Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 6, 6, fol. 1v

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.92.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 2r); this page is its left half.

The machine reads it as

  1. Lih. 1. Capit. Error miseriae humanorcausa est;
  2. Affentione tantum
  3. opus est ut eoitetur. Quaeramus causam erioram Srentis faultates intellecti
  4. et voluntas Intellectus recipit ideas voluntas inclinationes. Idea est instum
  5. figurae, inclinatio instar motes. Ut duae sunt figurr alia externa rei quae propii
  6. sigura dicitur, alia interior, quam configncationem sitexturem e dicere possis At
  7. alio idect (id est objecta mentis immedrata) exterm nobis Exhibeat (+ quateus externis
  8. termiinemur +) aliae nostras sensationes, et hae idea posteriores nihil cliud sunt quam
  9. modificationes animae, secu priores. pliores in Deo esse infrn astendere
  10. Conaluo, hoc parum qabile si non et de posterioribus dici potest+) possunt quidem melinationes
  11. reseruntgo (+ furbatur nonnihut opium autorisex eo quod ideas distinctas vult
  12. facultas possiva, voluntas activa mihi videtur omnis seusus seu percepsio involvere sopent se contenter vraisemblance dans les screneis de practi parce que le
  13. ut quagrati vult extra nos esse in Deo, confusas in nobis non gene ergo respondent
  14. figaris, quo sicet externae, sunt tamen in materia 1) Intellectus pour est
  15. uandam affiormationem, eacuquei voluntate independentem,) Materim mulita figura
  16. externo parum mutatum, interna seu configuratione multum. ita
  17. Quoad vgluntatem
  18. se sensiones magis mutant animam quam ideae.
  19. motui comparandam ut antor rerum est causa motuum ita et incligationum
  20. motus, nisi a causis parteutalibus deter
  21. dotantas est cio animae naturalis versus bonum
  22. inclinationes a deo rectae m
  23. in genere libertas est facultas gmentis deferminandi hanc impressionem ad obs ecta
  24. amandit ena honum
  25. veera in genere, et felicitatem, sed hancshabet ut cum objectam alc quod
  26. Libertatem non habet anima
  27. ei adhae reat invincibiliter sed possit ab eo avertere
  28. miventur.
  29. sed et et ad alia bona tenderes viunionis cum bono univer sabi ita ex liberta
  30. perticularia
  31. particulare amat, non
  32. Cap. elou intellectus , udicat, sed voluntas. Intellectus tantum perripis
  33. Jadicandi est, quoties non summa evidentia est.
  34. retum relationes, simplici quadam operaoe mentis. Voluntas judicatu licet tunc cum
  35. evidentia judicare nos facit, nec liberum judicium est, voluntarium nobis esse non videntur
  36. res nobis evidentes apparent, nisi cum oantas eiu facies respectusque meas
  37. residerare ut aliquid amphriconsideret
  38. intellectus (a ooscura hac via quodo quod in altis desidernt is voluntas, aisi quad jam cognvcies
  39. examinavit. Quo facto cum voluntas non pote
  40. quiescere cogitur et hoc est judicium, cum veronondum ora excussa sunt, aut certe non
  41. sumquam
  42. summus certi omnia excussa esse laberum est non consentire, hoc est voluntas jubere potet
  43. Cum saepe oecurrant volum veritates particularis
  44. de qribus dubitare non possumus, nunquam vero accurcaut bona partralaria de
  45. quibus an sunt amandu dubitare non possimus, non ita facile notamus judicia nostra
  46. ut infellectus pergat.
  47. esse libera. videtur omne juiciam esse perceptio cum quaedam agendi conatio
  48. aspenditur judicium, nisi
  49. didicissemus perceptiones intetis v conjungendas esse, ommnibus perci
  50. et ribertitis est uti et
  51. s refringitur
  52. cum ab alio egendi conatu
  53. ossumus si non probo, possumus etiam a manifestis r et convicturis deique
  54. perus usu
  55. animum ad alia, ut convictionem declinemus 1) nec consentianique tisi coacti, forces
  56. ptonibus fidem ad hiberemus +)
  57. par les reproches interieurs de nostre raison E, elle parle donc.
  58. licuud nobis exprobrat+ Multa habet de la voix.
  59. udicat igitur rato, si aut danc qu’el y ait eu nous un autre jugement que de celuy
  60. aut
  61. qui e de Deu se trouvent ens pous, se lons. Angustui +)
  62. ipte eternelle,
  63. nous devons faire de nostre liberté, c’est de nous en seroir autant que nous le pouvons
  64. est à dire ne consentir jumais à quoyque que ce soit jusqu’à ce que nous y soyons
  65. Et mox: dn ne doit conmais
  66. douver de consendentent entier qu’aux propositions qui paroissent’evidemment
  67. oence forces par des reproches interieurs de nostre raison
  68. re la volonte, il faut que non seulement les idées mais en cor les propt enuntation
  69. l’usage que
  70. vrages, qu’on ne puisse lesrefer le leur refuser sans sentir une peine interienpe
  71. ’est adire sans que l’on connoiss qu’on
  72. l’on ne vouloit pas consentir ou s
  73. peut tousjours faire un usage desa liberte mêmes contreles pens grandes evidances Cinsistebat imperium sritus animae incorpus sed non potuisset his admissis
  74. et des réproches secrets de sa raison
  75. con vouloit atendre sor pouvoir sur les choses sur lesquelles elle n’en a
  76. serot un mannais usage de saliberte si
  77. primum dicit A c’est adire B mox B c’est a dite
  78. Non explical ce que c’est que cette pervé interreure et reproches Geerets.
  79. plus (+ HaC obscura,
  80. aller à peuser à autres choses. Comment sçavoir si on L’examine ton
  81. ex cettemaniere il n auroit samals des evidence. pour faire un
  82. ragement il faudroit tousjours un autre jugement reflexio, si ou a examiné tous
  83. his comment cela est l
  84. il même il faudroit le connoiptre clairemet
  85. intirone jamais infallible
  86. primum etea q quod nestrimen qe nostrae conscrentie
  87. depend delu memoire dont le temoi mage
  88. eu le laissit
  89. proximae deinde propositionum probatarum, quarum contradictoriu
  90. videtur involdere conatum
  91. res rapporis
  92. apportis
  93. el celt
  94. indicia infallibilia sunt
  95. agendi, velent videture esse juvicium vero non refractum sed erumpentem
  96. videtur esse in fide aliqu
  97. vidermus implicare contradictionem.
  98. nes
  99. damis idicum
  100. pluntas et obedientia summtl multis haec ambius urtalibus laborant. Cum mens
  101. auus sed agnuus quia volumus.
  102. non ayat ex se, imo revera non agat, sed mutetur tantum, quod voluntas dicatur
  103. son sudi cmus quine
  104. activa facultas mentis 2ar voluntas est quae id iquud in praesenti statu mentis est
  105. an intellectus est pussio animae
  106. utu
  107. ho s
  108. an con
  109. causa seqventis, seu vis sive conitus animae in untationem;
  110. praesentis ad sequentem +) quomodo possumm velle dimidiate, sans donner
  111. sentement entier cuum omnis voluntas videatur esse prena, nempe conatus agendi
  112. fgars intililae
  113. ∞

Cite

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 6, 6, fol. 1v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068628:0002?run=74