LBr. 57, 1 · Bernoulli, Joh., fol. 129r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.92.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 128v); this page is its right half.
The machine reads it as
- Si dato puncto fixo A, et puncto curvae quaesito B, ducatur Bd talis
- ducatur horizontalis BL, em ex AB cormaliter educta FL, occurrat in L
- et denique ducatur
- BD ipsam FL ita secans in D, ut fiat LF: FB = Bd: DF
- erit Bd tangens curvae quaesitae AD trausuntis per b. ABB. Atque
- ita sartem problema esset reductum ad
- Tangentium inversam C. recte osset processum.
- Equidem p(H) vel (R(d) sunt infinities infinite parvae si ipsi AB
- ) si earum duaet
- ordinanae) comparentur. sunt nim infinite parvarum Bd, differentiae
- Sed cum (E)S debeant ipsis B(H) esse aequales videndum an et ipsae sint
- infinities infinite parvae, cum tamen deeant ipsae (Es sint differentiae
- ipsarum AE ordinariarum. Et sane cum triangulum Es(E) sit similae
- mangulo LFG ipso dicente autore, et litera triamguli hujus sint comparabila
- prioris
- inter se (omma scil.) infinite parva primi gradus; etiam tomn
- Et quidem non quaeri quod hoc modo aut praestari
- ne etsi ut mox
- atera erunt inter se comparabilia,
- quod desideratur; sed tamen estum
- dicetur; hoc tamen nunc dilato videndum an non
- in ipsa ratiocinatiome ad hunc scopum licet alienum)
- drecta, omnia se recte habeant. Et quidem ante
- omnia id agitur d AE et dBH sint aequales. Ubi
- statim haec incidit difficultas, quod ipsae AE sunt ordinariae
- ipsa autem BH sunt infinitesima primi gradus; iarum
- autem initur BH. di Ipsa igitur dBH sunt minimum disse
- primi d secundi gradus. Etsi autem aliquando contingat
- odeoque it eari date nemne inta RID) quae tamen
- aequanda ipsis d AE, quae possunt et solent esse gradus mn
- primi. Et quidem d esse gradus secuodi, et ips
- quale
- d(D), et DR, inaccomparabiles patet exiit eo ipso quod
- hrangulum Ds) sumle ipsi BFd, ubi etiam latus Bd infinite
- parvum est ipsii BF cd, ordinariis inarcomparabile. vere
- igitur H(D) est infinities infinite, parva. Videndum
- Est autem triangulum Ese
- sed thic, statim apparet defectus.
- ut defere
- ergo an et (E)S sit talisros
- nam RId) non sunt diferentiae secundi gradus sed primi
- simile triangulo
- Madiant quia enim triangula DRD) et BFd sunt
- stmilia, et hujus latera omnia sunt comparabiliu inter se
- nempe sermi gradus etiam illius latera comparabilia erunt
- sed unum ex ejus lateribus D (D) est primi gradus ergo et caetera
- quare et Rto) isic ergo modus differentiandi non es epts
- in (C,
- per E autem ducitur
- horizonti par allela EH
- occurrens ipsi Bd
- in H. Eodemque modo
- determinantur puncta
- (D)
- (E)
- prro quia DE pro parallela
- ipsius F haberi potest, hinc
- ut FG est dimidia FB, ita DE erit
- dimidia DC, ergo et BH erit
- dimidia Bd. Unde se quitur et
- 1H
- H
- + et ex Deducit DR normalite
- ip
- B(d) occurrentem
- in Ret et A(D) erit dBD
- seu dupla dBH; et () serit
- t etu 16
Cite
LBr. 57, 1 · Bernoulli, Joh., fol. 129r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958803:0259?run=74