo quod materia debeat explicari per attributum quod eetternam et infiniam Essentiam exprimit
- i Respendeo Extersionem nihil saliud esse quam inde finitam quandam repetitionem rerum
- qualenus similes sunt inter se seu indi scernibiles, sed ut Numeris supponit res numdiatas
- sa Extensio res quae repeuntur, quibus paeter communia in sunt prostria numa
- sunt in passivis differunt in activis omn quies esse. Haec propria ascedentia fassiunt
- 1
- pliquid eglissimum, bnempe carers omni virtule, sed tale consistit tantum vel in incompleto,
- pincsae (Eth. P. 1. coroll. prop. 13. CF schol. prop. 15.) nulla substantia ne corporea
- ingum quia ipsi non nisi unica est substantia sed
- mihi id merum est, et si infinitas substantias admittam, omnes enim apud me sunt indivisibiles
- uro
- in abstractione
- in Monadesirem (Eth. p. 3. Schol. prop. 2. Quod Mens et corpuseadenres sit duobus faitum
- a
- 1i
- modis expressa et quod Efh. p. 2. 8. schol. prop. 7.) et quod substantia cogitans e substantia
- extensa unb eademus substantia sint quae jam sub cogitationis jam sub extensionis attribulo
- qui scilicet
- sit
- cognoscitur. Et ibidem ait; Haec quidam Hetraectum quasi per nebulam vidisse videntur
- srituunt deum, dei intellectum, resque ab ipso intellectas unum et idem esse. Haec male mea
- senteutin. Mens et corpus non Bst idem, non magis quam pincipium actionis, et princi
- pium passionis. Substantia for porea habet merter mentem s animam et corpus organicum,
- et hoc so est massa composita exaliis substantis. Id verum est eandem substantiam cogitare, ashabere
- mapsam lxtensam sibi adjunctam, sed minime ex ea consistere cum nirt ecrim non adimi possit,
- praeterca omnis substantia stercisit, sed non omnis substantuo cogitir
- cogilatio revera est mopadum, imo et omnis perceptio, sed extensio est compositorum
- DEum res a deo inellecta, unum idemque non magis dici potest, quam Menter
- guta dutat spinosam naturam communem
- salva substantia.
- assumsisse, cui in sit cogilatios et extensio et eam esse spiritum sed nulla estsporituum
- exfensco nisi i sumas latiae pro quodam anirmali sublici ut tangelia verferibus
- et ores a mente perpepitas idem esse
- Addit autor hodos horum attributionem esse mentem et corpus; sed qui
- quaeso Mens potest esse modus cogitationis cum sit cogilationis princistiun. Itaque potius.
- Mirum ekans quod
- accipiebantur.
- estinosa supra de Emerdatione intellectus negasse videtur, exfensionem esse divisibile
- Mens esset attributum, et cogilatio esset modocatio hujus attributi
- in parles X ex p partibus compositam, quod nultum sensum recipit. Nisi torte velespatum
- non esse rem divisibitem. sed spatium ut tempus sunt rdmes notrerum non res
- Recte ait autor deum atium omnium orgines ex se ipso prou invensse, quemad,
- modum, olim memini iut scaligerum dicere, res produci non ese polentia passim mteria so
- Entelechics
- esss causam sui et omnim
- ex potentra activa Ei. it hoc ego de forimis disserim, seu activis Eat he
- quod ait pinosus Eth. f. 3. p. 1. prop. 24
- 270 C3p.n. 2) esse potentiam dei non admitto. Deus
- sed a divina potentia
- DEum eadem necessitate
- eum, et potentiam Dei et hto terum potentiam
- eressario existit, sed res libere producit, et rerum potentia a Deo producta et
- Ait spinosa Ep. 21. omnia in deo esse in deo movericum paulo afformo, et forte
- diversa est, et res operantur ipsae, etsi veres agendi acceperint
- etiam cumemubus autiquis Gloso sit licet alio modo, et auderem etiam dicere cum omnibus ntiquis
- Hebraeri, quartum ex qribus datrnditionibus tametsi omnibus modis adulteratis, conjicerfices
- Ego putem omnia esse injoho non ut partem in toto, nec ut ad accidens in subjecto, sed
- ut locum in locato, sed locum spirituatem seu sultentantem hon ut ocum commersuratum
- seu condivisum nemne cta ut Deus est immensus seu ubique adestqe orbus, ucest eoeria itaque c omnia
- in epto est enim veisint res, et ubi um sut, sets canes doi unte discedunt, es jam sed ubi au
Cite
Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 3, 3, fol. 2r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068577:0037?run=74