Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 3, 10, fol. 5v

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.98.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 4r); this page is its left half.

The machine reads it as

  1. discere irit reminisci, nam utique cum quaeris ab hominibus plurima
  2. ignorant, cum ordine eos ducis, subito ipsi per cogna cognism
  3. perceniunt ad cognitionem, et iamsi nihiteos doceas Age
  4. simmia, putasne omnes eorum quae dicimus statim rationem
  5. redderes recteque respondere posse; Ego vero ait simmias, adeo id
  6. non puto, ut verear ne nemo eras hic supersit qui possit. Ignot Ergo, ait socrates ignorant
  7. ex aliquando, mox sciunt, nemine dicente, si modo recte ducas,
  8. reminiscuntur ergo. Eratq ergo alius obliti sciverant ergo
  9. aliquando, et obliti reminiscuntur. Quod si ergo nascendo scientiam acceperimus ita definiemus: ponamus ita esse
  10. acceimu sequitur aliquo stsaltem tempore t durare nobis scientiamnascendo si ita vis, acceptam, postea interire
  11. x obliviscim ant quod inextum est, simul scine dicerem malimus simul dos
  12. ; tale autem tempus cum nullum sit
  13. in hac vita, inde a nativitate, sequitur habuisse nos scientiam
  14. antequam nasceremur.
  15. Itaque tam necesse est Tum simmias,
  16. mirifice haec confecisti o socrates, eademque mihi videtur esse
  17. necespitas, atque pulcherrima huc ratio nos perduxit, ut animam pariter
  18. ac ipsas illas ex essentias ante quam nasceremur extitisse confiteamur,
  19. nihil enim certius quam existere ipsum bonum, et ipsum pulchrum,
  20. Et haec quidem satis mihi per suasisti o Socrates, sed vellem
  21. persuadeas et Cebeti, homini omnium ad credendum tardissimo
  22. imo et mihi ipsi videtur, etsi concedendum sit, animam fuisse antequam
  23. nasceremur, non ideo sequi extare post mortem. Ita est ait Cebes.
  24. videris enim hujus non nisi dimidium probasse, Imo totum aitsocrates,
  25. si modo huic conclusioni adjungatis quod supra ostensum est mortuos
  26. vivos exmortuis fieri. Nam si animam aliquando oportet ad hanc vitam
  27. reverti, utique superest post mortem. Veruntamen videovos desiderare
  28. ut idem diligentius tractetur, et fortasse puerorum more formidatis ne
  29. corpore egredientem animam ventus dispergat, praesertim si ventis
  30. vele vehementius flantibus exierit. Tum Cebes, fing finge
  31. nos haec formidare, o socrates, aut etiam puta inter nos puetum esse
  32. quimortem velut larvam pertimescat. Huic inquid socrates, carminibus
  33. moderi quotidie oportet, donec sanus efficiatur: At Sed ubinam
  34. inquit cebes, medicum ejusmodi nanciscemur, o socrates, cum tu decesseris.
  35. Ampla est, inquit, 6 Cebes Graecia, in qua sunt viri straestantes, quam
  36. plurimae sunt barbarae nationes, per has omnes ejusmodi medicum debetis,
  37. perquirere, neque p pecuniis parcentes, nequelaboribus. Nihil enim est
  38. proquo quis omnia melius expendat. Fiet, inquit cebes, sed redeamus
  39. jam si tibi placet, unde digressi sumus. Placet, inquit Socrates,
  40. atque ita perrexit. Nonne quod simplex est incorruptibile est,
  41. et vicissum quod non mutatur, et eodem modo se habet simplex videtur?
  42. ita certe. jam eodem modo se habere atque aeterna esse constat, ea quae
  43. quasi ebria vacillat. At quoties ipse animus aliquid per se ipsum
  44. excogitat, confert se ad purum, sempiternum immortale, semper eodem
  45. modo se habens, et tanquam ipsius cognatus semper adhaeret illi:
  46. tunc etiam cum a corpore abductus est, quoties redit in seipsum, et
  47. a corpore abducdus est cessate ei licet ab errore, tunc circa intelligibilia
  48. ista eodem se semper habet modo uspote qui taliajam attigerit. Et
  49. c haec ejus affectio sapientia nominatur. Ad haec Cebes, arbitror
  50. inquit, o cebes quemlibet utcunque indolilem atque pertinarem tibi
  51. concessurum, animam esse aeternis illis ac divinis. similiorem.
  52. Tum Socrates, porro consideremus inquit, etiam hoc, animae esse,
  53. quorum illud divino similius hoc mortali. Concludamus ergo,
  54. cum corpori conveniat ut brevi solvatur, anmo conveniie
  55. vel omnino non solvatur, vel ut sit propinqua certe ut sit rei
  56. immortali valde propinqua et similis. At porro ipsum cadaver, anima
  57. cassum diffluit quidem, sed tente, et si condiatur onullia
  58. p, quod cum ita sit quis credat corpus vix multo tempore,
  59. antinam divinia ac aeternis tanto similiorem, momento interire.
  60. Cum Contra videatur tanto pr esse debere, quanto a corpore
  61. purior exierit, itaque animae terrenis tantum perceptionibus graves,
  62. cima circa sepulera haerere creduntur, et corpora animalium induere
  63. ut cudjusque naturae convenit, asim, mu milvii, laxi; qui vero popularem aivilemque
  64. virtutem, quam temperantiam et justitiam nominant exercuere absque philosophia
  65. Pars hactenus dictorum solidta est: ejuisdem aequal ac cebetem, et Phadondam Thebanos; tum Euclidem et Terpsionem
  66. quae per se sunt, ipsum bonum, iptum puletrum, verbo, essentias rerum, de quibus et supra locuti sumus
  67. Contra sensibilia fluxa et caduca sunt. Quis jam neget animam his
  68. aeternis, corpus caducis magis assimilari. Nam cum mens ad aliquid
  69. considerandum socium sibi corpus assumsitotunc a corpore trahitur
  70. ad ea quae nunquam eodem mato sunt aberratque et pcerturbatur, et
  71. secundum naturam; prae esse ac ducere, corporis obedire ac sequi
  72. ut
  73. Lesse qua sdam in nobis perceptiones a sensibus
  74. non acceptas, certum est. Sed propositiones quaes ex
  75. his notitiis sive ideis ducimus, discimusque a nobis
  76. ipsisseas necesse es nos jam olim scivisse. Sequ
  77. retur enim ne novat quidem theoremata anobis
  78. inveniri posse, quae non jam ante sciverimus. cum
  79. tamen novoriem haracterum usus nova exhibeat
  80. theoremata.
  81. H ut in Aegypto per incredibile quoddam tempus ferme
  82. integrem manet,

Cite

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 3, 10, fol. 5v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068584:0010?run=74