Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 3, 10, fol. 5r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.96.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 4v); this page is its right half.
The machine reads it as
- qui omni studio ad veram vitam contendere; quantum autem
- profecerim, moxdiscam. Habetis cur non pertuiber, quod
- cum vos eosque qui hic sunt dominos relinquo, spero enim me
- et illic non minus bonos domios amicosque inventurum, si igitur
- defensio mea vobis magis quam Atheniensibus judicitus peruast, hatis fecit
- bene se res habet.
- Cum ita finisset socrates
- suscipiens sermonem Cebes, Caetera quidem e Socrates recte
- dicta videntur, quantum vero ad ipsam animam spectat; valde
- ambigunt homines, ne anima a corpore separata nusquam sit
- Ulterius, sed statim extinguatur, nam si superesse constatet, magna
- spes foret, vera esse quae dicis; omimam scilicet in se collectam, et
- a corpore separatam fore perfectiorem. Dum Socrates, si ita
- vultis, etiam hoc agitemus per id quod mihi superest, vivendi tempus,
- agitemus. Vetus opinio est et abire animas ad inferos,
- atque inde alius inde aliquando huc reverti. Quo
- posito utique medio tempore existunt animae. Haec vero
- opinio etiam probata habebetur, si consideretur
- non fieri viventes nisi exmortuis, nec mortuos nisi
- vive ex viventibus; quemadmodum somniantes ex
- in universum
- vigitantibus, et contra; contraria ex contrariis, transitus
- autem ab uno contrariorum in alterum, unius generatio alterius
- extinctio est. Singeneratio mortui, est extimtio veventis
- Et unius quidem horum contrariorum manifesta nobis per experientiam
- experientia est, s generatio est; ipsum scilicet mori, quod
- mortui productio est; consentaneum ergo, nis. in hocume
- mancam putemus naturam, esse contrarii quoque generationem
- aliquam, quae est reviviscentia. Et certe nisi circulus
- in his esset, alterumque ex altero reproduceretur, directa tantum
- progressio foret, omniaque ad idem devenirent. Disus
- est ista Cebes non mediocriter comprobare, subjeritque hc
- multo clariora fore, si illud cogitetur, n discamus aliq vid,
- noc tantum reminisci toties a Socrate ipso inculcatum,
- cum discamus aliquid, nostantum reminisci. quoidque eo inprimis
- pulcherrimo constare argumento, quod interrogati homines,
- si quis eos recte interroget, ipsi omnia, quemadmodum sunt
- respondent, in ipsis etiam quae abstrusloribus qualia sunt Geometrica,
- quod nunquam facere possent, nisi ipsis jam inesset scientia quaedam.
- Quodsi ergo tantum reminiscimur, utique scivimus aliquid ante hane
- vitam.
- Cum subdubitaret hic nonnihil Simmias, aut saltem hereret
- socrates resumsit sermonem, et nonne inquit confiteris, simmia
- id vulgo reminiscentiam appellari, cum quis aliqua re percepta)
- ad alterius cujusdam diversae rei cogitationem veniat, ut si lyra
- faciat hominis reminisci. ita, iquam ita est, ait simmias
- iscito ergo idem fieri in acquisitione scientiae, nam cum duos
- lapides cogitamus aequales, et mox duo quoque ligna, tunc ipsius per se
- 1
- aequalis, reminiscimur, quod in nulto horum continetur, cujus aliunde
- in nobis existens notitia tantum excitatur. Ista utique per se sed hoc accuratius probandum sit
- aequalitas est aliquid, ea autem ipsum per se aequale
- utique est aliquid, eit
- neque e saxo, nam lignum et saxum non sunt per se aequalia, quoniam
- modo aequalia modo inaequalia sunt. Hoc amplius, cum judicamus
- duo esse aequalia aut inaequalia, ad eam quae in nobis est
- referimus cognitionem aequalis, ea ergo jam praeexistit in nobis;
- nec sentu cumque fateamur a na nullo sensu, nec visus scilicet
- nec tactu nec attenus acquisitam; fatendum est ante sensus,
- adeoque et aute nnativitater in nobis fuisse. idemque est
- deceb caeteris notitiis, pulchri scilicet et boni, aliorumque
- Obliti itaque quae autem screbamus, admonentibus sensibus, reminiscimur
- tantum Hinc jam alterum sequitur, vel scientiam nobis cum
- nativitate infusam, vel nos ante nativitatem scientiam possedisse
- alterutrum elige, o simmia. (um hic tergiversaretur
- dimuias, s surerit setates atoeie udo a sura
- utrous
Cite
Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 3, 10, fol. 5r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068584:0009?run=74