LBr. 149 · Chamberlayne, J., fol. 18v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.95.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 19r); this page is its left half.
The machine reads it as
- Sed nomina veterum Regum Gothorum uit nisi Tentonicum spirant,
- et librum pertinere ad gentem Graciae vicinam
- res ipsa loquitur, quia non Latinam vulgatam
- sed Graecos fontes interpres sectatur, et Alphabetum
- ipsum manifeste ex Graeco formatum est, sed populos
- Tentonicis a Graecia remotiores _biteras literis ex Romano
- Alphabeto corruptis sos constat, et in scripturae
- saciae interpretatione Latinos magis sequantur
- Itaque codicis Argentei autorem Uphilam vel Wd ul filam Gothojum Episcopum
- habentum censeo, jam veteribus celebratum,
- quod etiam literas Gothis dedisse dicatur, quoam rem ita
- interpretor, ut in ordinem modumque redegerit
- literas, quae jam ex Graecis corruptae a gente ac
- vicinis per commercia usurpabantur, quod
- etiam de Russorum characteribus (etsi posterioribus)
- intelligo, quarum Cyvillus quidam autor habetur
- unde cyrulici appellantur
- post codicem Argentium proximi in funt
- anti quitate v monumenta literaria sunt Anglo- Paxonica
- nam Walli proprias literas non habent, et = quae illi
- go
- affergut vetera fragmenta sunt incerti aevi.
- no
- Runicorum etiam aetas incerta est. An vero Angli vel
- saxones in rsuas literas in Britanniam
- non dixerim. Si (admonis esset, quod Franciscas junius edidit Angosaxonicum specimen
- secum attulerint, an a pritannis didicerint
- illud credibile est ciria eadem tompora
- antiquissi mum foret, sed Hikkesuu
- literaturam Romanam paulatim in septentrionem ultimum
- pervasisse, et in scandi navia Runas pexprisse.
- Nam ex literis Romanis, maximam partem
- corruptas apparet; neque ullum praebent
- est monumentum Runicum unde colligi possit
- magna antiquitas. pleraque cinces praeferunt;
- et Christianismum, pancas, siVix habeluntur
- unde et quibus certo primuntiari possit caroli M.
- aetatem pracessisse. essi aliq antiquicta esse aliqua
- non negem, sed quae non dignoscuntur. satm asiup
- Runas etiam nomen a Romanis habere conectabat, non sane inepte:
- sed opponi possunt Aliorunae jornandis.
- a
- nec
- id est gothicae foeminae sagae, sive magae, id est
- arcanorum magiorum ut credebatur ompotes compotes;
- Et Raunem Germanis est loqui, ratiocinari consusurrare,
- consentiunt reim, rythmus, rime; axiDpios numeri.
- Ligativenim numeris erat Nam ligata erant numeris
- secrctiora verba, et magi excantare dicebuntur.
- postea Eb cum literae inter barbaros initio arianae
- essent, arcanarum notarum appellatio tundem
- literis mansit, etiam cum publicae esse coepere. Alioruna
- plantis dY OxCo r0 nop (01s
- Alrannem salioruna appellatio hodieque Genuanis
- superest, et de re manica usurpatur, et siom
- planus ader, qualis Mandagora sibui habetur, tribui
- solet, sed frandes sunt ciralatorum, et ex radice
- bryoniae formari figurae creduntur
- Thuropaa de quorum
- aetate constet
- Merito dutidat dissentire videtur
Cite
LBr. 149 · Chamberlayne, J., fol. 18v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 87). https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958002:0036?run=87