Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7C, fol. 102v

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.97.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

The machine reads it as

  1. t in connexione
  2. aliqua reali con-
  3. sistat
  4. tutcum calorem nomino, non
  5. opus est ut d mentionem face
  6. subjecti alicuius vagi. seu ut
  7. dicam aliquid ess calidum
  8. continue interibit et nascetur. Unde sequitur
  9. tandem nihil omnino existere, nam si semel omnis
  10. res intereat, uti hanc sequitur nihil erit quod eam
  11. reparet; nam ex nihilo fit nihil, seu ac in ac nihil
  12. sua sponte nascetur. Itaque oportet aliquid in
  13. rerum mutatione persistere. Quodsi jam pars
  14. ralitatis divinae perit mavet, pars perit redimus
  15. rursus ad illos qui accidentia addunt realitates
  16. accidentales substantialibus addunt, et cur non id
  17. in creaturis admittemus, quod nunc in deo dicimus,
  18. atque adeo substantias creatas relinquemus.
  19. Veniamus jam ad eosqui c putant substan
  20. tias duplicm habere realitatem unam substa
  21. fialem aliam accidentalem. Hoc ait hi non carem
  22. ipsi quoque difficultatibus suis. Quari enim
  23. poterit cur illa realitas superaddita dicatur inesse sub
  24. stantie tanquam subjecto, et cur non consideretur
  25. ut res per se, licet non permanens. Quodsi essentialem
  26. uod
  27. habet relationem ad substantiam, inhaesio illa videtur
  28. realiter afficeta reclitatem substantialem unde non
  29. apparet, quomodo accidentalis possit interire, quin
  30. oriatur mutatio in realitate substantiali, ergo rursus
  31. ipsa dividenda erit in partemtpereum
  32. tem et permanentem, qui contra hypothesin
  33. autem
  34. quod si deique negemus realitatem ullam in
  35. pt
  36. accidentibus, quasi nihil aliud essat quam relationes, iterum
  37. haeremus. Nam nulla relatio n cum resultet ex
  38. rerum statu, nunquam orietur vel interibit, nisi
  39. mutatione aliqua facta in ejus fundamento
  40. alium
  41. Nec hactenus, video modum evitandi hos scopulos
  42. quam si vocabuta abstracta non ut res, sed ut compendia
  43. loquendi considerem et eatenus sim nominalis, saltem
  44. per provisionem. Dicam igitur substantiam mutari, seu
  45. est diversis temporibus diversa ejus esse altributa; hocenim
  46. enim dubitationem non habet, an autem mutatione aliqua
  47. realitas oriatur intereat, et oriatur; et an diversae sint rea
  48. litates in substantia, ta quae sint fundamenta diversorum
  49. praedicatorum, quaeri necesse non est et, si quaeratus difficile est
  50. diiudicatu. Sufficit solas substantias tanquam res poni, et
  51. de ipsis enuntiari veritates. Geometrae quoque non utuntur
  52. definritionibus Abstractorum, sed reducunt ipsa ad concreta
  53. sic cuclides non utitur definitione rationis quam ipse habet,
  54. sed fa in qua explicet, quodeset eandem esse ra quae
  55. andem maiorem, aut minorem rationem habere dieantur

Cite

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7C, fol. 102v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068652:0208?run=74