Leibniz Legible

Machine transcription of the Leibniz Nachlass

Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 3, 9, fol. 8v

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.91.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

The machine reads it as

  1. nec tamen esse indivisibile. quo existente sequitur sequuntur nin de infinito. Nempe si fingatur
  2. creaturae alterius Mundi, infinite parvi nos ipsorum comparatione fore infinitas. Unde palt Vicissim nos finci
  3. posse infinite parvos comparatione alterius Mundi, qui infinite magnitudinis ottamen faci nn ter minut
  4. sit. Unde patet infinitumalindesse, ut certe vulgo sumimus quam interminatum. Rectius hoc infinatim appella-
  5. retur Immensum. Mirum illud quoque quod qui ab infuitis vixerit annis, posse a incepisse, et qui nundro
  6. Annorum majore quam quilibet numerus finitus vivat, aliquando mori posse. Uende sequetur esse umerum infinitum
  7. A Alunde constat necessario numerum esse infinitum quando liquidum reapse dividitur in partes nundero cu
  8. infinitas, quod si impossibile est, sequetur et liquidum esse impossibile. Cum videauus. Hypothesin infintia
  9. infinitorum et infinite parvorum praeclare consentire cea succedere im seometria hoc etiam angit probabi–
  10. litatem esse revera. Non possint omnia possibilia aquoquam distrncte intelliri iplicant enim. perfectissema
  11. Eas est quod pemima continet. Quates estEns capax idearum et cogitationum hoc enim multiplicat recum
  12. risus. Ens omniscium et omnipotens perfectissimum est. Ens cogitans vel ideo necessarium, ut
  13. quaedam quae non existunt saltem cogitentur, ea seiluet quae praeterismerentur cogitari. Itaque
  14. cum possitile omne sit cogitibere, eligentur tanon aliqua quae cogitabuntur veapse. Inventiones pulchrco
  15. et m coe hypotte dungines ingeniose sunt de parmonira rerum.
  16. dHarmonicum marinie
  17. quod gratissumum perfectissim mentium. Ce si DEus Mers et persona, sequitur ratione
  18. possunt
  19. Dli et caelerarum. mentium locum habere debere quae cumu demonstrari de optima Rpublica.
  20. cujus Rex et sepientissumus et potentissimus. _ itaque in Mundo nemo debet miser esseniti qui velit.
  21. ex
  22. uno rationi vedetur consentineum, ut mnests ne maneat quidem niser nisi qui veli
  23. Unde sequetur nullum unquam cuiquam fore relictam quaendi colorem. Quic Omna
  24. bona sunt credent:, Deum amanti, Deo confidenti. Omnia non tantum ut universum b bona sunt, sed
  25. et particulatim univis hoc intelligenti Nocessison video an non damnatio
  26. Caeterna sit conformis eum harmonia rerum.
  27. Posse fieri ut damnatio sit ; infit
  28. infinitae durationis non tamen interminatae, idquse pirbabile esse, consentaneum esse harmoniae rerum
  29. in dedetur croedibile, et quaevis mens subent omnes varrationes, et aliquando nnsera et mata et;
  30. neque entm ex aequanda videntur omnum fata; quia hoo ipsum quia quicquod Sapienti displiceret intellecrum
  31. ad videtur et Deo displicere debere, nam videtur esse de ratione, ut sapiens sit contentus. Non videtur
  32. autem sapiens esse contentus, si scia se aliquando miserum fore, aut si dubitet muantro fueritne jam
  33. aliquando, an adhuc tulum sit. Visi dicamus, hoc intelliendum non nisi depraeteritis. Et quemlibet
  34. impraesentierum sapientem et felicen eertum esse debere, quod nunquam futurus sit, nec insciens nec
  35. infelix. Omnem polapsum esse notam e nunquam fuise vere sapientem, qui relapsus est
  36. imipasam
  37. Adeoque illud consequitur omnem pelicitatem esse oeram.
  38. Nullam miseriam esse interminatam,
  39. posse tamen esse aeternitatem. Itaque diutius felices fore beatos, quam damnati futuri infelices.
  40. qui Drigatiam consistere in largitione voluntabis. Nam habenti bonam
  41. voluntatem, felicitatem esse in potestate.
  42. qui hoc agnoscunt quaeri non possunt, coguritur
  43. enimm agnoscere se felices esse si velint. Quod sufficit. Omem iiquisitionem ultra ridiculam. e inane
  44. esse, in infinitum ituram. Videtur damnabos hoc ipso sophismate irretitum iri, deoque indignature
  45. quod ipsis non lagiatur voluntatem. Mentem omnem esse durationis interminatae. Mentem
  46. omnem etiam Materio cuidam f indirso tubiliter implantatam; Materiam illam esse
  47. certo magnifuodinis. Omnem mentem habere vortiem circa se. r Omnes qbabos Mundanos forte
  48. Mente praditos esse. nec absurdas videti intllogentias tames Obstat quidem quod liberum non satis
  49. hebeant motums sed cum eum intelligant officium suum
  50. et cum Deo communicent, sequ influentras
  51. allas maluas corporum quas sentium; non affectabunt motus varietotem. Innumeras
  52. noiu esse mentes, Mentes in ouo humam esse etiam ante conceptionem nec perne, etsi nunquam sequatur
  53. on ext conceptr Nescire nos mir miros rerum usus quibus a providentia desfi destinantur. Un hamne
  54. qui Quicunque recte ista intelligit non potest non esse felix., et contentus;
  55. et quaecunque in mata incidat DEo fidens, deum amans. a Ego neminem nec feliciorem novi, vel ideo quod nihi
  56. hoc intelligere Deus dedit, quare nulli Regum invideo. certusque sum Deum secaliarem gerere curam mei, id est ingenti
  57. paudiis mentem meum destinane, un hanc tam certam er facilem aperuit viam felicitatis
  58. Nec miraculis op
  59. sad Dei gratiam explicandam, tametsi mueta concuriant ita vara, ut satis appareat Ei consilio fieri. Omnia enim ab initio sic ordinve
  60. DE9. Ego mentes singularibus gaudiis, et insigni felicitati destinatas considero, ut in magno infinitorum numerorum numero
  61. e
  62. eos, qui plur insignia praebent theormata. Et disquisitionis foret egregiae, an ex Tota numerorum ficnforum unipersita
  63. aliquis definiri possit, omnium pulcherrimus orisi is forte unites, quae simme omnes potentias refer.
  64. numeros
  65. s
  66. quiosasis serie tiesen
  67. Numlictum finitorim numerus non potest esse infinitus. Unde sequitur non posse esse infinitos quadratos finitos. De incess ab unitote
  68. cenitate sidine, sumtos Unde videtur sequi Numerum infinitum esse impossibilem. Tautum videtur, inbandum quod Numeron
  69. frclorum numerus non potest esse infinitus. si numeri ponantur se eecedere nx omnenu
  70. erorum talium fiitorum non pt esse infinitus quo
  71. o mm edroum de suer e omest insturm o oe
  72. semper itis tob mmro dannim mumerorum. uende sequitur naati nmror no esse interitume no

Cite

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 3, 9, fol. 8v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068583:0016?run=74