LBr. 57, 2 · Bernoulli, Joh., fol. 183v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.85.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 184r); this page is its left half.
The machine reads it as
- ternario, illos tantum ex divisoribus excerpe, qui constituunt progrestionem Arithmeticam, cujus differentia
- est vel 1 vel 3, tales progressiones tres invenies scilliet 4. 4 Cy 8C
- 1
- 3 et unde exsurgunt tres aequationes
- 2ur
- fentandae 3X +1 = 0 X + 3 = 0 et 3x+5 = 8 per quarum ultimam divisco succedit prodeunte xx 3X + 3 = 0
- Hic notandum, quod, si radices propositae aequationis 3x = axx 6x +15 = 0, binatio insuper minutae et
- aucbae fuissent, pro ultimis termens et eorundem divisoribus provenestent
- inter quos uncea haec occurrit progressio Arithmetica 11. 8.5. 2. =1
- t
- 11 (1. IL. - 1. - 11
- 8(1. 2. 4. 8. -1. -
- 15(1. 3. 5. 15. 1. -
- 14(1. 2. 7. 14. 2. 2
- 1
- 1. 1
- 13
- adeoque examene per inutiles illos divisores 2X H1 = 0 X+3 =0 supersedere poruissem.
- 5
- 5
- 7. =14
- Sed et altet aequationis nostrae divisor XX - 3X +3 = 0 sic invenire potest, dispiciendo scilicet an in
- divisoribus his 1II.-1. -11 et 1. 2. 4 de aliqui sint, quorum differentiae secundae per 2 divisae sint aequales
- uon paria
- uni ex divisoribus coefficientis primi bermini datae aequationis; rem egibur tento et primo quidem per
- s
- ap ubi ab initio statim vedeo, hos divisores non succedere, quia diserentia sejunda est o, transeo ii
- fur ad 1ti3, inhis differentia secunda bifariam devisa est 1, his divisoribus quia succedunt adjungo
- primum ex quarta serie divisorum, sed res non succedit, nec per 1. 1. 3. 2, prodentibus pro differentus secux
- dis ibi 2 et -4, hic 2 et 3, bento igitur per 1. 1. 3, 7, et quia res succedit adjungo illis primum divisorem
- ex quinta serte sc. 1, sed hic iterum non succedit, quocirca trangeo ad secundum et tento per 1. 1. 3, 7, 13
- quod succedit, differentia enim seunda bifariam divisae sunt 1.1. 1. divesores igitur hos inventos una
- cum ipsorum differentiis premis et secundis seorsim scribo in hunc modum:
- In his medius inter divisores se. 3. dabit ultimum terminum, differentia
- ultima coefficientem primi termini aequationis quaesitae, eoefficiens
- differ. 1) diff. 2. 12 divise
- secundi termini ex serie premarum differentiarum sic elicitur: Quia ponendo M = 1, m etiam fit - 1
- et praedicta series-m
- 1. 2.3.4... M
- hur medium terminum aut potius primum ex duobus mediis in prima serie differentiarum semper este
- summem omnium coefficcentium, adeoque in nostro exemplo -2 esse sumam coefficientium premi et secundi
- pp
- termini, unde subtrahendo idefficientem premi termine provenit. 3 pro coefficiente secundi termini,
- mp. epo pas C
- aequatioigitur tentanda erit XX. 3X +3 =0 per quam etiam divisco succedit, uti jam supra vesum est.
- as pno C os
- Citius haec aequatio quadrata inventa fuisset, si duisores praedicoi 1. II. - 1. -11 dec minudi fucissent divitore
- aliquo coefficientis prime termini aequationis data 3x - 4x bx + 15 = 0 ex gr. 1. multipl. per quadr.
- unitatis et binario, hinc loco divisorum provenissent 3. 7. L5. =15
- ubi initio statim haec se prodit progressio - 3. 0. 3. 6. 9
- cujus differentia. 3 dat corfficientem secundi termine
- (alias promi termine in aequatione simplice)
- 0. 1. 3. 7 - 2.-3.-
- 5. 29
- 1. 3. 5. 15. - 1. -3. -5. 15
- 0. 1. 6, 18,-2. 7378. -15
- -3. 9. -5. - 17
- et medius ex divisoribus sc. 3 ultimum terminum aequationis quadratae quasite, unda sumendo nune
- tum et dode
- rum illum, quo divisores minubi fuerunt, pro coessiccente primi terminu, habebinus aequationem
- completam XX - 3+ + 3 = 0. 3a 2na
- la
- n Exemplum sequationis Cubicae. 2
- Oportet invenire an et per quam aequationem cubicam sit divisibilis hec aequatio 2x Et 2X 2 16X3
- B3xL 41X + 22XX- 32X+ 9 = 0. Ruclis et minutis radicibus unitate et binario proveniunt pro
- 7 (I. 7. - l. - 7
- altimis terminis eorumque diviscribus
- 1. 3.- 1.- 3
- 3.9.
- YI. 7. L1. -7
- 9(1. 3. 9. - 1. -3-9
Cite
LBr. 57, 2 · Bernoulli, Joh., fol. 183v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-3653099:0366?run=74