Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 3, 10, fol. 6v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.97.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 7r); this page is its left half.
The machine reads it as
- si certamina vitiorum instituenda essent, paucos in hoc quoque genere
- summos fore. Sed in hoc dissimiles rationibus homines hono hm hominem
- quod homo hominem decipit, at non ratio sed homo ratiocinandi arte
- crens seipsum quod non ut homo ratta ita ratio hominem
- decipit, sed homo ratiocinandi arte carens seipsum. Siquis qui
- speciosis quibusdam argumentis huc illid illuc jactetur, nec demonstrationes
- a dispulationibus Utramque partem tueri parati sunt, a huc derique de veniunt,
- ut nihil putent esse certum; hi non sibi tantum miseri, sed et aliis
- nocent, quibus animum fascinant, ut rationes immutabiles
- plansibilibus verbis non dignoscentes semel percepta quique firmis
- rationibus cognitis mox plansibilibus verbis abripiuntur, in velut aegri
- culpam a se in ipsas transferunt rationes, casque tota vita
- odio habent, quati jam ab a illis decepti unde reliqua ipsis
- vita aaeca, et corporeis impulsibus amoxia est. Hiporro cum disputant
- id tantum agunt ut vincant, ego, ut in hoc articulo mortis,
- id ago ut satisfaciam ipse mihi; qnu ubi me illud jam ab initio argumentum
- exertat. Si vera sentiam, ita credere operae pretium sin extinguar
- morte, breve hoc erroris mei malum fore. Vobis vero opera danda
- est, ne quid dicam quod vos decipiat, neque velut apis aculeo in
- vobis relicto anfugiam.
- Nunc ergo ad vestras
- objectiones o Cebes ac simmia venio: atque illud ante omniq
- quaero, an etiamnum credatis, discere esse reminisci. Assensere;
- ergo, inquit socrates, jam statim tibi ostendam simmia, animam
- non esse harmoniam corporis; cum faert fuerit autes, qhoc corpus
- seientiam cu reminiscitur, utique in corpore isto non habuit, uti supra
- ostendim Elige ergo simmia, nimam esse harmoniam malis, an
- vero inquit simmias, fateor ac fatebor
- semper posterius ete it a pulerum, ita liquido demonstratum videtur
- s
- nam quod de harmonia admiseram, erat ex congruentia quadam, quod
- genus argumentorum infidum esse d, nec demonstrationibus
- opponi posse, docet Geometria. Qua Hic adde, o simmia, harmonium
- non duiere fides, sed se qui nec quicquam un quam edere partibus adversum
- unde contemperata est, at mens ut vides corpus ducit: Praeterea ipsum
- plus minus ve variat comsonantiam, gracus scilicet contemperationis
- majorem minoremve red dit harmoniam; quid quis vero aliquam
- dicat alia magis minus ve animam esse; aut prout, melior pejorque
- est, aliam atque aliam esse; et virtuosam a vitiosa, tantum differre
- quantum consonantia a dissonantia, quod essent ergo animae duimabus
- consonantiam aut dissonantiam, vitium scilicet aut virtutem supervenite. Denique colloqui quodam modo harmoniam fidibus
- Lantmae, et ipsi consonantiae, animae scilicet aliam rursus
- Ad haec Cebes miratus sum quam subito, primo statim impetu
- harmoniam illam confeceris, quae mihi tam formidanda videbatur
- nec dubito quin idem meis quoque rationibus sit eventurum. Ad haec
- cin soerates puus ista, amice: parcius ista amice, ne va invidia
- nobis sequentia interturbet, sed haec quidem Diis curae erunt
- Ego ad rationem tuam venio, cui ut satisfaciam, altius ordiendum est
- a generationis et corruptionis causis. Ego, o Cebes cum juvenis
- essem mira natu cupidita naturalis scientiae cupiditate flagrabam
- tunc autem ex materia et partibus cuncta componebam, et opinabar
- manifestum hominem cibo potuque augeri: tunc si quis quae sisset
- de duobus hommibus sibi propinquis, dixissem alterum altero capite majorem,
- denarium octonario quod praeter octonarium contineret duo.
- Haec vero igitur juvenis clara ac manifesta putabam, postea
- coepi ita occoecari, ut nihil horum amplius liquido intelligere viderer.
- Quod adeo verum est, utne nunc quidem mihi persuadere
- possim, si quis unum uni addat, tunc vel illud unum cui unum
- adjunctum est fieri duo, vel adjunctum et id cui adjunctum est, propter
- alterius ad alterum adjunctionem evadere duo Miror enim cum separata
- essent utrumque fuisse unum, nunc congressione atque appropinquatione
- facta esse duo. Nec si quis unum dividat adhuc possum persuaderi
- hanc divisionem tausam esse, ut fiant duo eandem ob sam quae
- facit ut non intelligam quomodo opracti faciat unum. Unde facile
- judicatis cur cateras rerum generationes multo minus intelligam, hac quidem via.
- Quae cum ita saepe mecum revolverem, forte accidit, ut audirem aliquid
- e
- de Libris Anaxagorae, qui apebut mentem omnia exornare, omniumque
- causam esse: hoc ego causae genere magnopere sum delectatus
- patabam enim si mens omnia exornaret, singula per hanc ita
- esse disposita, ut optime disponi potuerant. itaque si quis quaereret
- in aliqua generarentur aut interirent, quaerere tantum debere, quid sit
- H neo mirum est harmoniam interire
- primam, quae ultima producitur
- quod in anima contra est.
- quae cum prae extiterit poterit
- superesse
- et sprovere se, et poenas infligere, quod anima
- corpori facit, au quis quam somniabit
- nemo dixerit
- H ac partium septarationem
Cite
Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 3, 10, fol. 6v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068584:0012?run=74