Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 3, 10, fol. 5r

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.96.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 4v); this page is its right half.

The machine reads it as

  1. qui omni studio ad veram vitam contendere; quantum autem
  2. profecerim, moxdiscam. Habetis cur non pertuiber, quod
  3. cum vos eosque qui hic sunt dominos relinquo, spero enim me
  4. et illic non minus bonos domios amicosque inventurum, si igitur
  5. defensio mea vobis magis quam Atheniensibus judicitus peruast, hatis fecit
  6. bene se res habet.
  7. Cum ita finisset socrates
  8. suscipiens sermonem Cebes, Caetera quidem e Socrates recte
  9. dicta videntur, quantum vero ad ipsam animam spectat; valde
  10. ambigunt homines, ne anima a corpore separata nusquam sit
  11. Ulterius, sed statim extinguatur, nam si superesse constatet, magna
  12. spes foret, vera esse quae dicis; omimam scilicet in se collectam, et
  13. a corpore separatam fore perfectiorem. Dum Socrates, si ita
  14. vultis, etiam hoc agitemus per id quod mihi superest, vivendi tempus,
  15. agitemus. Vetus opinio est et abire animas ad inferos,
  16. atque inde alius inde aliquando huc reverti. Quo
  17. posito utique medio tempore existunt animae. Haec vero
  18. opinio etiam probata habebetur, si consideretur
  19. non fieri viventes nisi exmortuis, nec mortuos nisi
  20. vive ex viventibus; quemadmodum somniantes ex
  21. in universum
  22. vigitantibus, et contra; contraria ex contrariis, transitus
  23. autem ab uno contrariorum in alterum, unius generatio alterius
  24. extinctio est. Singeneratio mortui, est extimtio veventis
  25. Et unius quidem horum contrariorum manifesta nobis per experientiam
  26. experientia est, s generatio est; ipsum scilicet mori, quod
  27. mortui productio est; consentaneum ergo, nis. in hocume
  28. mancam putemus naturam, esse contrarii quoque generationem
  29. aliquam, quae est reviviscentia. Et certe nisi circulus
  30. in his esset, alterumque ex altero reproduceretur, directa tantum
  31. progressio foret, omniaque ad idem devenirent. Disus
  32. est ista Cebes non mediocriter comprobare, subjeritque hc
  33. multo clariora fore, si illud cogitetur, n discamus aliq vid,
  34. noc tantum reminisci toties a Socrate ipso inculcatum,
  35. cum discamus aliquid, nostantum reminisci. quoidque eo inprimis
  36. pulcherrimo constare argumento, quod interrogati homines,
  37. si quis eos recte interroget, ipsi omnia, quemadmodum sunt
  38. respondent, in ipsis etiam quae abstrusloribus qualia sunt Geometrica,
  39. quod nunquam facere possent, nisi ipsis jam inesset scientia quaedam.
  40. Quodsi ergo tantum reminiscimur, utique scivimus aliquid ante hane
  41. vitam.
  42. Cum subdubitaret hic nonnihil Simmias, aut saltem hereret
  43. socrates resumsit sermonem, et nonne inquit confiteris, simmia
  44. id vulgo reminiscentiam appellari, cum quis aliqua re percepta)
  45. ad alterius cujusdam diversae rei cogitationem veniat, ut si lyra
  46. faciat hominis reminisci. ita, iquam ita est, ait simmias
  47. iscito ergo idem fieri in acquisitione scientiae, nam cum duos
  48. lapides cogitamus aequales, et mox duo quoque ligna, tunc ipsius per se
  49. 1
  50. aequalis, reminiscimur, quod in nulto horum continetur, cujus aliunde
  51. in nobis existens notitia tantum excitatur. Ista utique per se sed hoc accuratius probandum sit
  52. aequalitas est aliquid, ea autem ipsum per se aequale
  53. utique est aliquid, eit
  54. neque e saxo, nam lignum et saxum non sunt per se aequalia, quoniam
  55. modo aequalia modo inaequalia sunt. Hoc amplius, cum judicamus
  56. duo esse aequalia aut inaequalia, ad eam quae in nobis est
  57. referimus cognitionem aequalis, ea ergo jam praeexistit in nobis;
  58. nec sentu cumque fateamur a na nullo sensu, nec visus scilicet
  59. nec tactu nec attenus acquisitam; fatendum est ante sensus,
  60. adeoque et aute nnativitater in nobis fuisse. idemque est
  61. deceb caeteris notitiis, pulchri scilicet et boni, aliorumque
  62. Obliti itaque quae autem screbamus, admonentibus sensibus, reminiscimur
  63. tantum Hinc jam alterum sequitur, vel scientiam nobis cum
  64. nativitate infusam, vel nos ante nativitatem scientiam possedisse
  65. alterutrum elige, o simmia. (um hic tergiversaretur
  66. dimuias, s surerit setates atoeie udo a sura
  67. utrous

Cite

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 3, 10, fol. 5r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068584:0009?run=74